Champions (2023)

Sympathieke film over een gesjeesde basketbalcoach en diens team met spelers met een verstandelijke handicap. Bedoeld of onbedoeld bevat de film een aantal grappige scènes. De secundaire, romantische verhaallijn stelt niet veel voor.

Aardige film waarin een professionele coach als taakstraf een basketbal team van spelers met een verstandelijke beperking moet coachen. De interactie tussen Woody Harrelson en de spelers is absoluut vermakelijk en komt oprecht genoeg over. Het verloop is nogal voorspelbaar, maar het is vooral dat de film te lang doorgaat (had echt korter gekund).

Harrelson op de automatische piloot in zijn gebruikelijke joviale-peer rol. Maar gelukkig krijgt hij voldoende tegenspel van zijn team, en daardoor valt het allemaal niet zo op dat het wel een erg voorspelbaar feelgooddingetje is. Cliches in de bonusaanbieding.

Wel leuk om Marin weer eens langs te zien komen in een klein bijrolletje wat van mij wel wat meer had mogen zijn. Dat had al snel een betere film opgeleverd.

Een Farrelly-komedie met Woody Harrelson? Kom maar op! Hoewel onder meer een enkele kotsgrap en de finale inderdaad weer even aan films als Dumb & Dumber en Kingpin doen denken, is Champions toch wel een film met een iets andere insteek dan wat de Farrelly Brothers in hun hoogtijdagen produceerden.

Champions is - als geheel beschouwd - best een fijne film, met het hart op de juiste plek. Harrelson speelt zijn 'knorrepot die ontdooit' prima en de interactie met de verstandelijk gehandicapten levert enkele leuke momenten op. Er is absoluut sprake van onderlinge chemie en dat maakt het aangenaam om naar te kijken. Waar de film helaas onder te lijden heeft, is dat het te langdradig is. Dit had echt ruim een half uur korter gemogen. Het zorgt ervoor dat Harrelson zelfs twee van die tenenkrommende momenten krijgt waarop hij zich opnieuw van zijn goede kant moet bewijzen, nadat hij door zijn vriendin (en later ook teamgenoten) wordt verworpen. Het maakt zijn personage er niet sympathieker op en de film boet ook gewoon aan kracht in, omdat de vaart eruit wordt gehaald.

Jammer, want er zit echt wel genoeg in en ik heb me met de eerste helft van de film goed geamuseerd. Daar zat ik ook echt ruim een halve ster boven de uiteindelijke beoordeling, maar die trek ik nu toch in. Wat resteert is een amusant tussendoortje dat vermoedelijk niet al te lang zal blijven hangen. Het droge feel-good einde laat je wel tevreden achter.

3*

Voorspelbare, maar niettemin schattige komediefilm met een uitstekende Woody Harrelson, die zijn rol precies de juiste dosis nuance meegeeft. Regisseur Bobby Farrelly is verder niet bepaald op zoek naar filmische prijzen, maar wel naar een aandoenlijk tempo en een gezonde dosis humor. Uiteraard nodigt een cast als deze uit tot diverse dramatische zijsporen, maar die werken beduidend minder. Zo is de relatie tussen Harrelson en Kaitlin Olson niet al te spannend en wil Champions nergens een gevoelige snaar raken, maar de sportscenes entertainen met gemak en de film eindigt op keurige wijze. Ondanks een uitgesponnen speelduur vermaakt het eindresultaat dan ook eenvoudig.