Hot Seat (2022)

Was in de jaren tachtig een goede film geweest, met een flinke bioscoop release waarschijnlijk, maar tegenwoordig leggen we de lat wel wat hoger. Soort mix van Speed en Blown Away, alleen kwalitatief een niveau minder dan die twee. Heb me er wel mee geamuseerd, een film hoeft niet per se goed te zijn om te onderhouden, maar het is een no brainer, met net wat te veel explosies. Ach, wie de booswicht is zie je niet aankomen, dat is dan positief. Jammer dat de acteurs zo matig zijn. Mel speelt op de automaat, hoofdrolspeler Dillon heeft nog niet de helft van het talent van zijn broer Matt, zijn immer overdreven mimiek blijft een bron van ergernis. Je bent Hot Seat vlug vergeten, weinig kans dat ook maar iemand deze bij zijn all time favorites zet, maar dit is het soort meuk waar Mel Gibson tegenwoordig het patent op heeft en in vergelijking met zijn andere films de laatste jaren viel het me nog enigszins mee.

Lang geleden heb ik eens een slechte Steven Seagal film gezien, waarin Seagal een wetenschapper of een professor speelde. Hij kreeg een bril op en een boek in zijn handen gedrukt maar je kon aan alles zien dat de man nog nooit in zijn leven een boek open had geslagen.

Ditzelfde gevoel kwam ook sterk naar voren in deze film. Kevin Dillon die een hacker speelt. Niets aan die man straalt uit dat hij weet hoe een computer aan moet laat staan hoe hij die moet bedienen. Daarnaast hebben we nog Mel Gibson die zit te schaken en Shannen Doherty als FBI agent.

Daarnaast had ik naar ongeveer 10 minuten door hoe de film af ging lopen en tot overmaat van ramp bleek dit ook nog te kloppen. Kort samengevat. Een clichématige film die overloopt van miscasts en daardoor onbedoeld grappig is.

Ik heb hem vooral afgekeken omdat ik me telkens afvroeg of het nog erger kon en ook medelijden kreeg met de acteurs.

Dit was ontzettend slecht maar daarom ook wel leuk.

Voor de liefhebbers van pulp. Nu te zien op Netflix.

Ex-hacker Orlando [Kevin Dillon] werkt bij een ICT-helpdesk waar hij de schrik van zijn leven krijgt als een anonieme schurk hem laat weten dat Orlando’s stoel voorzien is van explosieven en dat hij wat hackerswerkzaamheden moet verrichten om in leven te blijven. Mel Gibson en Eddie Steeples komen opdraven als explosievenexperts die onderzoek doen naar een bomaanslag eerder op de dag. Kate Katzman is net zo slecht als Dillon als het type blondje waar we volgens mij onderhand afscheid van hadden genomen in deze absurde verspilling van tijd en hersencellen.

You'd think the worst part would be the impact, but no.

It is the shame of being on top and then falling your ass on the dirt.

That dude looks familiar.

Not anymore, my friend.

Beide zouden zo maar even in de biografie van Mel Gibson kunnen.

Deze kerstfilm à la Die Hard opent wel heel geinig. Het is ook een soort film dat me wel ligt, in de stijl van Speed (1994), Phone Booth (2002), Alexandra's Project (2003), Cellular (2004), Buried (2010), Locke (2013), Den Skyldige (2018) en diens remake The Guilty (2021). En het zit ook dicht bij films als The Game (1997), Cube (1997), de Saw-reeks (2004->...), House of 9 (2005), The Method/El Método (2005), Captivity (2007), Fermat's Room (2007), Breathing Room (2008), Exam (2009), Nine Dead (2009), The Killing Room (2009), The Employer (2013), Circle/Kring (2015), The Job Interview (2017), de Escape Room films (2019 & 2021), e.v.a.

Als deze film dus één ding doet, is het me doen verlangen een heel aantal van bovenstaand lijstje nog eens te herbekijken. Hot Seat kan niet tippen aan quasi al het voorgaande, maar zo beroerd vind ik hem nog niet. Hij komt vooral 30 jaar te laat om een beetje meer in de smaak te vallen.

Leuk ook nog, die knipoog naar die andere beroemde kerstfilm, Home Alone.