Tiny Cinema (2022)

Oké.

Tyler Cornack kende ik bij naam wel vaag, maar zijn debuutfilm is aan me voorbij gegaan. Conceptueel vond ik dat ook gewoon kut, dus die heeft geen haast. Zijn nieuwste film echter, Tiny Cinema, klonk een beduidend stuk interessanter. Sowieso is het altijd wel fijn als een regisseur een hele anthologie op zichzelf neemt, dan krijg je overal hetzelfde niveau (zou je denken).

Game Night (3,0*) vormt een aardige opening en laat meteen een stempel achter van wat voor soort film je kan verwachten. Een beetje absurd, vooral erg snel en vreemd. Acteerwerk is goed, toch maakt Cornack het zichzelf hier iets te makkelijk door alle verklaringen aan het absurdistische over te laten. Het zorgt ervoor dat je wel garant staat voor iets geks, maar dat zal vooral overkomen als een korte opfrisser.

Edna (3,5*) is een redelijk bijzonder gegeven dat waarschijnlijk, mocht dit expliciet worden neergezet, niet door de huidige cultuur zou worden geaccepteerd. Eigenlijk is dit stukje een beetje Nekromantik maar dan zonder het brakke. Dan krijg je plots een heel aardig stukje voor je neus uiteraard. Soms iets te traag en uiteindelijk waarschijnlijk te kleinschalig om een blijvende indruk achter te laten, maar een aardige opvolger van het eerste stukje.

Bust (3,5*) laat alle horrorelementen achterwege en gaat eerder over naar komedie met wat misdaadelementen. Dit stukje kenmerkt zich vooral in uitstekende muziek en vooral een finale die waarschijnlijk de creatieve gedachtegang van Cornack maar wat duidelijk laat zien. Bust is mijn favoriete sequentie van de film, wat misschien wat problematisch is gezien het een horrorfilm voor moet stellen, maar ach. Kwaliteit blijft uiteraard kwaliteit.

Deep Impact (1,5*) is het stukje waarin Cornack zelf de hoofdrol op zich neemt. Een hoofdrol die alleen totaal niet aanslaat in dit korte stukje die visueel evenals inhoudelijk duidelijk het lelijke eendje is binnen de film. De nachtelijke stad veranderen voor een stoffige woestijn was hoe dan ook niet de beste keuze, maar ook wat er zich afspeelt slaat niet aan. In de verste vertes creatief bedacht, maar te edgy om te werken.

Mother******* (2,0*) is het stukje dat ik het makkelijkst kan vergeten. Ik zeg dat op die manier omdat ik het ben vergeten. Wat ik er nog wel van weet is dat Cornack zijn absurdistische karakter hier voortzet en de acteurs allemaal nogal vreemde personages spelen. Het zal vast wel wat hebben gehad, ik herinner me nog wat aparte dingetjes, maar al bij al qua toonzetting zo'n enorm stuk trager dan de rest dat het weinig uitmaakt.

Daddies Home (2,5*) is conceptueel waarschijnlijk het meest angstaanjagende stukje, maar ondertussen is het wel duidelijk dat Cornack het meer moet hebben van de humor dan de angst. Ondanks dat dit stukje absoluut gerekend mag worden tot een horrorfilm, loopt het toch wat te traag en bevredigt het einde te weinig. Toch is de film ernaartoe humoristisch en entertainend genoeg.

Gemiddeld komen de stukjes uit op een cijfer van 2,67*, maar ik rond het toch naar boven af omdat het personage dat alle stukjes aan elkaar praat ook wel geslaagd vond. Daar gaan dan nog wat extra punten naartoe. Lollig gebeuren van Cornack. Zijn debuut heeft nog altijd geen haast, maar zijn volgende film wekt in ieder geval de nodige nieuwsgierigheid op.

Een komische genre-anthologiefilm van regisseur/schrijver/acteur Tyler Cornack. Als je het vorige werk, Butt Boy (2019), hebt gezien, weet je wat je kan verwachten in de zes segmenten. Er zitten hier en daar zeker wat horrorelementen in, maar het is de humor die het meest opvalt. Zes korte verhalen, die niet gerelateerd, zijn maar worden gepresenteerd door een eigenaardige gastheer (Paul Ford)

Eerste segment; "Game Night" Een stel vrienden hebben een vaste spelavond maar tijdens een spelletje Twister begrijpt één vriend ""That's what she said"-"dat zei zij ook"-grap niet en raakt geobsedeerd met wie "zij" is. Het is een eenvoudig idee dat is uitgegroeid tot een grappige kijk op obsessie, heerlijke waanzin dit!

Tweede segment; "Edna" volgt een jonge vrouw die depressief is geraakt en de ware liefde niet kan vinden. Tijdens een zelfmoordpoging ontdekt Edna een lijk... de romantische komedieformule met een "wees voorzichtig met wat je wenst"-twist. Wel leuk maar vrij conventioneel filmpje.

In het derde segment; "Bust" zijn twee vrienden geschokt als ze ontdekken dat hun vriend blijkbaar alleen een erectie of kan ejaculeren tijdens criminele activiteiten.De vrienden besluiten er iets aan te doen. Tja eeb puberaal filmpje maar wel op een prima manier gebracht.

Het vierde segment; "Deep Impact" Postbezorger Vick (Tyler Cornack) moet een pakket bezorgen dat geadresseerd is aan iemand met zijn naam, en ontmoet een nogal vreemde oude man die beweert zijn toekomstige zelf te zijn. Het bouwt subtiel op, weet het interessant en de eind-clou zit hem in de Amerikaanse uitdrukking/krachtterm "Go Fuck yourself" Tja...

Het vijfde segment; "Motherfucker" is gewoon letterlijk te nemen.Gangster Tony wordt gedwongen zijn grap waar te maken. Hier kan ik kort over zijn meh...

Het zesde segment; "Daddy's Home" Blijkbaar één van de minst favoriete segmenten maar door zijn eigenaardigheid, voor mij juist de beste van alle zes. Het klikt tussen Sam en zijn blind date, hij gebruik zelf, wat hij denkt dat casual cocaïne is, van haar. Dit veroorzaakt de meest ongebruikelijke vloek die ik ooit heb meegemaakt...vadergrappen en een haarverlies. Prachtige absurditeit!

Prima anthologiefilm. Die zoals altijd voor iedereen ander favourieten oplevert. De sfeer die er hangt is die van een rondje in een horrorhuis op een kermis. Nergens echt griezelig maar wel vol pret om in te gaan. Echter kennen korte films ook meer beperkingen dan een complete film als "Butt Boy" Daarnaast vind ik het net iets te makkelijke humor in sommige filmpjes dus rond ik deze af naar beneden. Maar wel een leuke film als was het maar voor de droge charisma van Paul Ford.