Roald Dahl's Matilda the Musical (2022)

Ik had hier op basis van een kort fragment meer van verwacht, maar hier had flink in gesneden moeten worden omdat het allemaal veel te lang en too much is. Ik ben over het algemeen wel een musicalliefhebber (hoewel ze hit or miss kunnen zijn), maar dit was dan allemaal net weer te kinderlijk en niet beklijvend genoeg.

Het hele verhaal is op een of andere manier ook niet zo leuk om te kijken met die nare ouders, nare juffrouw Trunchbull (afgezien van Emma Thompsons performance dan natuurlijk) en als de liedjes dan ook nog eens niet superleuk zijn hou je eigenlijk niet zoveel over. Kan me herinneren dat ik het boek vroeger wel leuk vond (de originele film weet ik niet meer zo goed).

De production value is prima in orde net zoals de acteer- en zangprestaties, maar denk dat ik toch niet helemaal de doelgroep was.

Kleine 3*

Deze nieuwe musical versie, van zijn beroemde voorganger.

Mag er wezen, maar is in een ander jasje.

En wijkt af, van het orgineel, wat wel voor vernieuwing zorgt.

Echter deze versie,kan bij verre, niet tippen aan het orgineel.

De jongedame Alisha Weir speelt zeker verdienstelijk en leuk.

Ook laat de rol van juffrouw Honey, gespeeld door Lashana Lynch bekend van onder andere James Bond No time to Die en The woman king.

Laat ook in deze film zien, een uitstekend veelzijdig actrice te zijn, met een mooie uitstraling.

Ook heeft ze een mooie zangstem.

Maar de cast van Matilda in het orgineel, zijn niet te evenaren.

Maar deze versie, is zeker een warme en gezellige familie film.

Deze film met mijn vrouw gekeken, die de musical heel erg leuk vond. Geweldige rol van Emma Thompson, die niet misstaan had als een kampbewaakster van een concentratiekamp . Een echte familiefilm

Van dik hout zaagt men planken, aldus Warchus, die elk muzikaal intermezzo behandeld als een finale en mede daardoor weinig heel laat van de onderkoelde, zwartgallige humor van Roald Dahl. De liedjes zitten goed in elkaar, vooral qua tekst (een lied met het alfabet als rode draad is een juweeltje) en Thompson geniet zichtbaar van haar rol als de wanstaltige schooldirecteur Agatha Trunchbull (zeg maar de boze stiefzus van Nanny McPhee), maar zowel de choreografie als het acteerwerk is dusdanig over-the-top dat het nogal vermoeid wordt. Sindhu Vee is goed als bibliothecaresse Mrs Phelps, maar Stephen Graham is de absolute uitblinker als Matilda’s vader en heeft de beste momenten. Dat zijn er jammer genoeg maar weinig. Kijk liever Matilda (1996).

Een nieuwe verfilming van Matilda, nota bene een musical. Ik moet zeggen, het eerste liedje was leuk met een aardige choreografie. De verdere liedjes spreken me helaas een stuk minder aan en gaan ten koste van het kijkplezier. Acteurprestaties zijn wisselend. Weir zet een venijnige Matilda neer, die zeker niet lief overkomt, hoe schattig ze er ook uitziet, en dat is wel aardig. Graham overtuigt dan weer niet als haar vader. Sterkste rol is echter voor Thompson, die er haast onherkenbaar uitziet als de Trunchbull. Wat een klasse druipt er van haar af, een genot om haar aan het werk te zien, zelfs in een rol die volgens mij mijlenver staat als Thompson als persoon zelf. Qua beelden ziet dit er natuurlijk ook beter uit dan de eerste verfilming, en uiteindelijk waardeer ik deze versie ook iets hoger. 2*.

Alleraardigste kindermusical met een geijkt verhaal over een miskend kind dat het opneemt tegen een tiranniek schoolhoofd. Leuke hoofdrol van Alisha Weir. Pas bij de aftiteling kwam ik erachter dat de feeks gespeeld werd door Emma Thompson. Die had ik tijdens het kijken helemaal niet herkend.