The Boy, the Mole, the Fox and the Horse (2022)

vanaf 25 december te zien op AppleTV+.

Ben benieuwd. Ik vind de stijl wel mooi. Nog even snel het boek lezen voor die tijd, ligt op het nachtkastje.

Hoe verfilm je een boek met cliché uitspraken?

Hartverwarmend, met mooie animatie.

Niet met dezelfde impact die (bijvoorbeeld) "The Snowman" op mij had, maar toch een film die ik graag vaker zou willen zien.

Hij laat een fijn gevoel bij mij achter, dat is een feit.

Dat is dan ook een nachtmerrie die film.

Ik begrijp echt niet dat dit flauw sentimenteel animatie filmpje zo hoog gewaardeerd wordt. Zo speciaal vind ik het niet. Een tweede keer kijken? Nog niet misschien. Ik mag graag een animatie film zien maar dan moet het niet van die flauwe niks zeggende meuk zijn als dit.

Vriendschap en mededogen zou ik toch niet als niks zeggend willen zien.

Het verhaal zit een beetje in de Winnie the Pooh hoek, waar vooral vriendschap de boventoon voert, en daar houd ik zelf ook wel van.

Daar voel ik mij niet te oud voor

Maar wellicht is het niet ieders ding.

Ik denk wel dat dit een "kerst-klassieker" kan worden.

Het thema past perfect .

Mij doet het helemaal niks. En ik vind het ook niet bijzonder.

Voor een Oscar genomineerd (en uiteindelijk ook gewonnen), en dus de film op een avond opgezet. Was wel benieuwd. Na een halfuur kwam ik erachter dat ik stiekem heb genoten van deze boekverfilming. Ondanks dat de teksten zoetsappig en zeer cliché zijn, was ik aangenaam verrast. De animatie is prachtig, en dat terwijl ze de penstreken uit het boek bijna één op één hebben overgenomen. Knap gedaan!

Een film die prima iedere kerst /winter terug kan komen op de buis.

Een "thuis" is alleen daar waar er vriendschap en liefde heerst;

Mooie animatiefilm die een opsomming brengt van de deugden die we in ons binnenste zouden moeten dragen: vriendelijkheid, erkentelijkheid, behulpzaamheid, fouten durven bekennen, eerlijkheid...liefde.

Een kinderboek dat verfilmd werd en zeer dicht bij het boek is gebleven. Het doelpubliek is dus wat jonger en gezien het vrij recent uitkwam is dat ook helemaal geen jeugdnostalgie voor mij. Het verhaal hangt aan elkaar van melige oneliners over de waarden van het leven. Tegelijk wordt het geheel aangekleed met prachtige beelden en straalt het rust uit. Het doet soms wat denken aan Winnie the Pooh. De dialogen lijken uit een andere tijd te komen en voelen wat geforceerd of saai aan. Maar de animatie zelf is tijdloos en trekt de film dan weer op.