Nothing Compares (2022)

Toen zij zich presenteerde aan de muziekwereld met haar kaalgeschoren hoofd en het diep persoonlijke, onconventionele maar alom geprezen debuutalbum ‘The Lion and the Cobra’, ontstond al snel het idee dat zij uit was op controverse. En vooral haar beruchte optreden in SNL zorgde voor enorm veel reuring, iets wat op pijnlijke wijze duidelijk werd toen O’Connor een jaar later verscheen bij Bob Dylans 30th Anniversary Concert. Deze documentaire onthult hoe oprecht en diepgeworteld O’Connors rechtvaardigheidsgevoel was, alsmede de prijs die ze daarvoor betaalde. Dertig jaar na haar publiekelijke protest tegen de katholieke kerk blijkt ze nog steeds haar eigen pad te volgen en zet deze documentaire haar op overtuigende wijze neer als een pionier en een rolmodel voor de volgende generaties aan eigenzinnige, uitgesproken vrouwen in de muziekwereld.

In het dorp waar ik ben geboren stond vroeger een dominee op de kansel die de paus omschreef als 'de antichrist uit Rome'. Ik denk dat Sinaed O'Connor het hartgrondig met hem eens zou zijn geweest. Sinaed staat al vanaf haar debuut (prachtplaat) bekend als het lastige meisje. Degenen die haar toen een beetje raar of apart vonden, waar ik ook toe behoor, moeten deze muziekdocu echt even gaan kijken. Het verklaart veel over haar gedrag. Terugkijkend naar hoe de vnl Amerikaanse mannelijke presentatoren haar behandelen is ronduit gênant. Op een gegeven moment zegt er eentje tegen haar: 'ik accepteer toch ook jouw kale hoofd'.

Toen ze de foto van de paus verscheurde, verwoestte ze ook haar carrière. Zonde, maar het leverde wel mooie beelden op en achteraf gezien heeft ze gewoon gelijk gehad. Ben ik het na al die jaren toch een keer eens met onze dominee.

Heel erg onder de indruk van deze documentaire over een moedige vrouw die haar oprechtheid en haar lef heeft moeten bekopen met een gigantische deuk in haar carrière, haar populariteit en haar geestelijke gezondheid. Ik werd misselijk bij de beelden van Joe Pesci, die zegt dat ze geluk had dat ze de foto van de Paus niet in zijn bijzijn had verscheurd, want anders had hij haar wel even een klap in haar gezicht (smack in the face) hebben gegeven (ondanks dat je dit ook als 'beledigen' kan interpreteren) en Camille Paglia, die vanuit haar walging (incl. kotsbeweging bij het uitspreken van Sinéad O'Connor) zegt dat in het geval van Sinéad O'Connor kindermisbruik 'gerechtvaardigd' was. Ze werd bedreigd, belachelijk gemaakt vanwege haar uiterlijk, uitgejouwd. Hoe kon het zover komen? Ik kan er met mijn verstand niet bij. Laat Sinéad en deze documentaire een les voor iedereen zijn.

Prima documentaire over opkomst en ondergang van de Ierse zangeres Sinéad O'Connor. Haar opmerkelijke stemgeluid zorgde eind jaren '80 voor een ongekende populariteit, maar haar tegendraadse persoonlijkheid en politieke engagement resulteerden enkele jaren later in haar verbanning uit de mainstream popwereld. De documentaire bevat geen traditionele interviews maar weet aan de hand van archiefmateriaal en stukken gesproken tekst een indringend beeld te schetsen van een integere maar met demonen worstelende artieste.

Sinéad O'Connor blikt zelf terug naar haar verleden. Een verleden als zangeres, maar met de nadruk op de boodschap en de drijfveer van het verloop in haar carrière. De toon is al meteen gezet als de docu start. Dit wordt geen standaard documentaire met een overzicht van de nodige hits en prijzen. Waarom ze dingen zingt of doet. En wat de gevolgen dan weer zijn daarvan. Sinéad durfde haar mond open doen. Ze begon te zingen omdat het de enige manier was om haar stem te laten horen. Een stem voor meer vrouwenrechten, meer mensenrechten in een oerconservatief Ierland. En dankzij haar muziek kreeg ze die stem ook, maar de boodschap bleef altijd belangrijker dan de muziek. Hoe luider haar eigen stem klonk, hoe harder het protest tegen haar.

Puur qua muziek is het Sinéad O'Connor een sterke zangeres met prachtige nummers. Maar deels dankzij de docu krijg je een beter beeld van haar en kruip je nog dieper in haar muziek. Met nummers die zowel kracht als leed uitschreeuwen. Een zeer boeiende documentaire!

Ik wist heel weinig van Sinéad O'Connor, haar opkomst en alle controverse was voor mijn tijd en heb eigenlijk nooit echt iets van haar geluisterd naast haar grootste hits. Maar ben toch blij dat ik haar (helaas door haar overlijden) 'ontdekt' heb, want ben onder de indruk van zowel haar werk als haar moedige persoonlijkheid en acties.

Een boeiend tijdsbeeld als je het afzet tegen nu, en een interessante documentaire over een zeer interessante vrouw die haar tijd ver vooruit was.

4*

Hier had ik van de week al een recensie geplaatst, maar die is gek genoeg verdwenen.

Dan nog maar geknopt: Aardige docu over een zangeres waar ik niet heel veel mee had, maar die wel een mooie stem had. Ze was anders dan anderen met haar activisme en meningen, dat maakt dat ze bijzonder was. Deze docu geeft een aardig inkijkje hoe ze was, maar mijn mening is niet verder veranderd.

3*