Escape the Field (2022)

Afschuwelijk wat een draak van een film.

Iemand had waarschijnlijk predators gezien en heeft gedacht ook zoiets te gaan maken maar dan net iets anders.

Dat is helaas totaal mislukt en heeft een soort kruising tussen Captain caveman en Predator gecreëerd maar dan een hele slechte uitvoering.

Matig.

Ach, de potentie was er wel zou je kunnen zeggen. Vandaag bevinden we ons in een graanveld dat alleen anders is dan een menselijk graanveld. De locatie zou vast gekozen zijn uit budgettaire beperkingen, maar de poort tot leuke ideeën die kunnen worden verkend ligt wel volledig open. Wat mij betreft een echt mooie kans.

Een kans die maar voor de helft wordt benut, want de film doet echt wel een aantal dingen naar behoren. Zo plant de film zichzelf direct in de juiste setting en houdt zich niet bepaald bezig met poeha rondom de personages. Nee, iedereen krijgt een persoonlijkheid aangewezen en daar houden ze zich mee bezig. Enkelen weten zich daarin ook goed staande te houden, zoals West. Toch wel een toffe acteur die in betere films mag spelen. De motivatie bij hem is duidelijk.

Verder vervallen de personages uiteindelijk wat in het verhaal eenmaal het allemaal wat grootser en spectaculairder wordt. Tot echt enorme dingen komt het nooit, maar het moet duidelijk zijn dat de film wat meer in petto heeft dan het kan laten zien. Dat verklaart ook meteen het open einde dat graag de deur open wil gooien voor een vervolg hierop. Er is alleen een probleem, want de film komt aan de andere kant nergens echt op stoom.

De ideeën zijn er wel, de uitwerking mist alleen volledig. Het veld is in de eerste 10 minuten interessant, daarna vooral bijzondere achtergrond dat nauwelijks wordt gebruikt door de regisseur. Het camerawerk is sterk ondermaats en de spanning geheel afwezig. Eenmaal de dreigementen ook duidelijker naar voren komen zijn het nogal oncreatieve verschijningen. Ook vooral erg beperkt, aangezien het er op neerkomt dat er maar één enkele echt spannende dreiging is.

Al bij al wat te kort en kleinschalig om echt goed te werken. Toch kan ik de passie van de regisseur wel voelen. Het zou Moore ook wel hebben gefrustreerd dat hij maar zo weinig financiële steun kon krijgen, want de film voelt aan als een soort boekverfilming waarvan enkel 20% gerealiseerd kon worden. Het voelt niet echt "af" aan, maar het acteerwerk en het tempo zijn prima. De afwerking om het allemaal ook mooi te presenteren echter niet.