La Nuit du 12 (2022)

Best wel genoten van deze detectivefilm die een minder betreden pad betrad dan de meeste andere films in dit genre. Om dan meteen op de proppen te komen met de uitspraak dat de zaak niet opgelost werd, is best gewaagd. Zeer gewaagd zelfs want het risico is groot dat alle spankracht verdwijnt, maar dat is hier allerminst het geval.

Als kijker bleef ik erg geboeid kijken en trachtte ik zelf hypotheses en puzzelstukjes te leggen. Nu, echte puzzelstukjes werden er niet gelegd. Er is een te veel aan "va en viens" van (mannelijke) verdachten die allen al vrij snel worden afgeschreven. Er zit wat de film betreft geen diepgang het het onderzoek van een bepaalde piste. Dat hoefde ook niet wat mij betreft.

Daarnaast is er ook aandacht voor het leven zoals het is: "politierechercheur". Dat het een aanslag is op je sociale en familiale leven, dat is niets nieuws onder de zon. Maar het viel me toch ook dat de spanningen binnen het team niet gering waren. Marceau als uiterste, maar dat gold ook voor de andere personages. Weinig of geen aandacht voor de ouders, toch niet wat het onderzoek betreft. Eerder waren zij decoratief.

De film blijft plakken in die zin dat ik zelf met vragen achter bleef waarom deze zaak niet opgehelderd is. Het leek me een doelgerichte (eenmalige) actie, specifiek gericht op enkel Clara. Ondanks haar ruime en liederlijke contacten kun je je focussen op X aantal verdachten. Soit, aangenaam verrast alvast door de aanpak en uitwerking. Ook de vermelding van het prima acteerwerk mag niet ontbreken.

Je krijgt meteen de melding dat deze moordzaak niet opgelost gaan worden. Dat is vreemd want in elke Amerikaanse film verwacht je een "happy end". Maar dit ook een Franse film en dat maakt alles net iets anders. Of de zaak nu wel of niet opgelost wordt maakt niet uit. Een onderzoek blijft een onderzoek. Vond de interactie tussen de rechercheurs heel natuurlijk overkomen. Zo vraagt de nieuwe zich af of overuren uitbetaald worden.

De eerste tekst en gesproken woorden van deze film: "Elk jaar start de Franse politie meer dan 800 moordonderzoeken. Bijna 20% blijft onopgelost. Deze film gaat over één ervan". Lijkt me dus al vanaf het begin vrij duidelijk hoe dit afloopt. Een realistisch verfilmd verhaal naar een ware gebeurtenis, niet alleen over de specifieke zaak, maar ook over de sores die eromheen plaatsvindt; van rapportjes typen, een kapotte printer tot een doordraaiende politieman. Een prima film die niet te vergelijken is met de gebruikelijke misdaadfilm. Boeiend en goed geacteerd.

Ondanks dat de film wel begint als politiefilm; je ziet dat de 21-jarige Clara in een dorpje bij Grenoble op weg naar huis, op brute wijze worden vermoord. Houdt de film zich echter verder niet bezig met het wie of waarom! Het is meer een docudrama over hoe een politieteam reilt en zeilt. De film is geïnspireerd op een echt gebeurde zaak, al verhuisde de regisseur het decor wel van een nietszeggende Parijse buitenwijk naar het meer fotogenieke Grenoble! Maar verder zie je eigenlijk alleen de onderzoeksprocedure; ondervragingen van verdachten, de ouders of vriendinnen. Tussen de ondervragingen door richt het zich natuurlijk ook op het wel en wee van de speurders; huwelijksproblemen, fietsen, blokkerende printers en onbetaalde overuren. En uiteraard omdat het lekker modern is; de mannenmaatschappij waarin vrouwen moeten leven. De film probeert daarmee bewondering voor de mensen die (met te weinig middelen en te veel zelfopoffering) deze zware job doen. Dat lukt ook wel maar zoals zo vaak is de werkelijkheid een stuk minder interessant en dan zijn 115 minuten toch best lang! Voor wie op een realistisch en dramatisch manier de politie aam het werk wil zien is dit best oké maar persoonlijk hou ik dan meer van fictief entertainment.

Hoewel ik in het begin gewaarschuwd was dat het een film was over een onopgeloste moordzaak, kon ik na afloop een gevoel van teleurstelling toch niet onderdrukken. Eigenlijk is er nauwelijks aandacht voor de moord, anders dan dat potentiële verdachten worden aangevoerd en weer af geserveerd. De film richt zich vooral op de interactie tussen de rechercheurs en dat kon mij niet erg boeien.

Een verrassend interessante film - in de setting van een moord, maar dat lijkt haast eerder een bijkomstigheid dan de hoofdzaak. Nogal ongebruikelijk van insteek, en daardoor een boeiende toevoeging aan het al te welbekende genre van de policier, waarin de Franse cinema nochtans talloze pareltjes heeft geproduceerd.

Tot in de kleinste bijrolletjes perfect gespeeld - geloofwaardige, authentiek overkomende karakters die met gevoel voor detail neergezet worden. En zonder af te doen aan de prestaties van de acteurs, geeft de consistentie wel de indruk dat de regie daar een sterke hand in heeft gehad - en van regisseur Moll is me dat ook al eens eerder opgevallen. Fraai werk, ik ga nog eens kijken of ik wat meer van hem vinden kan.

Ook leuk dat de plaats van handeling me wel wat bekend is - ik ben meerdere keren in die streek geweest, en ken zowel Grenoble als St-Jean-de-Maurienne wel ietwat. Dat voegt toch ook wel wat toe, en ook daarbij klopt alles gewoon tot in detail - het karakter van de beide plaatsen wordt perfect getroffen.

De proloog maakt duidelijk dat 20% van de (aangegeven) moordzaken in Frankrijk niet wordt opgelost en dat deze film gaat over een zaak die behoort tot die 20%. Dus we moeten kijken naar misdaadmysterie waarvan we van tevoren al weten dat de dader niet wordt achterhaald? Nou, daar ben je mooi klaar mee! Schijnbaar gaat het meer om het proces en de volharding en toenemende frustratie van de onderzoekende rechercheurs. En het helpt niet dat bij voorbaat al duidelijk is dat elke nieuwe aanwijzing nergens toe leidt. Een zonderlinge whodunit.

Eindeloze nacht

La Nuit du 12 trapt ijzersterk af vanwege het degelijke acteerwerk, en de sterke sfeer en authenticiteit. Hoewel bij het begin al aangegeven wordt dat het hier om een onopgeloste moordzaak gaat, heeft dit in eerste instantie geen invloed op het pakkende verhaal. Dit veranderd enigszins richting het slot toe, wanneer de rek er een beetje uit lijkt, en de zoveelste misplaatste aanwijzing mij inmiddels ook behoorlijk op de zenuwen begon te werken.

Dat de zaak geen oplossing kent is weliswaar realistisch en niet per definitie een belemmering voor mijn kijkervaring, maar het gevoel dat de rek er uit is heeft meer te maken dat er richting het slot onvoldoende gebeurtenissen plaatsvinden om de aandacht vast te houden. Dit ten opzichte van de eerste helft waar de verhoren plaatsvinden, en je als kijker al net zo in verwarring bent als de rechercheurs, omdat iedereen de dader wel zou kunnen zijn.

Het is juist krachtig dat hier geen slotconclusie uit naar voren komt, alleen de verveling begint in te slaan op het moment dat men drie jaar vooruit in de tijd gaat en er te lang stil wordt gestaan rondom dialogen tussen een van de rechercheurs en de rechter die de zaak onderzoekt over het heropenen van de zaak. Ik miste een andere invulling richting het slot die een sterker einde aan de film had kunnen geven. Bijvoorbeeld een grotere focus op de impact die de onopgeloste zaak op de betrokkenen heeft of desnoods nog meer aanwijzingen over wie de dader had kunnen zijn, om zo het tempo er enigszins in te kunnen blijven houden

3,0*

Deze waargebeurde film eens meegebracht en vond het de moeite om gezien te hebben. Het is een film over een moordonderzoek, maar eens niet met spectaculaire twists en sensatie, maar eerder een sereen politieonderzoek. Het was eens wat anders, maar daarom niet minder.

Het acteerwerk was goed en kwam overtuigd over. Ondanks dat je al wist hoe de film ging eindigen, bleef het einde toch wel sneu. Dan toch knap dat je zo blijft meeleven met de film.

Toch wel even afwijkend van de andere films in dat genre en eigenlijk viel dat heel goed en verfrissend mee.

Er is niet alleen het privéleven van de politieman dat sterk belicht wordt maar ook de eigen kijk op hun job, collega's en ervaringen.

Bouli Lanners is zoals gebruikelijk charismatisch goed maar ook Bastien Bouillon is sterk in zijn rol.