All That Breathes (2022)

Volledige recensie

Meteen is duidelijk dat de documentaire over een paar mannen gaat die het redden van wouwen, die in steeds grotere getale uit de lucht zouden vallen, als hobby hebben en die dat steeds professioneler (willen) aanpakken, al moeten ze zich nu nog behelpen met onder meer apparatuur die steeds kapot gaat zolang ze geen buitenlandse financiers vinden. Erg informatief is het niet en de opzet is meer die van een dramafim omdat we vooral worden getracteerd op de alledaagse gesprekjes en het gekissebis tussen de mannen zodat de documentaire vooral over hen en hun toewijding aan de vogels c.q. natuurbeheer gaat.

Daarmee krijgen we zijdelings een inkijkje in het leven in Delhi waarvan duidelijk is dat er een probleem met klimaatveranding en milieuverontreiniging is welk laatste de reden zou zijn dat de roofvogels uit de lucht vallen. We leren echter ook dat de verschillende dieren zich aanpassen aan de stedelijke, menselijke omgeving, waarbij de wouwen afval eten en daarmee onze afvalberg verminderen en onze sigarettenpeuken gebruiken als antiparasitair middel. We kennen India als een mediageniek want kleurrijk en levendig land en de beelden in deze documentaire zijn prachtig, al zijn ze eerder grauw dan kleurrijk waarbij wordt ingezoomd op het ongedierte en de afval: de boodschap is immers dat we niet goed omgaan met de natuur waarbij we ook mensen met een ander geloof als ongedierte behandelen (de documentaire belicht ook de politiek-religieuze polarisatie en geweld in de straten van Delhi) terwijl we allemaal – mensen en dieren – met elkaar gemeen hebben dat we ademen dus leven zodat we de ander en alles wat leeft zouden moeten respecteren waarvoor deze broers het goede voorbeeld geven (al illustreren zij zelf ook de gebrekkige communicatie met de ander door hun onderlinge gekissebis).

De inhoud van de documentaire, zowel het moralisme als de alledaagse bezigheden en gesprekjes van de mannen, deden me niet zo veel maar de fraaie beelden die het (niet goed) samenleven van mens en (on)gedierte op kunstzinnige wijze laten zien maakten veel goed.

Blijkbaar een prijswinnaar, deze wat onevenwichtige documentaire die wat gekunsteld religie koppelt aan sociale onlusten. Ben bang dat de concurrerende docu's niet zo heel best waren, want deze docu is wel aardig, niet opzienbarend en zeker geen winnaar, wat mij betreft.

Zeer mee oneens. Ik vond hem heel erg goed en juist wel coherent. De sociale onlusten waren zoals heel vaak in India religieus. Dat is niet iets dat de documentaire koppelt. Dat is gewoon hoe het zit.

Hele fijne documentaire die pleit voor solidariteit met "all that breathes" en dat is de essentie. De broers die hun leven wijden aan het redden van vogels in een omgeving die door menselijke interactie onder hoogspanning staat en dat leidde toen de film gemaakt werd tot een golf van geweld. En daar nog een laag omheen is dat dezelfde religieuze tegenstelling al tot een decennialange koude oorlog tussen India en Pakistan. In die context lijkt het redden van vogels nikszeggend, maar deze film maakt daarvan een hoopgevende blik op hoe het ook kan.

Daarbij komt ook nog dat de film onnadrukkelijk fraai eruit ziet. Met in het begin een fraaie blik op het ecosysteem in het begin en meermaals mooie cameravoering.

Ik zie te weinig docu's in de bios.

Salik, Mohammed en Nadeem zijn geboren en getogen in Delhi en zijn eigenaar van een bedrijf dat zeepbakjes produceert. Hun ware passie is echter het verzorgen van vogels (en wouwen in bijzonder) die zich, net als vele andere dieren, proberen aan te passen aan het leven een grote stad. Dat leert hun op een respectvolle manier te kijken naar ‘Alles wat Ademt’ (geen verwijzing naar Rob de Nijs). Deze documentaire volgt deze mannen tijdens hun pogingen om de financiën en faciliteiten bijeen te krijgen voor een vogelkliniek. Prachtig gefilmd en vol interessante visuele ideeën werpt Sen met deze documentaire relevante vragen op over de harmonie tussen mens en duur, tussen stad en natuur en de gevolgen van klimaatverandering. Episodisch, maar onderhoudend.

Trage maar tegelijkertijd ook sfeervolle en onderhoudende documentaire over twee broers, die vanuit hun geïmproviseerde vogelhospitaal in een piepkleine kelder voor zwarte haviken zorgen, die dagelijks uit de door smog verstikte lucht van New Delhi vallen. Als portret van een zwaar vervuilde stad behoorlijk deprimerend, maar de onderkoelde humor van de broers en de prettig voortkabbelende registratie van hun stoïcijnse bestaan bieden fascinerend tegengas.