Room 203 (2022)

Fatsoenlijke ideeën en opzet, maar miste gewoon wat meer punch. Ik las dat dit gebaseerd was op een Japanse roman (Nanami Kamon, misschien ook de reden waarom dit overeenkomsten heeft met Dark Water (2002) Maar het lijkt me dat er dan wel erg veel aanpassingen zijn gedaan voor deze film. De film neemt ons na de openingsscene mee naar Kim White (Francesca Xuereb)die samen met haar beste vriendin Izzy Davis (Viktoria Vinyarska) een appartement met een groot glas-in-lood raam betrekken. De film concentreert zich veel op deze vriendschap tussen Kim en Izzy. Daarnaast volgt de film in veel opzichten veel van dezelfde spookhuis-elementen. Je kent ze wel; een creepy huisbaas, een muziekdoos, een mysterieus gat in de muur en bovennatuurlijke dingen die 's nachts gebeuren. Nu deed de film één ding wel goed en dat was dat het niet zomaar een geestverschijning was. Ze gebruikende Ierse mythologie; de entiteit komt van een godin genaamd Morrígu. Ik ben een sukkel voor mythologie....pluspunt dus omdat het iets anders is.! Concluderend, had het wel enige belofte, maar het doet verder niets om zich te onderscheiden, focus zich te lang op de vriendschap tussen de twee meiden waardoor het einde nogal gehaast voelde. Een middelmatige horrorfilm maar zeker niet ergste!

Mwa.

Wel beter dan ik vooraf had gedacht dat het zo zijn. Ik klik tegenwoordig wel vaker goedkope horrorfilms aan die pas net online zijn gezet, met diezelfde perceptie ging ik richting deze film. Toen het bleek dat ik eigenlijk een betere film voor de kiezen kreeg dan ik vooraf had gedacht kon mijn geluk dan ook niet op.

De film kent wat aardige ideeën die versterkt worden met wat boeiende gebeurtenissen en een aardige look. Zeker in de tweede helft leunt de film wat meer op speciale effecten, en ondanks dat het allemaal wel tegen het belachelijke aan begint te zitten verliest regisseur Jagger zijn visuele kwaliteiten nooit uit het oog. Hierdoor blijft de film altijd wel aantrekkelijk voor je eigen oogballen.

Het acteerwerk is wat minder. De film moet het gedeeltelijk hebben van de chemie tussen de huisgenootjes maar beide dames leveren een nogal neppe prestatie af. Emoties voelen nooit oprecht aan, maar ook de klik is nergens echt te voelen omdat het verhaal van locatie naar locatie dwarrelt waardoor dit allemaal wat verwaterd. Als de finale dan aanbreekt, loopt het erg snel van stapel zonder dat je er echt een gevoel bij krijgt.

Wel kijkt het lekker weg en duurt niet te lang. Ik vond het fijn dat Jagger wel de poging maakt om echt ergens heen te gaan, maar het jammere is dat het toch de ondersteunende fundamenten mist om daar een extra gevoel bij te trekken. Wellicht dat het allemaal iets te slordig is afgemaakt tijdens de post-productie, maar de film had zeker wel potentie.