Kensuke's Kingdom (2023)

De simpele animatiestijl kon me niet echt bekoren, maar dit blijft uiteindelijk een sympathieke en aandoenlijke film te zijn. Ik vraag me af of kinderen hun aandacht hierbij kunnen houden, want het is allemaal aan de trage kant. Maar uiteindelijk weet deze film toch wel een gevoelige snaar te raken en ik ben blij deze gezien te hebben.

Een doodgewone donderdagmiddag in Gent: ik wil me laten verrassen door een willekeurige film in de Sphinx. Twee zalen waren voorbehouden voor de speciale senioren-vertoning van The Salt Path, mét koffie en taart! Ik had geen zin om daartussen te gaan zitten dus koos ik maar Kensuke's Kingdom in een zaal die helemaal leeg was, maar dan jammer genoeg zonder koffie en taart.

Dus ik zat daar in het midden van de zaal, aan het janken als een kind bij de verschillende emotionele momenten die deze film kent. Dat is wel wat Kensuke's Kingdom goed doet: op serene, ingetogen manier een emotionele connectie vormen tussen het verhaal en de kijker. Verscheidene zware thema's passeren de revue zonder te deprimerend over te komen.

De animatie lijkt sober maar straalt in de prachtige achtergronden. Vakkundig getekend en subliem vormgegeven. Hoewel het tempo aanzienlijk lager ligt dan de traditionele animatiefilm, verveelt het nooit. De stemcast is sterk met Ken Watanabe, Cillian Murphy en Sally Hawkins. Met zo'n grote namen verbonden aan het project is het toch opmerkelijk dat dit pareltje zo hard onder de radar vliegt.

Een aanrader.

4*

Op het eerste gezicht nergens opzienbarend, maar weet uiteindelijk toch heel aardig de beoogde gevoelige snaar te raken.