Old People (2022)

Hysterische en losgeslagen oudjes, die je ervan langsgeven

Heerlijk verrassend filmpje ! Het gegeven van oudere mensen die door demonische krachten de jongere generatie wil vermoorden is gewoon leuk. Het verhaal heeft ook een kritische kijk tussen beide generaties waar de ouderen vaak in eenzaamheid, pijn, verdriet, teleurstelling, ziekelijk wegkwijnen en zich opmaken voor het definitieve afscheid van het leven. De regisseur geeft de ouderen een kans op wraak te nemen want zij nemen het de jongere generatie kwalijk op de manier hoe ze leven. Althans dat gevoel gaf de film en de regisseur weet dit goed te brengen door een gepaste nare sfeer te creëren en een paar degelijke horrorelementen toe te voegen. Er zit voldoende spanning in de film en het is zeker niet te voorspellen hoe het verhaal zich verder gaat voortzetten. Er zitten toch wel een paar verrassingen in de film. De sound is hier een zeer sterke troef en de cast doet het prima. Jammer van de slotscène die een beetje onbevredigend werkt. 7/10

Meevallende horrorfilm als een zombievariant waarin de scenes van actie

vakkundig in beeld zijn gebracht hetgeen best wel beklemmende momenten

oplevert.

De ouderen ook tamelijk creepy wat dito opgaat voor de begeleidende geluiden,

bij een ook goed getroffen sfeer.

Het uitgangspunt natuurlijk niet bijster origineel maar biedt de film genoeg

om toch verrassend en niet als doorsnee horror uit te pakken.

Volgens ‘IMDb’ met een budget van 5€ is dit zeker echt wel een hele leuke zit hoor. Ik ben het eigenlijk eens met wat ‘Noodless’ ook al zegt. Achteraf is dit een hele verassende en vooral best vermakelijke horror film die juist buiten verwachtingen best goed presteert. Dat het even wennen is, dat lijkt me best wel duidelijk, dit concept heb ik zelf nog nooit gezien en wellicht zorgt de film daardoor juist wel voor verfrissing. Ik wist echt niet wat mij te wachten stond. Achteraf had de film toch wat korter gemogen, hierdoor resulteerde er vaak wat dode momenten waardoor de film zijn kracht wat verloor. Toch was dit één van de weinige minpunten die deze film heeft.

De film opent supersterk, eigenlijk zoals je het altijd wilt. Direct, snel en zonder enige moeite. Het Duitse aspect had juist een leuke touch aan deze film, en de oudere mensen deden het leuk. Het is eigenlijk heel vaak en heel makkelijk te denken, al die ouderen mensen zijn toch juist makkelijk te overmeesteren? Het is toch niet zo moeilijk om zo’n oud lijf uit te houden. En dat is iets waar ‘Fetscher’ juist een goede stap maakte om zo’n intro in de film te stoppen. Waar we dus toch duidelijk zien dat de ouderen overgenomen waren door een bepaalde demon, zeker wanneer hij naar buiten brult en zo die verpleegster neer slaat. Dit was eigenlijk het moment dat je de verandering in de man zijn ogen zag, zijn lichaam was overgenomen en heel erg sterk. Overigens één van de sterkste misschien wel de sterkste scenes uit deze hele film. Waar de spanning echt te voelen was in een donkere en angstaanjagende setting met een grauw tintje, waar we eigenlijk het begin van de apocalypse zagen gebeuren.

‘Fletscher’ kiest daarna zorgvuldig voor de ontmoeting met de hoofdpersonages, hun familieband en de setting waar we eigenlijk een hele tijd of misschien wel de hele tijd zullen verblijven met leuke scenes in aankomst. De cast is wat dat betreft prima, ik ken verder niet zo goed wat nog meer Duitse actrices en acteurs zijn dus een redelijke vergelijking zal ik niet kunnen maken, ze waren doorsnee, deden het leuk en waren vooral niet houterig, gelukkig maar. De meeste credtis gaan toch wel naar de meeste oudjes, die hoewel hun rollen allemaal aangepast zijn aan hun leeftijd (weet dat ook de oudjes in de film nogal stroef bewegen en totaal niet snel zijn), ze deden het leuk en de meeste waren erg psychopathisch bezig. Dat maakte de rollen toch een stukje leuker.

Daarnaast drukt ‘Fletscher’ ook nog eens met zijn vinger op de zere wond. Hiermee bedoel ik voornamelijk dat hij een goed contrast brengt wat er hedendaags eigenlijk met de oudere bevolking gebeurd, en ook hoe de jongeren zich tegenwoordig vooruit bewegen. Hiermee licht hij heel mooi de pijnlijke situatie uit hoe de oudere mensen behandeld worden, vaak gezien als een stuk vuil die worden weggemoffeld in een eenzame woning en waar een ieder te druk is in zijn privéleven om wellicht een uurtje langs te gaan maar, vervolgens wel de halve avond kunnen ‘Netflixen’. Nu is dit natuurlijk wel wat overdreven, dat weet ik ook maar, hij weet goed om te gaan met de realisme. De koude, kille en vooral eenzame setting was goed te voelen, en vooral goed af te lezen van de gezichten, prachtig die kille stille omgeving in het verzorgingstehuis waar je ook de houding van de verpleger zag.

Voor de rest even naar de topic van de film, de horror wat de film te bieden. Want hoewel het waarschijnlijk erg moeilijk werken was met zulke fossielen vond ik de horror best leuk. We zien geregeld een in geslagen hoofd of mensen die leiden aan een hoofd trauma omdat er een ijzeren bal naar hun toe was gegooid. De hele film zit vol met dit soort leuke kills, waar de verpleging en de jongere generatie nergens meer veilig zijn voor de oudjes.

Ik ga nog maar even goed mijn opa en oma in twijfel nemen of ze niet bezeten zijn, en ondertussen denk ik dat deze film echt wel meer aandacht verdient want ik denk dat meerdere mensen deze film wel kunnen waarderen. De film is ondanks zijn 90 minuten niet altijd even makkelijk uit te zitten, toch blijft de film constant duister en zit er een naar sfeertje aan. Ook zeker voor de mensen die mee doen aan de ‘Horrorfilm Challenge’ kunnen hier best een poging aan wagen.

Het is niet bepaald een zombiefilm, maar veel verschil is er niet tussen deze doorgeslagen oudjes die in een waas van razernij en jaloezie aan het moorden slaan. Opvallend dat deze boost hen vleugels geeft en hun stramme knoken ingeruild worden met sprintbenen. Om nog maar te zwijgen van de kracht die sommigen ineens hadden.

Al bij al vermakelijk, maar zeker niets bijzonders. Prima oudjes overigens die er naast hun ouderdom ook soms creepy uitzagen (die ene oma bijvoorbeeld met haar lang wit haar). Redelijk in beeld gebracht allemaal. Het rondlopend slachtvee vond ik daarentegen minder indrukwekkend.

Een film met toch een bepaalde maatschappijkritische blik rond ouderenzorg en hoe we omgaan met onze 80+ers. Goed voor een keertje, maar steekt er nergens bovenuit binnen dit genre.

Oempf, dit hapert aan alle kanten! Niet alleen struikelt de film wanneer het probeert om een punt te maken over hoe ouderen worden behandeld maar het hapert ook als een horrorverhaal. De film begint verwachtingsvol goed met een oudere heer die opstaat uit zijn rolstoel en de schedel van zijn thuisverzorger verbrijzelt. Maar dan...als Ella met haar auto naar haar geboortedorp op het platteland, samen met haar twee kinderen, rijdt... ow, ow mama is gescheiden en ze missen papa, wat de gehele verdere film steeds maar weer werd benadrukt! Afschuwelijk! De oorzaak van alle problemen werd verklaard door een of andere oude steen die waarschuwt voor een vloek die zal worden losgelaten als iemand besluit zijn familiebanden te verbreken en zijn oudere familieleden in de steek te laten. Maar waarom knapte de senioren dan pas tijdens de bruiloft en waarom was het een wijdverbreide gebeurtenis ? Omdat het warm was ofzo? Enfin wat volgt, is niet anders dan dat van een zombiefilm, waarin de bezeten senioren een moorddadige razernij beginnen tegen de mensen van een gemeenschap. Oké ouderen die aan moorden slaan...het had nog een bloederig feestje kunnen worden maar ook daar stelt de film teleur! In plaats daarvan werd het nu een prekerige film en zelfs die boodschap over de oudere bevolking was nogal dubieus. Uiteindelijk is de film meer een gemiste kans.

Omdat horrorfilms over en met jonge mensen gemeengoed zijn, is het bijzonder om eens een horrorfilm te kunnen bekijken waarin de oude garde centraal staat. Regisseur en schrijver Andy Fetscher hanteert een scenario dat op een zombiefilm georiënteerd is. In de film maakt een horde wild geworden oudjes jacht op iedereen die nog niet de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt. Ik verwachtte met een dergelijke plotlijn een film te gaan zien met een satirisch laagje. Een film met knipogen. Die verwachting werd niet ingelost. Old People blijkt een horrorfilm die zich serieus met horror bezighoudt.

In beginsel is er trouwens nog wat ruimte om je wenkbrauwen op te trekken bij het zien van de erbarmelijke omstandigheden waaronder de bejaarde medemens in de film de dag moet zien door te komen. Dat is echter maar gedurende een korte tijdspanne. De wenkbrauwen kunnen al snel weer hun normale stand aannemen zodra de bloeddorstige oudjes aan de gang gaan. Het is tijd voor serieuze horror. Helaas valt de horror tegen. De film is eigenlijk nogal saai. Er gebeurt vrij weinig. Er is bovendien opvallend weinig te zien. De meeste horroractie speelt zich in het donker af. Je ziet gewoon geen zak.

Het is jammer dat van een originele grondgedachte en een (op het oog) intrigerend scenario zo’n slaapverwekkende film is gemaakt.

Duitse horrorfilm met een behoorlijk bijzonder concept. Alhoewel de Apocalyps-achtige scenario's uiteraard niet origineel meer zijn is het voor mij wel de eerste keer dat ik steevast oudere leeftijdscategorieën als antagonist zie. Helaas vangt Fetscher maar weinig aan met het best veelbelovende concept. Ik vind dat de onheilspellende opening het hoogtepunt vormde, daarna ging de film naar een wat lager niveau. Wat de film vooral in de weg zit is de voortdurend donkere belichting en de idiote uitstraling van alle vijanden. Dat ligt niet zozeer aan de vijand, wel dat er constant een soort Perkamentus komt opdraven. Tussendoor mogen we wat bloederige scenes aanschouwen, maar alle onzin die ertussenin zit boeit toch een aanzienlijk stuk minder. Ik merk dat Duitse regisseurs binnen het Netflix-platform steeds vaker een kans krijgen met een eigen horrorfilm, de degelijke resultaten moeten echter nog volgen.

Ik kan helaas weer een lage score toevoegen. Ben ik te streng, of worden er zoveel mindere films gemaakt. Ik denk het laatste. Deze krijgt van zeer veel stemmen op imbd ook maar 5,1, dus ik ben niet de enige die dit pover vond.

Ik kan begrijpen dat oudere mensen razend worden, want ze worden afschuwelijk behandeld, en niemand heeft er ooit tijd voor, maar dit vond ik nogal belachelijk...

Ella [Melika Foroutan] gaat met haar zoon [Otto Emil Koch] en tienerdochter [Bianca Nawrath] naar een feest ter gelegenheid van het huwelijk van haar zus [Maxime Kazis] met Malick [Richard Manualpillai]. Helaas is Ella’s ex-man [Stephan Luca] ook uitgenodigd. De voormalige echtelieden zijn bovendien tot elkaar veroordeeld wanneer blijkt dat de hoge leeftijd van de plaatselijke bevolking een sinistere achtergrond heeft. Fetscher doet een poging tot satire over leeftijdsdiscriminatie, maar de moraal is twijfelachtig en gaat bovendien ten koste van de spanning in deze middelmatige horror.