The Northman (2022)

Wat viel deze film tegen zeg. Ik keek erg uit naar deze film, want ik hou wel van dit genre. De serie Vikings was uitstekend, maar dit was een slap aftreksel met een heel slecht acterende Nicole Kidman en Ethan Hawke. De hoofdrolspeler deed wel zijn best. De animaties waren ook niet best. Van verre zag je dat het nep was. Allemaal erg teleurstellend allemaal en dan nog maar niet te spreken over de inhoud van het verhaal

Heerlijk. Robert Eggers was al één van mijn favoriete nieuwe regisseurs, en met deze nieuwe film The Northman bevestigt hij dat des te meer. Zijn eerste twee films (bescheiden meesterwerkjes) waren beperkt qua opzet en speelden zich voornamelijk in een klein speelveld af; met The Northman echter gooit Eggers het over een veel grotere en ambitieuzere boeg. Altijd afwachten of zoiets werkt, maar dat was hier dubbel en dik het geval. Gelukkig is het ondanks de grote scope nog steeds 100% een Eggers film; veel toegevingen aan het 'mainstream'-publiek worden er niet gedaan (hoewel het een veel rechtlijniger en makkelijker te behappen narratief heeft dan bv. The Lighthouse). Het mythologische/religieuze/magische wereldbeeld van de middeleeuwen, uiteraard toegespitst op de Vikingcultuur, wordt in ongeveer elke scène benadrukt en doorgetrokken. De rituelen, gebruiken, vreemde denkwijzen over voorspellingen en lotstoestanden, en het feit dat Eggers dit allemaal zo authentiek en compromisloos in beeld brengt; fantastisch vind ik dat. En op dat vlak heeft het gewoon veel weg van zijn eerste film The VVitch, waarin ook zo'n authentiek tijds- en wereldbeeld werd gepresenteerd. Daarbuitenom zit er ook redelijk wat goed in beeld gebrachte actie en geweld in het geheel, meer zelfs dan ik op voorhand had gedacht (maar nergens te veel of een overkill). Goed gedoseerd doorheen de film, en nooit te lang aan een stuk. De one-take overval op het dorpje in het begin was indrukwekkend, en laat een andere kant van Eggers zien. Het geweld had misschien ietsje bruter moeten/kunnen zijn, maar zoiets maakt me verder weinig uit.

Fijne cast ook. Alexander Skarsgard moet vooral veel dreigend lopen, kijken en schreeuwen, maar begon ik tijdens de tweede helft van de film beter en beter te vinden, en Anya Taylor-Joy is altijd een hoogtepunt, zo ook hier. Sterke prestaties ook van Claes Bang en Nicole Kidman, die beide hun momentjes krijgen. En tja, dat het verhaal heel stereotiep is, dat klopt. Maar daar heb ik me echt geen seconde aan gestoord. En dat is het natuurlijk ook om een reden; het verhaal/de mythe waar de film op gebaseerd is, is de vroegste oorsprong van dit soort wraak-narratief. Uiteindelijk dient dit simpele 'A naar B naar C' plot ook enkel en alleen maar als een kapstok, om daaraan al die elementen van mythologie/magie, sfeer en middeleeuwse worldbuilding op te hangen. Dat je op voorhand weet hoe een verhaal als dit afloopt, is secundair.

Dikke 4*, balanceert op het randje van 4.5. Laat Eggers' Nosferatu maar komen aub.

Van Robert Eggers. The VVitch vond ik niet geweldig. The Lighthouse daarentegen wel. Op voorhand dus benieuwd welke wegen Eggers met The Northman inslaat. Dat blijken achteraf dezelfde en ook geheel andere wegen te zijn. Verderop meer daarover. Eerst maar eens de constatering benoemen dat The Northman een prachtige film is.

The Northman is veel explicieter dan zijn voorgangers. In de eerdere werken werden zaken soms slechts gesuggereerd en waren onduidelijk. Bij het kijken popte steeds de vraag op of gebeurtenissen daadwerkelijk plaatsvonden of het gevolg waren van de kracht der verbeelding. In The Northman zijn de dingen visueel gruwelijker en doorzichtiger. In The Northman worden lichaamsdelen afgehakt en mensen levend verbrand. De film laat weinig aan de suggestie over. Nu is het personage Amleth (Alexander Skarsgård) ook geen personage dat met suggestieve ontspanningsoefeningen in verband wordt gebracht. De man is een krijger. Een houwdegen. En zo gedraagt hij zich ook.

Betreffende het psychologische element zijn er duidelijker aanknopingspunten met de andere werken. De film zoekt in zijn personage naar grenzen. Waar houdt de rede op en begint de waanzin. In The Lighthouse werd de waanzin zichtbaar als gevolg van de geïsoleerde positie van de protagonisten. En door hun bovenmatige alcoholgebruik natuurlijk. In The Northman heeft de waanzin religieuze verbindingen. Bij de vikingen is religie volledig ingebed in het dagelijkse bestaan. Religie is geen aspect van het leven. Religie is het leven. Als Amleth religieus in vervoering raakt dan vermengt de spirituele wereld zich met de fysieke wereld. Daar zit geen spatje suggestie of verbeelding bij, maar is een feitelijke omstandigheid. Mooie scènes trouwens.

Nu zijn de scènes die zich bemoeien met de cultuur van de vikingen wat mij betreft niet alleen mooi, maar zelfs de mooiste scènes. In de film wordt een schitterend wereld geschapen die zich baseert op mythe en geschiedenis. Een wereld die geen vrolijk gevoel oproept maar eerder een grauwe en mysterieuze sfeer aanhangt. De religieuze en culturele rituelen die in deze wereld worden beoefend verzwaren dat gevoel. De wereld laat geen greintje licht toe, maar verzinkt ook niet geheel in duisternis. De wereld is een grauw oord waarin noch wit noch zwart de overheersende kleuren zijn. Het is terug te zien in Amleth. Hij wordt niet als held geportretteerd. Ook niet als slechterik. Hij vermoordt net als ieder ander zonder gêne degenen die hem in de weg staan. Zo werkt dat nu eenmaal in die wereld. De wereld is niet donker en niet licht. De wereld is gewoon zoals hij is.

De personages en hun doeleinden zijn interessant zonder dat de personages veel verdieping meekrijgen. Visueel is de film prachtig. De gecreëerde wereld is een boeiende plaats. Met name de verbinding die de film maakt met de alomtegenwoordige mythologie waaruit prachtige en ontzagwekkende beelden voortkomen is magnifiek. Het verhaal is niet slecht maar onderscheidt zich niet heel bijzonder van andere verhalen met een wraakmotief.

The Northman is een indrukwekkende film.

Tussen de kinderfilms, superhelden en franchisefilms is er gelukkig ook ruimte voor films als The Northman. Robert Eggers gooit opnieuw alle passie in een schilderachtige film na eerdere pareltjes als The Witch en The Lighthouse. Het verhaal van een Noorman die op zoek is naar wraak. Amleth, de naam doet al denken aan Hamlet. Zijn legende was dan ook de basis voor het latere verhaal van Shakespeaere. De acteurs brengen een mooie vertolking die de wereld van Shakespeare en die van de ruwe historische mytische drama's bij elkaar brengt.

De film is heerlijke poëzie met de blik van een ruwe bolster. Naast de woede en het geweld schitteren vooral de prachtige kleuren en de blik op de groene heuvels en de sputterende vulkaan. Dit is een epische film waarbij Robert Eggers zeer duidelijk speelt met alle middelen die hij in handen heeft. Van mooie cinematografie over zijn gekende regiestijl tot sterke acteerprestaties. Ik hoop dat we van de man nog meer mogen zien en vooral dat we in de cinema meer van dit soort films kunnen zien.

Niet voor iedereen weggelegd want de film balanceert tussen arthouse en mainstream wat net het moeilijk maakt om duidelijk voor een bepaald publiek te kiezen. Een verdienste van de regisseur om toch voor dit risico te gaan. De film heeft een simpel wraakverhaal, maar de uitwerking ervan is zonder meer knap gedaan. Het verhaal krijgt een episch getint sfeertje door de opbouw, de nare donkere sfeer, de aanwezige muziek, de schitterende locaties, de fantasie die een combinatie is van mythe, middeleeuwse leven, cultuur en niet te vergeten te brutaliteit. De brutale gevechten zien er goed uit. De casting is prima met Alexander Skarsgård die als hoofdrolspeler zowel goed als slecht kan bestempeld worden wat dan ook weer een pluspunt is t.o.v. van vele genrefilms waar de actieheld alleen maar de goede is. 8/10

Vandaag de 4k UHD op de mat. Meteen gekeken. Wat een heerlijke Dolby Atmos track heeft deze film. Het ziet er ook geweldig uit. En wat de film ook bijzonder maakt is dat het laat zien dat bij wraak nemen geen heroïek komt kijken. Het is een duistere helletocht.

4,5 blijft staan. Film van het jaar tot nog toe.

Goeie film over een prins die wraak zoekt op de moord van zijn vader de koning. Een simpel wraak-verhaal dat zich afspeelt die zich afspeelt in de tijd van de Vikingen. Het ziet er allemaal goed uit met mooie kostuums en decors en vooral prachtige landschappen. De meest toegankelijke film van Robert Eggers.

Het viel me helaas tegen. Hier en daar kwam The Northman domweg knullig over. Voornamelijk in verschillende gevechten, maar bijvoorbeeld ook wanneer bepaalde geluiden niet goed ingemonteerd waren. En dat voor een film met dergelijk budget. Nu en dan was het geheel ook wat te vaag naar mijn smaak en bij vlagen zelf langdradig tot saai. Terwijl ik daar bij zijn vorige film totaal geen last van had.

Ik vrees dat Eggers zich na enkele mooie, kleinschaligere producties lichtelijk vertild heeft aan een te grote kluif. Of zijn artistieke benadering van filmen match gewoon niet met een episch verhaal als dit. Natuurlijk zijn de locaties prachtig en wordt er een redelijk geloofwaardig tijdperk neergezet. Maar toch overheerst de teleurstelling over de zaken die The Nortman in mijn ogen niet goed doet.

Zeer indrukwekkende film en de setting is knap gemaakt.

Die deze film een realistische sfeer geeft.

Door het kwalitatieve sterkte camera werk.

Een op meerdere momenten grove en geweldadige film.

Met sterk acteer spel van de hoofdrol spelers.

Een echte Noormannen film.

Barbaars en avontuurlijk en met een mystieke sfeer.

Echter de Gladiator om een vergelijking te maken, zat meer ontroering in en daarvan was ook de film muziek van het hoogste niveau.

Maar deze film is ook fantastisch als ook de film muziek.

Ook heeft de film een indrukwekkende afsluiting.

Een sublieme film is dit.

Niet mijn ding , het geschreeuw gaat je op de zenuwen werken , en die zogenaamde mythologische droomscenes

daar heb ik weinig mee .

Visueel ziet het er allemaal wel mooi uit maar de uitvoering vond ik niet veel aan .

Had er ook iets meer van verwacht, maar nog steeds wel een prima film van Eggers. Doet nogal denken aan Refn's Valhalla Rising, al vond ik die film nog wel een stuk beter. Dat The Northman een simpel rechttoe rechtaan verhaal heeft over wraak vind ik geen bezwaar, de simpelste verhalen leveren niet zelden de beste films op, en bovendien is dit kennelijk een soort oer-versie van Hamlet wat wel een leuke bijkomstigheid is.

De wijze waarop het verteld wordt is soms geweldig en enerverend, maar het hoge niveau van het begin wordt niet vastgehouden voor de hele duur van de film, al zakt het ook nooit helemaal in. Skarsgard maakt indruk als brute vechtmachine, maar als acteur niet bepaald, daar vond ik hem tekort in schieten. Taylor-Joy leek een interessant personage maar dat kwam er niet helemaal uit en Kidman vond ik toch wel een miscast. The Northman heeft prachtige shots en de mystiek en de Viking-cultuur vond ik wel veel toevoegen, maar het is toch niet de film geworden waar ik op had gehoopt. Ik geef hem nog wel een tweede kans ooit, want ik was gisteravond ook wel vrij moe en dat speelt mogelijk toch een rol in mijn beoordeling.

Wat een vreselijk misbaksel. Veel geschreeuw, vaak zonder context en héle matige, soms ronduit slechte actie/vechtscenes. Het lijkt dan wel zo’n jaren tachtig film waarbij ze om beurten een slag uitdelen zonder ook maar enige verdediging hooghouden.

Hoofdpersoon krijg je nul binding mee omdat hij maar 1 emotie heeft, namelijk woede. Daarnaast maakt hij zich schuldig aan het doden van onschuldige mensen wat nou niet bijdraagt aan het voelen van sympathie voor hem.

Daarnaast speelt deze film leentjebuur bij natuurlijk Vikings, de game Skyrim en zelfs Game of Thrones. En daar is an sich niks mis mee maar jat het dan goed.

Nee deze film mag nog niet in de schaduw staan van de serie Vikings.

Daarnaast is het verhaal ultra cliché, maar dat is nog niet eens echt storend, het wordt vervolgens wel oninteressant verteld. Eigenlijk heb je alles gezien als je de trailer kijkt

Donker, brutaal, met een mythologische twist. Zeker m'n ding maar dat neemt niet weg dat niet alles even boeiend was. Sterk begin, middenstuk was iets minder en einde gaf helaas geen originele twist aan het typische wraakverhaaltje.

Narratief en visueel verreweg de beste film in een heel lange tijd.

Misschien dat het in de grime (viezigheid, bedoel ik, niet de franse uitspraak die iets van makeup bedoelt) te ver gaat voor het gemiddelde publiek. Ver als we in Nederland van zaken als modder en derrie af denken te staan, en hoe een hekel ik er ook aan heb, de morsigheid maakt de sfeer van de film - net als dat de intensiteit van de acteurs dat doet. Skarsgård en Taylor-Joy voorop vanzelf, maar ook Kidman in wellicht haar beste rol ooit - zover voorbij de opstandige trophy wife rollen die ze in Eyes Wide Shut of Days of Thunder mocht neerzetten. Zo veel mooie bijrollen - ik noem alleen maar even Hawke, Dafoe, Björk omdat dat de bekende namen zijn, maar de hele cast is gewoonweg perfect.

Maar dat is allemaal bijzaak eigenlijk - het gaat om de grimmigheid, de niet aflatende druk van het lot, van de onontkoombare ontknoping van de voorzienigheid. En de onontkoombare manier waarop onze antiheld Amleth daar zonder schijnbare eigen wil naar toe geleid wordt - een noodlot, een klassieke tragedie, een welhaast perfecte vertelling van een traditioneel Noorse saga, de bron van talloze vertellingen en legendes die in zo ongeveer elke huidige westerse cultuur zijn echo's kent.

En die vertelling krijgen we te zien in een landschap dat daar perfect bij past - onherbergzaam en hard als de mensen in het verhaal, en bars als het verhaal zelf. Zo groen als IJsland, zo onherbergzaam als Groenland, ongerept met gras waar nog haast geen dier van gegeten heeft, en dan vooral omdat het er gewoon te meedogenloos, te onleefbaar is, zelfs al zonder de ongekend nare mensen die er hun onderdak zoeken.

Waarvan acte - voorbeelden zat, maar ik noem dan maar even de scene waarin de slaven geselecteerd worden - en waarbij heel kies onvermeld en buiten beeld blijft wat er dan met de rest gebeurt. Nee, het is geen Hollywood film, maar die krijgen vanzelf geen happy ending, zoveel is wel duidelijk. En met de rest gaat het al even fijntjes, met als fraaie voorbeeld het spelletje lacrosse - zonder scheidsrechter of overbodige regels zoals dat je de bal moet spelen. Toch wel allemaal een fraai voorbeeld van dat de huidige samenleving ons best wat voordelen brengt, ondanks alle geklaag van vandaag de dag. Zet vooral je eigen kolonie op denk ik dan, op een of ander eiland in die richting, en laat me weten hoe het gaat. Of kijk de film tot het einde, dan weet je het ook al wel zo'n beetje.

Ook in dat opzicht vind ik dit een erg goede film - een spiegel van de tegenwoordige mentaliteit, de steeds sterker wordende focus op het eigen plezier en de eigen belangen tegenover de samenhang van de groep en wat beter is voor ons allemaal.

Hopelijk kan Eggers de lijn van grotere, meer ambitieuze producties voortzetten ondanks het initiele gebrek aan succes van deze film. Er zijn al zat MCU films, alles wat daar op een met deze film vergelijkbare manier tegenin gaat verdient sowieso al alle credits - en al zeker als het dan ook nog zo'n geniaal kijkfestijn oplevert. Wie maalt er dan nog om de cijfers uit de eerste week in de VS. Of om geld.

Zeer aangenaam verrast door The Northman.

Had de film al een poosje op de HDD staan en gister maar eens een kans gegeven.

Na recente teleurstellingen van o.a. Indiana Jones 5, The Equalizer 3 en Mission Impossible Dead Reckoning eindelijk weer eens een film die positief verrast.

Prachtige beelden, geen oerlelijke CGI, goede vertolkingen, lekker rauw en vooral een goed verhaal met een onverwachte twist.

Het Noormannen/Vikingen sfeertje moet je wel liggen anders kun je deze film beter overslaan.

Dikke voldoende.

3,5*

Lastig om te beoordelen: het is duidelijk niet mijn ding, maar dat maakt het niet perse een slechte film.

Voor mij gaf deze film veel te veel expliciet geweld en vernedering voor een zaterdagavond. Het verhaal stelt niets voor en de dialogen passen beter bij een toneelstuk van Shakespeer. Er is bovendien veel te veel tijd genomen voor mythologische scenes die opgeklopt zijn met mysterieuze muziek met een paar mistmachines die overuren draaien. En dan dat continue geschreeuw en gebrul. Mogelijk authentiek, maar in deze film komt het zo niet over. Allemaal zo ver over de top, dat het bijna lachwekkend wordt voor me. Het brengt me niet naar een andere wereld.

Maar ik kan me voorstellen dat mensen hier toch voor vallen: de mooie, mysterieuze beelden, de bijpassende muziek, de indringende blikken en de bloederige actie die zeer expliciet in beeld wordt gebracht. Voor mij hoeft het niet: Ik hoef geen close up te zien hoe iemand een zwaard door iemands strottenhoofd heen ramt. Ik kon ook niet meeleven met de hoofdpersonen: de hele film werd voor 90% gedagen door maar één emotie: wraak/woede. Het was een lange zit. Meest positieve waren de mooie beelden die op IJsland zijn geschoten.

Ik kan zo'n film slecht 1 ster geven. Ik bedoel: als dit je doel was, ben je geslaagd. Ik houd alleen niet van het doel. Daarom 2 sterren.

The Northman is een regelmatig volslagen belachelijke historiefilm en wekt de suggestie gemakkelijk op dat regisseur Robert Eggers niet echt vatbaar is geweest voor enige vorm van feedback. Hij boekte met zijn voorgaande films grote successen bij een specifieke groep liefhebbers, waardoor ik persoonlijk denk dat zijn arrogantie teveel is gevoed. Niettemin kent de film een indrukwekkend opgebouwde omgeving, rijk aan detail en met een duidelijk gevoel voor authenticiteit. Het precieze camerawerk, de nauwkeurige cinematografie en het soms opvallend brute geweld wekken tevens de indruk dat er mensen met visie achter het roer stonden. Anna Taylor-Joy levert een goede acteerprestatie af, maar Alexander Skarsgård daarentegen is absoluut drakerig. Hij geeft vorm aan een compleet achterlijk personage die geregeld de meest merkwaardige handelingen mogelijk laat zien en hetzelfde kan gezegd worden over Nicole Kidman, Ethan Hawke en Claes Bang. Het helpt dan ook niet dat de dialogen van Eggers en medescenarist Sjón kant noch wal raken en de algemene achterlijkheid bereikt een hoogtepunt wanneer het moet neerkomen op ritualistische scenes. Eggers toont een duidelijke passie en liefde richting historie, maar de inhoud van deze film wekt geregeld onbedoelde hilariteit op die het geheel niet ten goede komt.

Niet mijn ding. Ik heb het dan ook niet helemaal uitgekeken.

Ondanks de vele negatieve beoordelingen hier vond ik hem wel goed. Wel intriest ook, dat een man pas gelukkig kan zijn, wanneer hij sterft. En die moeder: brrrr!

Mooie fotografie maar verder een zwak werkje.

Fragmentarisch en onsamenhangend verhaal dat niet op gang komt of interessant wordt.

Karakters waar je je niet kunt in of meeleven, voelen niet aan als Noors maar als acteurs die doen alsof ze dat zijn.

Slecht acteerwerk(als er al sprake is van acteren) en dito dialogen.

De regie en productie is niet toereikend om van een Noors verhaal iets anders te maken dan een film die lang duurt en zaai is.

Ik geef een anderhalve ster voor de fotografie.

Vader vermoord, boy groeit in afzondering op om als bonk spieren later wraak te nemen. Waar doet me dit aan denken? Oh ja, aan Conan The Barbarian die nota bene gisteren na The Northman was geprogrammeerd. Geef d'r iets meer een mythologisch sausje aan, zoals Boorman al in Excalibur veel beter had gedaan, en dan krijg je deze film zonder enige humor (zat wel in Conan en Excalibur) waarin 2D karakters ronddoolden als in een stripverhaal. Magere 2,5*. Heeft de hoge productiekosten niet terugverdiend... terecht.

Gisteren deze The Northman voor de herkijk waar mijn verhaal ook deze tweede keer blijft staan en weinig aan veranderd. Opvallend maar minder als minpunt toch wel het magere verhaal in die zin, maar zoals reeds duidelijk is doet Eggers daar niet zo zeer aan doet met deze film die zich vooral richt op het visuele en auditieve gedeelte. En ja, dat kan Eggers, die het meest van de tijd een waanzinnige sfeer weet te creëren die zwanger is van onheil, stijl, detail en drama. Het levert dan ook een film op die op het randje van het hallucinante bivakkeert en een mystieke en bloederige trip eerste klas betreft. Verhoging qua cijfer zit er niet in, misschien de volgende keer, maar ik zie en begrijp de film iets beter als geheel en concept.

Nicole Kidman marathon 56#

Rauw, heftig en sfeervolle beelden

De regisseur van The VVitch: A New-England Folktale, die ik toevallig niet zolang geleden heb gezien en daarna beoordeeld heb met een 0,5*. Hoe gek kan het lopen dat ik deze film nu met een 4,0* beoordeel. Dit was een heel stuk beter.

Deze film biedt veel meer dan The VVitch, want daar vergelijk ik het nu een beetje mee. Waarbij deze film veel sfeervoller, duisterder en interessanter is om naar te kijken. Je voelt je helemaal wegdommelen in die tijd, omdat het plaatje klopt. De acteurs doen het goed. Vooral Kidman heeft een interessante rol. Vooral de scene die zij voert met de volwassen Amleth vond ik heel goed geacteerd en goed geschreven. Lekker verknipt, maar ook wel geinig.

Het einde had wel veel sterker gekund. Het eindgevecht liet de wensen over en was niet echt een spektakel. Wel een mooie locatie met de lava, maar eigenlijk was het allemaal niet goed te zien. Voor de rest eigenlijk weinig op- en aanmerkingen.

Viel me heel erg tegen! Verhaal vond ik maar vaag en de soort trance waarin de acteur soms komt nog vager. Ik raad het niet aan om te kijken!