Freibad (2022)

Het is zomer en het enige openluchtbad dat alleen voor vrouwen toegankelijk is, wordt drukbezocht. Het bad is een verzamelplaats voor een diversiteit aan vrouwelijke bezoekers met verschillende achtergronden, behoeften en gedragingen. Een mooie setting om de interacties tussen vrouwen in een samenleving zonder mannelijke vervuiling eens nader te betrachten.

Regisseur en schrijver Doris Dörries doet een luchtige poging. Freibad is een komedie die met zwartgallige humor en groteske situatieschetsen een bepaalde problematiek aan de orde stelt. Simpele vragen (nou ja, simpel?) als "welke gedragsregels gelden nu eigenlijk in het bad" of een vraag als "wat zijn de grenzen die je aan tolerantie moet stellen om een ieder een gevoel van respect en vrijheid van handelen te kunnen garanderen", komen in de film langs. Dat gebeurt door de focus steeds op een representatief individu of groepje individuen te leggen die op dat moment de spil zijn in de dynamiek zoals die zich binnen de entourage van het zwembad afspeelt. Het zwembad als een miniatuur van de samenleving. Het vrouwelijke deel van de samenleving welteverstaan.

Moet de feminist tolereren dat de moslima in een burka te water gaat? Moet de moslima tolereren dat de feminist zonder bovenstukje aan het zonnen is? Dergelijke vragen worden in het verhaal ingebracht en bij de behandeling daarvan komen elementen als racisme en migratie om de hoek kijken. In elke scène ligt het gedachtengoed van Dörries verscholen dat zegt dat onbegrensde tolerantie een groot goed is en moet worden nagestreefd. Intolerantie is immers een aangeleerde houding die is gebaseerd op een irrationeel goed, te weten angst. Dat is althans hoe ik het interpreteerde.

En ik maar denken dat ik naar een onschuldige komedie zou gaan kijken. Nee dus. Word ik me daar tussen de luchtige situatieschetsen door gewoon geconfronteerd met een serieuze ondertoon. Behalve dat de boodschap tamelijk simplistisch wordt uitgespeeld, is het verder niet erg storend. De film heeft in de boventoon plezierige personages, leuke interacties, grappige situaties. Ach, de dialogen klinken soms wat houterig en schreeuwerig en de personages werken wat stereotiep, maar over het algemeen kijkt de film in komisch opzicht wel prettig weg.