Coupez! (2022)

Hazanavicius komedie over een zombiehorrorfilm bestaat uit drie delen. Het eerste deel is de Final Cut van een remake van een Aziatische horrorfilm over een filmcrew die tijdens de opnames van een zombiehorrorfilm slachtoffer worden van een échte zombievloek. Het middelste deel is een flashback waarin we kennis maken met de cast en crew van die horrorfilm en beschrijft de aanloop naar de opnames en maakt al voor een deel duidelijk hoe en waarom het resultaat (dat we net gezien hebben) niet al te best was. In het derde deel volgen we de cast en crewleden tijdens de opname van de film en verklaart een hoop zaken die je zeer waarschijnlijk al zijn opgevallen in eerste deel. Veel minder ingewikkeld dan het is. De eerste twee delen zijn vrij tam en nauwelijks interessant, zeker voor degenen die al wat satires over de filmwereld gezien hebben. Yoshiko Takahara en Yumi Narata zorgen voor enkele vermakelijke momenten als respectievelijk de co-producer (en beschermheilige) van het origineel en haar tolk, maar je moet echt tot het derde deel wachten om echt te kunnen lachen. Stelt je geduld dus enorm op de proef en het is dan nog maar de vraag of het de moeite van het wachten waard is. Ik was allang blij dat er uiteindelijk überhaupt iets te lachen viel. Een kinderhand is gauw gevuld, zullen we maar zeggen.

Ik dacht iets te zien in de lijn van het Vlaamse Yummy of zelfs The dead won't die. Niets van dit alles, want deze Coupez! sla je best over. Waardeloze film waarvan ik spijt heb dat ik hem heb bekeken. Het acteerwerk is belabberd en de scènes zijn zo ridicuul dat ze de humor voorbij gaan.

Enige wat nog enige schwung bracht waren de verschillende (herhalende) takes die de kijker op een verkeerd been trachten te zetten of het nu een filmscène of realiteit betrof. Voor de rest is het weinig soeps. Eng was het niet, grappig evenmin.

Ondanks de genre-aanduiding horror/komedie heb ik niet de indruk dat deze film pretendeert "eng" te zijn. Dat is hij inderdaad niet. Het acteerwerk is bewust slecht, want de film gaat over het maken van een B-horrorfilm met slechte acteurs. Het motto van de Japanse geldschieter was dan ook: Goedkoop en "best goed" (voor een B-horror).

Dat ik hier berichten zie met "rommel" en "slecht geacteerd" maakt voor mij de film alleen maar leuker

Zo zie je maar, voor alles is een publiek te vinden. Een echte love-it or hate-it.

I love it.

Aardige film waarin een filmcrew bezig is met de opnames van een zombie-film. Een film met een wat problematische, maar noodzakelijke opbouw. Origineel en het laatste gedeelte is het beste, maar hiervoor is het intentioneel slechtere eerste gedeelte nodig. Vermakelijk, ook al is de humor tijdens het middelste gedeelte niet altijd even grappig.

Het eerste deel lijkt nog ergens heen te gaan - leuk kleurgebruik, een mooie locatie, en prettig bot gedoe met zombies, bijltjes en veel gore. Maar dan komt deel twee, en of ik daar nou iets in gemist heb is me niet heel duidelijk, maar de hele spanningsboog klapt als een mislukte souffle in elkaar. Dan is het derde deel vagelijks interessant in technisch opzicht, maar voegt niets meer toe aan waar de film ogenschijnlijk over zou moeten gaan - het is tenslotte toch geen documentaire of making-of, valt me dan te binnen.

Niet de eerste film waarin het navelstaren van de industrie niet leuk uitpakt. Het is niet iedereen gegeven, zeg maar.

Ja, ik kon er ook wel om (en mee) lachen, met die ingenieuze opzet waarin alle vragen die het eerste deel oproept (waarom blijven die acteurs steeds aan elkaar vragen hoe het gaat?) in het derde deel worden beantwoord. Dat de complimenten daarvoor naar het Japanse origineel zouden moeten gaan, soit, ik heb alleen deze Franse bewerking gezien en die was leuk genoeg – vooral om Romain Duris als de improviserende regisseur heb ik moeten lachen, maar ook de kleine details (de man die zegt dat hij niet tegen "hard water" kan ("wat een zeur!") en dan opeens de bosjes in moet) droegen bij aan het totaaleffect. Leuk.

Franse herbewerking van One Cut of the Dead volgt erg braaf de lijntjes, waardoor regisseur Michel Hazanavicius de kijker niet kan voorzien van het verrassende effect. In principe is het dan ook bekend terrein waar deze Coupez! heengaat, maar het acteerwerk is gelukkig net wat beter en de visuele aankleding wat strakker. Het jammerlijke is dat dit soort projecten vallen en staan met de wendingen en een herbewerking doen van een dergelijke bron vraagt natuurlijk om problemen. Hazanavicius beschikt over een compacter team en betere acteurs, maar brengt zelf te weinig om het bestaan van deze film goed te rechtvaardigen.