They/Them (2022)

Erg matig.

De eerste indruk die ik van de film kreeg was positief. Ik ken Kevin Bacon ondertussen niet zo goed meer en ik zie hem niet bepaald meer in de grootste films van tegenwoordig verschijnen. Toch moet zo'n acteur zijn geld verdienen, en klaarblijkelijk was They/Them daarvoor het antwoord. Een goede keuze?

Voor het geld misschien, maar ik kan me niet voorstellen dat een film als deze zo goed loont. In ieder geval moet het een soort directe reactie zijn op de hype van tegenwoordig qua jongerenculturen. De titel moet dat in ieder geval duidelijk maken, maar vervolgens is de film nooit scherp of satire. Vooral een wat flauwe bewerking van een psychologische horrorfilm met op den duur wat slasherelementen.

Uiteindelijk gaat de film nog wel een zekere richting op die potentieel goed had kunnen zijn, maar als het daar echt goed op in kan haken wordt het roer al gedraaid en kijken we vooral tegen een tamme slasherfilm aan. Een slasherfilm die overigens constant in donkere omgevingen wordt opgenomen, waardoor we nauwelijks wat kunnen zien van deze tamme moorden.

Het kent nog wel een aantal bijzondere momenten en zeker de soms eigenaardige motieven vanuit de personages als het charme van Bacon zorgen nog voor wonderen. Niet erg effectieve wonderen alleen, want verder blijft de film vooral klemzitten op de middelmaatlijn. Een lijn die nooit erg interessant wordt helaas, maar ach. Ter gelegenheid van de hype nog wel leuk om gezien te hebben.

They/Them (They-slash-them) is een poging tot traditionele slasher gemixt met een queer uitgangspunt. Op papier is dit erg interessant en hoewel de film zeker zijn sterke punten heeft, slaagt het niet in elk aspect.

Als lid van de queer community was ik erg geïnteresseerd in dit project. Veel punten die aan bod komen in de film zijn dan ook (soms met spijt) erg herkenbaar. De community zelf weet men goed neer te zetten met de personages en hun band die ze vormen. Dus een groot pluspunt op dat vlak.

De film is grotendeels een sociaal drama over de angsten/oppressies waarmee de personages te dealen hebben in hun dagelijkse leven. Dit werkt en bleef steeds interessant. Jammer genoeg komt de slasher pas echt tevoorschijn in de laatste twintig minuten en stelt dit erg teleur. De kills gebeuren voornamelijk offscreen en hoewel er bloed vloeit, is het niet genoeg om het horrorkantje ten volste tot zijn recht te laten komen.

Een grote factor waardoor deze film zijn kijkbaarheid heeft is door Kevin Bacon. Hij speelt het hoofd van het conversiekamp en doet dit uitstekend. Je weet nooit waar je staat bij die kerel. De teen cast doet het ook erg verdienstelijk.

Trouwens, pas ontdekt dat John Logan de creator is van mijn favo tv-serie: Penny Dreadful. Goed zo.

Een groep jongeren komt naar Whistler Camp (dat niet geheel toevallig veel weg heeft van Camp Crystal Lake) waar kampleider Owen Whistler [Kevin Bacon] met hulp van onder anderen echtgenote Cora [Carrie Preston], een therapeut, en verpleegkundige Molly [Ana Chlumsky] probeert de jongeren te helpen met de ‘zoektocht’ naar hun identiteit. Geen van de jongeren is heteroseksueel en een flink aantal zit daar eigenlijk helemaal niet mee, maar Owen hoopt ze toch op het ‘juiste’ pad te krijgen. Aanvankelijk is de stemming onder jongeren zo slecht nog niet, maar er waart wel een gemaskerde moordenaar rond. Hybride van maatschappelijk drama, romantiek en horror komt niet volledig uit de verf, maar Logans poging om de verdeeldheid over de Lhbtqi+-gemeenschap aan de kaak te stellen in de vorm van een thriller is lovenswaardig en best vermakelijk.

They-slash-them is een leuke titel en heeft een originele invalshoek in het slasher genre met betrekking tot een zeer actueel thema rond Lhbtiq+ of simpel gezegd iedereen is anders. Bacon is leuk als kampleider en de moordenaar weet de kijker nog wel in het ongewisse te laten. Maar dan heb je de pluspunten wel gehad, want qua kills en spanning valt het tegen. Ook het verhaal en uitvoering is iets teveel van het goede gezien het lhbtiq+ thema. 4/10