H4Z4RD (2022)

Niet zo héél veel van verwacht, vooral ook omdat ik er vooraf amper iets over gehoord had. Dikke meevaller uiteindelijk.

Ik hou sowieso wel van films waar één bepaalde dag steeds manischer/weirder/grappiger wordt. Deed me daarom wat denken aan films als U-Turn of Very Bad Things, beetje dezelfde soort humor. Er zijn nog 100 andere vergelijkingen te trekken met allerhande regisseurs en films, maar Govaerts maakt het toch vooral een film die Antwerpen + 90s uitstraalt. En daarvan zijn er verder niet echt veel.

Knap ook dat de film volledig in één auto gefilmd is, en dat ik dat pas achteraf doorhad. Er gebeurt dan ook best veel en er is genoeg visuele inventiviteit, zodat je je niet beperkt voelt door die beperkte cameravrijheid. Soundtrack leunt dicht aan bij wat ik 30 jaar geleden luisterdere, maar ook vooral fijn dat Govaerts de impact van de muziek niet teveel beperkt, met wat slimme editing hier en daar zelfs nog impact toevoegt.

Verder kan je niet om Dimitri Vegas heen, die het best goed doet, toch is het vooral Jeroen Perceval die bijblijft. Hij komt met één van dé grootste karikaturen ooit aandraven, gaat 300% over the top, maar is continue grappig. Ook hulde voor de absurde elementen die later in de film doorsijpelen, had ik ook niet echt verwacht.

Wat Welp vooral een stijloefening van bekende genreelementen, dan is H4Z4RD een film die de vrijheid en inventiviteit van genre films onderstreept. Heerlijk stukje cinema dat met de minuut beter wordt.

4.5* en een uitgebreide review

De vorige film die ik zag met Jeroen Perceval was Dealer en die viel voor mij niet echt. En ik ken Dimitri Vegas alleen maar van naam als helft van het duo met zijn Like Mike. Maar Jonas Govaerts had in 2014 wel een opvallende film met Welp, een horrorfilm over een scoutskamp. Hij maakte tussendoor nog wel Tabula Rasa, maar eindelijk is hij terug met een 2e langspeelfilm. En het was de moeite waard om zo lang te wachten!

We volgen Dimitri Vegas als chauffeur van zijn geliefde auto die hij tot in de puntjes verzorgd. Hij rijdt met de finesse van Frank uit The Transporter. Als je je ooit afvraagt hoe zo'n film er in een stad als Antwerpen uit ziet met alle lichten, werken, omleidingen en kleine straatjes, ben je zeker goed af in deze film. Want zonder veel prijs te geven blijft het uiteraard niet met wat cruisen in een patserbak. Vanaf het moment dat zijn rit vertrekt, ben je ook mee in een geweldige ratrace waarin alles mogelijk is en Jonas Govaerts verder gaat dan wat je als kijker ook maar durfde te denken dat er zou gebeuren.

Jeroen Perceval speelt één van zijn betere rollen en ook Dimitri Vegas doet het best goed. Jammer dat we Jennifer Heylen niet lang in beeld krijgen te zien. Maar ook zeer mooie beelden en met een DJ als hoofdrolspeler zit de muziek ook goed natuurlijk. Zonder al te veel verwachtingen, maar met genoeg vertrouwen, ben ik echt positief overweldigd door deze film. Een heerlijke absurde en up tempo film die je mee neemt op een indrukwekkende rit zonder ook maar ergens stil te vallen. Ik kwam met de glimlach uit de bioscoop.

Hilarische adrenalinetrip door Antwerpen.

Nee, echt.

En dit is wat ik toch weer in dit land mis. België weet een situatie in een film te brengen zonder geforceerd, nadrukkelijk of belerend te doen. Dat maakt H4Z4RD ernaar dat de Belgen waarschijnlijk stukken minder woke, braaf of hoe het allemaal heet in 2022 te zijn dan Nederlanders. En ze roken ook gewoon nog op de set; bij deze een joint. Zie je wel? Het kan wel!

Ik zag ook pas later dat het een film is van de regisseur van Welp. Dat is lang geleden. Hier was hij zeker in een melige bui en besloot wat elementen van Drive, Transporter en eigenlijk vrijwel alle Amerikaanse buddyfilmpjes in een koker te doen. Alleen gaat het nu een keer niet over agenten. De film is gelikt aangekleed, aan plaatjes van Antwerpen kom je niks te kort en voor de Noah is het een gewone dag om bij zijn vrouw (of ex-vrouw) zijn dochtertje op te pikken en naar school te brengen. In zijn Lexus, want die is zijn alles. Maar voor de rest is hij platzak.

En het barstje in zijn ruit lijkt alles te gaan veranderen.

Als hij zijn dochtertje heeft afgezet neemt hij weer contact op met zijn neef Carlos. Een loser die nog bij zijn moeder woont en net uit de gevangenis komt. Carlos was voor mij baas. Hij steelt meteen al de show en hij zorgt er met zijn halve zwakzinnigheid en halve wannabe gangster stoerdoenerij voor dat hij geregeld je lachzenuwen prikkelt. Hier moet Amerika nog eens op komen. En dan vooral als hij denkt dat hij rappen kan...

Al snel is het duidelijk waar hij chauffeur van moet zijn, en dat was ook te verwachten. Ze pikken onze Frank Lammers op voor een klusje in een villawijk aan de grens. En door Noah's onoplettendheid gaat deze behoorlijk mis. Of bijna mis... Nee, wel degelijk goed mis.

Nu belanden Noah en Carlos in het web van de doodenge Godmother Madam Brasschaat (gespeeld door Monic Hendrix, maar vanwaar de Vlaamse achternaam?) Ze hebben namelijk iets van haar en dat wil ze terug... Het dochtertje van Noah wordt hierdoor ook al snel door haar gevonden.

Ja, en wat er dan gebeuren moet, gebeurt er. Met alle obstakels, ellende, ruzies, wanhoop, ongelukken en bizarre omstandigheden en zelfs personages van dien. Neem bijvoorbeeld die ene wijkagent! Hoe kom je erop?

Ook inderdaad een leuke ode aan de jaren 90 met de muziek van oa Scooter en Sandstorm.

En natuurlijk moet je wel een hele lange adem hebben aan het eind. Wie heeft er zulke grote longen?

Ja, ik heb uitbundig genoten en geregeld hard gelachen om deze prent van de Zuiderburen. Over de top, vunzig, fout, politiek incorrect, anti-woke... Wat kan ik er meer over zeggen?

4,5*

Redelijke film over een man die nogal gehecht is aan zijn auto en een dag lang de chauffeur voor zijn neef is. Een leuke gimmick waarbij de camera de auto niet verlaat. Het tempo ligt hoog en het is dan ook een vrij drukke film (met goed bijpassende soundtrack). Dik aangezette personages en er gebeurd meer dan genoeg (alleen is niet alles even leuk). Een nipte 3.0 sterren.

Een beetje een marginale film. Leuk om eens te kijken. Goede muziek ook.

De personages zijn zéér irritant, dat is zowat het grootste probleem van de film. Voor de rest zit er behoorlijk wat vaart in en voldoende actie om vermakelijk te zijn. Sowieso kan Govaerts goed regisseren en dat bewijst hij hiermee nog maar eens.

Hazard eigenlijk lang voor me uitgeschoven. Het was de periode van die andere Vlaamse films Rookie en Dealer en ik had niet meteen zin in een andere patserige film. Nu dat laatste valt heus wel mee. Jeroen Perceval kennen we ook al van in Dealer, waar hij zijn eerste langspeelfilm maakte. Perceval in een hoofdrol, dat betekent vaak geknetter.

Knetteren deed het. Erg energieke film, maar niet zoals ik dacht als in Taxi. Dat komt mede door toch wel het prima acteren van Dimitri Vegas als toch wel een goedgelovige onderdanige gast die overal op het verkeerde moment en verkeerde tijdstip lijkt terecht te komen. Opgefokt of agressief kwam hij niet over, tenzij wanneer hij opgehouden wordt door een vuilniswagen of iets dergelijks. Wat een contrast dus met Perceval. En ook Frank Lammers doet zijn duit in het zakje.

Alles draait rond de blitse sportkar van Noah, zijn heiligdom, maar als die meer en meer wordt beschadigd heb ik niet de indruk dat het Noah zó doet freaken, het is eerder gelatenheid. Fijne film wel om te volgen, maar bovenal ook grappig, want er zitten een aantal absurde heerlijke scènes in. Fijne soundtrack ook, recht de nineties in, net zoals Zillion. Leuk!

Wat een geinig, redelijk absurd en eigenzinnig filmpje. De gimmick dat alles vanuit de steeds zwaarder gehavende auto wordt gefilmd kan prima bij een project als dit. Want meer dan een dolle, pretentieloze rit die van hot naar her vliegt met een stel buitenissige karakters, is H4Z4RD eigenlijk niet. Maar vermakelijk en lollig is het wel.

Wat een tegenvaller: magere inhoud en acteerwerk beneden peil. Geen minuut boeiend te noemen.

De film uitgekeken maar na een klein uur was het wel duidelijk dat het niet zou beteren. Erg jammer.

Deze was op tv en dus eens meegepikt. Een absurde film die het niet moet hebben van een diepgaand verhaal. Vond het wel een vermakelijke film. De cast deed het wel goed en de soundtrack paste wel bij de film. De speelduur was niet zo lang en het tempo lag hoog, heb me er niet mee verveeld.

Redelijk.

Maar niet helemaal geslaagd. Dimitri Vegas is een zéér beperkte acteur en dat wreekt zich. Hij kan geen moment enige broeierigheid in z'n rol leggen, waardoor de waan van de dag en de gekkigheid nogal willekeurig komt en gaat. De gekkigheid werkt anders wel, het is de ideale kapstok voor een aantal geslaagde komische noten. Maar als actieprent had dit nog een paar tandjes mogen bijschakelen. Ik mis snelheid, snedigheid. Jammer.

2,5

Noah Hazard [Dimitri ‘Vegas’ Thivaios] heeft zijn criminele levens achter zich gelaten en is gelukkig met zijn vriendin [Jennifer Heylen], zijn dochter [Mila Rooms] en zijn Lexus met kentekenplaat “H4z4rd”. Maar wanneer hij zich door zijn pas vrijgekomen oude vriend Carlos [Jeroen Perceval] laat overhalen om een “ritje” te maken, begint de ellende. Hij haalt ene Kludde [Frank Lammers] die samen met Carlos betrapt wordt tijdens een inbraak bij Ms. Brasschaat [Monic Hendrickx]. Noah en Carlos zitten opgescheept met een zwaargewonde Kludde en een koffer met levensgevaarlijke inhoud. Een gevecht tussen Yilmaz en De Winter, drugsbende ‘The Geckos’ en een uit de Zoo ontsnapte wolf zijn betrokken in het plot en zelfs Helmut Lotti levert zijn steentje bij aan deze prettig gestoorde misdaadkomedie met een uitmuntende Perceval en een hilarische Frank Lammers. Govaerts houdt het tempo hoog met hulp van editor Maarten Janssens en er is een 90s dancesoundtrack uit het bakje ‘lekker, lekker’. Gefilmd op locatie in Antwerpen en deels gesproken in dialect, dus ondertiteling is een pré.