Kids vs. Aliens (2023)

Holy guacamole… wat was dit een tof splatter-feestje voor kids. Wil je een serieus volwassen onderwerp? Kijk dan deze film NIET! De titel belooft je kinderen die tegen buitenaardse wezens vechten en dat is precies wat er gebeurt. De ouders verschijnen één keer in de film en Oh ja, het is ook Halloween! De vertelling is lekker snel en de kinderen gooien er lekkere oneliners uit.

Genrefans herinneren zich ongetwijfeld de film; het fantastische Hobo With A Shotgun uit 2011. Nou voor deze tweede film werkt regisseur Jason Eisener opnieuw samen met John Davies, de schrijver ervan! Het is eigenlijk gebaseerd op het segment 'Slumber Party Alien Abduction' uit de V/H/S/2-anthologie. Waarbij ze het rottige camerastandpunt vanuit de hond wijselijk hebben laten vervallen! De film is verder gemaakt met oprechte liefde voor dit soort films, en het is jammer dat zovelen hier een lage waardering voorgeven!

Maar tjonge wat was dit leuk! De looptijd is een krappe 1 uur en 15 minuten, dus het is kort maar krachtig... en erg kleurrijk en slijmerig. Wat wil je nog meer scheldende kinderen, (hoe spannend is iets wat je eigenlijk niet mag zeggen?) praktische effecten, een pulserende score en mannen-in-een-pak als Aliens zijn zoveel beter als CGI! Het tovert een grote glimlach op mijn gezicht en mijn innerlijke kind leeft op! Met die slijmerige, speelse verrassende en oprechte verscheidenheid wordt je getrakteerd op een uitstekende puur entertainende kids-horrorfilm!

Ps. Helemaal aan het einde van de film is er nog een klein stukje meer!

Eindelijk nog eens een film van Jason Eisener, dacht ik. Zijn debuutfilm Hobo with a Shotgun behoort tot mijn favoriete films. Hij opteert hier opnieuw voor over the top en cyber en heeft weer een fijne kleurfilter over de lens getrokken. Maar het scenario is beduidend minder, de oneliners ontbreken en ook de actie valt tegen. Geen bloedfonteinen dit keer en ook geen al te extravagante personages. Heerlijk wel hoe hij de ultieme bully's kan neerzetten, en de acteurs doen wel hun best, maar dat was niet voldoende om er echt een knalfilm van te maken.

De betrokkenheid van regisseur Jason Eisener, die na 12 jaar (eindelijk) niet meer enkel een segment binnen een anthologiefilm regisseert, schept zekere verwachtingen. Het is een man die goed begrijpt wat pulpentertainment inhoudt en zich daar volop stort, maar de verfilming van zijn VHS-segment laat te wensen over. Met name het acteerwerk valt tegen, waarbij er veel pogingen worden gedaan om iedereen uniek te maken maar die niet effectief weten te zijn. Eisener vervalt al snel in een bijna constant geschreeuw, nodeloze drukte en stijve dialogen tijdens de algemene filmvormgeving. Het helpt niet dat er vervolgens ook wordt ingezet op bijzonder karikaturale typetjes die de dag moeten redden. Enkele effecten maken indruk en het tempo ligt hoog, maar het overkomt me niet vaak dat ik de opbouw beter kon waarderen dan de finale binnen een film als deze. Eisener had zich er beter aan gedaan de aliens zelf wat gaver vorm te geven. Ze deden me denken aan wandelende houten mannequins, in ieder geval niet bepaald figuren waarvan je denkt dat ze hele planeten over kunnen steken. Een serieuze tegenvaller, maar hopelijk herpakt Eisener zich snel met de volgende film.

Man wat gaat dit filmpje snel. In t begin vond ik dat nog irritant, totdat ik mezelf besefte dat ik een plot als deze al in alle mogelijke scenarios heb gezien. Dus het was wel verfrissend om alles in een razend tempo voorbij te laten komen. Door het vele gevloek zijn de kids in kwestie ook erg genietbaar en ook leuk die practical effects.