The Lord of the Rings: The War of the Rohirrim (2024)

Best oké.

Geslaagde toevoeging aan het Midden-Aarde van Peter Jackson. Het is overduidelijk geen meesterwerk zoals de trilogie, maar het vormt een aardige variatie op de gekende wereld.

Maar de wereld van Jackson is wel zeer herkenbaar in beeld gebracht. Edoras en Helmsdiepte zijn naar de gekende designs vormgegeven en ook uit de score van Howard Shore wordt getapt. Idem dito voor een aantal dialogen. Aan fan service geen gebrek.

The War of the Rohirrim heeft zeker in het tweede deel echter genoeg een eigen smoel om op zichzelf te staan - de eerste helft loopt verhalend wat stroef. Ik ben als het anime betreft vaker te spreken over de achtergrond en omgeving, de personages en animatie zelf vind ik maar niks. Dat is hier niet anders.

Meer dan de film van Helm Hamerhand is dit de film van z'n dochter. Helm is maar een weinig mythische figuur. Brian Cox z'n stem is mij ook te schel. Daar had ik even heimwee naar Bernard Hill.

Geslaagd dus, al denk ik dat het helpt om een liefhebber van de trilogie te zijn. Het is geen nieuw meesterwerk maar wel toffer dan het onevenwichtige The Hobbit en een stevige vooruitgang na het wangedrocht dat The Rings of Power is.

3

Een woordenwisseling tussen koning Helm Hammerhand [Brian Cox] en Freca [Shaun Dooley] loopt uit op een vuistgevecht waarbij Freca letterlijk in één klap het leven laat. Zijn zoon Wulf [Luca Pasqualino] zweert wraak en wordt direct verbannen. Uiteraard is het een kwestie van tijd voor Wulf een leger bijeen heeft weten te krijgen waarmee hij de daad bij het woord kan voegen. Maar in zijn weg staan Helms zoons Haleth [Benjamin Wainwright], Hama [Yazdan Oafouri] en dochter Hèra [Gaia Wise] die als kind goed bevriend was met Wulf. Weinig geslaagde combinatie van CGI-achtergronden en Anime met een voorspelbaar melodramatisch verhaal en banale dialogen duurt veel te lang.

The Lord of the Rings: The War of the Rohirrim brengt ons weer terug naar Middle-Earth en dat is op zich altijd wel een fijn gegeven, want als je wat met fantasy hebt dan heb je normaal gesproken wat met LOTR. Maar na de bijna heilige trilogie begin deze eeuw is er best wel veel content nog verschenen dat niet kon tippen aan die films. Nou is dat geen schande, want het zijn films die bij de beste titels aller tijden behoren, maar jammer is het wel. De Hobbit trilogie was best vermakelijk maar meer niet en de serie The Rings of Power vind ik echt doodsaaie zooi dat het kijken nauwelijks waard is. En toen was er deze animatiefilm en ik heb er ook mixed feelings bij.

Ik moest sowieso wennen aan de animatiestijl, bijna Japanse manga is het. En na het zien van de film heeft die stijl me nog niet echt overtuigd. Het oogde bij vlagen echt wel mooi, maar het was ook wel een beetje eentonig en sfeerloos. De stijl is redelijk hard en kil, al zitten er wel een paar mooie zachte shots in. Verder draait dit natuurlijk om geheel nieuwe karakters en die zijn niet allemaal even sterk neergezet. Koning Helm Hammerhand is een wat cliché koning, maar nog wel interessant. Dochter Hèra is waar het hier om draait en zij is nog best wel aardig neergezet als een pittige tante die steeds meer de leiding pakt. Maar daarover zo direct meer. En de derde grote rol is haar voormalige jeugdvriend Wulf. Zijn rol begon best leuk, maar wel in het tweede uur ook wel echt heel matig met een hoop standaarddingen zoals dat zijn arrogantie en wraaklust boven het welzijn van zijn volk ging. Dus echt hele pakkende karakters zijn het niet, maar ze voldoen.

De eerste drie kwartier vond ik oprecht erg sterk (dat stuk met de op hol geslagen Mûmakil ), met de opbouw van een goed verhaal waar ieders plek en verhouding met elkaar vrij snel duidelijk werd. Het verhaal is niet ingewikkelder gemaakt dan nodig en dat is ook wel eens fijn. Maar halverwege de film sloeg wel de moeheid toe en zeker de laatste drie kwartier duurden echt ellenlang met de veldslag die er maar niet kwam. Daar werd ik ook echt moe van Wulf en zijn saaie gedoe. En dat is ook het gedeelte waar ik dat met Hèra kreeg, die wel echt weer heel erg naar 2024 normen als een bad ass power woman neer werd gezet. Ze vocht, ze inspireerde, ze ging voorop. Ik vond het eigenlijk maar ongeïnspireerd.

Waar ik eerst de film een dikke voldoende had willen geven zakte dat gevoel steeds meer weg. Nog steeds is het geen slechte film en zeker voor de fans van LOTR een bioscoopbezoek waard (sowieso gebruiken ze de nodige muziek uit de Peter Jackson films, was echt heel gaaf te horen), maar hier viel meer uit te halen. Het epische gevoel ontbrak, het voelde als verhaal te onbelangrijk aan. Maar dit hadden de Hobbit films ook wel.

3*

An sich wel aardig als verdere uitwerking van Middle Earth. Vooral de muziek uit de films van 20 jaar terug is fijn om weer te horen. Ook de animatie vond ik mooi, ik ben sowieso wel fan van deze stijl al is de mix met cgi af en toe wel ronduit lelijk. Maar de film is vooral nogal duf. Het stemmenwerk is heel vlakjes en de personages deden me ook weinig. Hera iets te veel de stoere meid van nu, die koning was ook maar een rare kwiebus en zijn haast bovenmenselijke krachten vond ik ook wat vreemd en niet heel geloofwaardig. Het tweede uur is wel beter dan het eerste dat echt behoorlijk traag verloopt. 2,5*.

Toch aangenaam me laten verrassen. Het begint allemaal wat stroef in de eerste helft maar heeft toch mijn aandacht blijven vasthouden. De tweede helft maakt veel weer goed. Het leek alsof ze niet zo goed wisten welke richting op te gaan, en qua originaliteit was het soms ver zoeken. Sommige scenes leken letterlijk gejat te zijn uit films zoals Mad Max: Fury Road, maar ook van Rings of Power, en volgens mij zelfs van Dreamworks en Disney. Pak de clichés en iconische scenes uit meerdere films en hopen dat het werkt. Nee, het kan niet tippen aan de emoties van jaren 90 Disney films en de animatie mocht op belangrijke momenten wat beter uitgewerkt worden, voornamelijk in lichaamshouding en emoties in het gezicht. Jammer. Op het eind wordt het wel beter, en de film vond ik het sterkst toen het weer meer Tolkien sfeer kreeg.

Animé blijft iets raars. We moeten een vrome hoofdpersoon hebben, maar dat kostuum lijkt op momenten alsof ze niets aan heeft, huidskleur en kleding heeft op sommige momenten dezelfde kleur. Typisch… Japans…

3.5*

Verrassend goed! Fans van de Peter Jacksons filmtrilogie 'The Lord of the Rings' en in mindere mate de trilogie 'The Hobbit' gaan bij deze 'anime' zeker daar geen epische voortzetting van die films hier vinden! Dit is ook niet voor kijkers die vinden dat alleen Tolkien zijn geschiedenis van Midden-aarde mag schrijven! Dit is voor de fans die niet genoeg krijgen van de Tolkien -wereld en die er graag nieuwe verhalen aan zien worden toegevoegd.

Na het succes van de LOTR-filmtrilogie (2001-2003) werden er verschillende verhaalideeën bedacht. Maar aangezien Jackson, de Hobbitfilms wilde doen. bleven het ideeën. Echter toen ze verfilmingsrechten zouden verliezen. Kondigde ze tijdens de viering van het twintigste jubileum aan om te beginnen met de ontwikkeling van een anime-prequel-film. Uiteraard denk ik ook omdat live-action een veel groter budget had gaan kosten. Ze kozen ervoor het verhaal van Rohirrim te vertellen omdat het zich eerder in de tijdlijn afspeelt en het de slechterik Sauron en de invloed van zijn Ene Ring vermijdt.

In bijlage A van "The Return of the King", specifiek in de sectie "The House of Eorl" wordt deze geschiedenis van Rohans heersers beschreven. Tolkien gaf daarin details over de dood van Helm en zijn zonen, Haleth en Hama, maar het lot van zijn naamloze dochter blijft onduidelijk. Ideaal om haar nu centraal in het verhaal als, de dochter Héra van koning Helm Hammerhand, de negende koning van Rohan te laten fungeren!

In het koninkrijk Rohan wordt de legendarische koning Helm Hammerhand geconfronteerd met een conflict met Freca uit Dunland Wat al snel escaleert en zorgt voor spanningen tussen Rohan en Freca’s zoon, Wulf. Met een leger van Dunlendings huurlingen zint Wulf op wraak. Dit conflict zal leiden tot een strijd die naam zal geven aan Hornburg het bolwerk aan de monding van een kloof die ook is te zien LOTR -The Two Towers (2002)

Uiteraard was het belangrijk hoe dit er visueel zal gaan uitzien! Ik ben niet direct een fan van teken of animatiefilms Maar de Japanse animatiestijl biedt hier toch een frisse kijk op Middle-earth. Daarnaast zijn er 2D-animatietechnieken gebruikt in combinatie met motion capture om een nog betere ervaring te geven. Ondanks dat voor de anime-stijl vermoedelijk is gekozen om budgettaire reden, voelt het niet goedkoop en voegt absoluut een nieuw en interessant perspectief toe.

Tja en dat de anime-stijl een gewaagde keuze was, blijkt want het publiek bleef weg en de film flopte aan de kassa. Het zit LOTR niet mee! De recentere en fantastische serie The Rings of Power is naar wat ik denk te complex voor de kijkers die niet grote Tolkien -fans zijn. In dat kader hebben ze "War of the Rohirrim" een stuk eenvoudiger te begrijpen gemaakt Waardoor het veel vlotter wegkijkt maar zit nu naar wat ik vermoed de "experimentele" anime-stijl in de weg.

Tja....ze proberen iets anders te vertellen over Midden Aarde, uit een periode waarover je niet veel kan weten met andere karakters, dat flopt natuurlijk...! Maar anders is verre van slecht! Om eerlijk te zijn zit ik niet direct op de volgende film "The Hunt for Gollum" te wachten Zie liever meer van dit soort probeersels. Enfin we gaan zien...wat het...wordt …avontuurlijk probeersel of veilige herhaling

Ik vond het ook verrassend goed. Deze animatiefilm met duidelijk Japanse stijl lijkt toch te passen voor het Lord of The Rings universum opnieuw kleur te geven. Nu, ik ben echt een groot fan van Lord of The Rings dus ik vind zelfs Rings of Power goed. Al het materiaal dat komt, omarm ik met genoegen. Hier natuurlijk niks woke onzin in deze animatiefilm. Heerlijk. De muziek keert terug. Het verhaal van de origine van Helmsdiepte wordt hier mooi ingevuld. Natuurlijk een vrouw is in feite het hoofdpersonage in deze film. Dat zie je ook wel vaker maar daar kan ik wel mee leven. In de gewone films zijn er natuurlijk amper vrouwen te bespeuren en dan is een Shieldmaiden wel een optie.

Ik had niet gedacht dat de film zo lang was maar ik ben er snel doorgeraakt terwijl ik niet snel animatiefilms kijk. Zeer goed, hier en daar wat drama, goede actie en behoorlijk onvoorspelbaar. Zeker kijken!

Helaas, dat viel wat tegen. Het script (en de karakters) spraken mij niet echt aan, en de animatie is niet zo vloeiend als ik had gehoopt. Sommige achtergronden zijn prachtig, maar het anime character design is totaal niet mijn smaak. Wèl is het fijn om weer even in deze wereld te vertoeven en de klanken van Howard Shore's score te horen, ook al had ik early 2022 (toen dit geteased werd) gehoopt op meer.

Een zesje.

Bijzonder zwak.

Dat er mensen met geld en verstand van zaken hun 'ok' hebben gegeven voor dit uiterst zwakke script, gehuld in een lamlendig slecht geanimeerd jasje, dat gaat er bij mij niet in.

Luiheid? Incompetentie? Wie zal het zeggen.

Maar de geest van Tolkien is hier nergens te bespeuren, ook al is het bronmateriaal van hem...

Een zeer verrassende animatie gebaseerd op The Lord of the Rings met een verhaal dat zich afspeelt voor de orginele trilogie.

En getekend in anime stijl.

Het teken werk is echt verbluffend mooi.

Met schitterend tekenwerk tot in de details.

En ook een mooi verhaal, en de film muziek is ook prachtig.

Deze animatie film heeft mij echt zeer verrast beter en mooier als verwacht.

Van genoten deze film van hoge kwaliteit.