Door Mouse (2022)

Half.

Bijzondere film. Zeldzaam een regisseur zo hard zien proberen om een eigenzinnige wereld tot leven te brengen. Toegegeven, dat lukt Jogia ook aardig, zeker in de eerste paar minuten. De kleurrijke montage helpt meteen en de introductie loopt vlot, daarna begint de geforceerde regie-inbreng op te vallen. Trouwens leuk om Janssen weer eens te zien. Briljant actrice allerminst, maar opvallend is het wel.

Door Mouse kent een aantal pijnpunten. Allereerst het personage van Law zelf. Al dat gedoe om van haar een cool en stoer figuur te maken is niet om aan te zien. De stoïcijnse blikken, de constant falende oneliners (zelden iemand zoveel onzin uit zien kramen) en merkwaardige vormgeving werken averechts. Klaarblijkelijk is het ook moeilijk om je kapsel te veranderen. Law gaat zelfs naar bed zonder maar iets aan haar kapsel te doen, maar gelukkig zit het permanent goed in Jogia-land. Het jammere is dat Law helemaal niet onaardig acteert (zeker te merken in meer dramatische scenes), het is echt de vormgeving van Jogia zelf die het personage in de steek laat.

Het tweede pijnpunt is lef, of de kunde om lef uit te kunnen voeren. Richting de finale zitten er een aantal geweldsuitbarstingen tussen die via stripboekscenes worden uitgevoerd. Onzinnige, onbegrijpelijke keuze. Zeker omdat ze enkel op die momenten worden ingezet. De bijpersonages kennen ook maar weinig kleur. Powers kijkt de hele film lang hetzelfde (en kan ook z'n kapsel niet veranderen) waardoor het wel heel makkelijke rollen worden. Voor hem geldt ook dat hij wel degelijk kan acteren, maar niets kan opschieten met de vormgeving.

Gelukkig is het cinematografisch niet onaardig. Mooie, kleurrijk versierde settings en een best creatieve invulling van het verhaal. Door Mouse is geen moment saai. In de tweede helft van de film zitten er zelfs uitstekende scenes tussen (De veiling) en werkt zich toe naar een meer dan degelijke finale. Jogia leek niet helemaal te weten hoe het moest eindigen want Door Mouse gaat vooral te lang door, maar de dialoog tussen De Dame en Mouse was best geslaagd. Alles daarna had geschrapt of vervangen mogen worden.

Door Mouse haalt ook veel voordeel uit het hoge tempo. Opvallend hoog voor een noirfilm, maar ik kon het alleen maar toejuichen. Daarnaast is het ook een moderne film die feilloos langs een hoop trends loopt. Dat zal niet iedereen liggen, maar voor mij deed het best aardig z'n werk. Bij elkaar is het een half geslaagd resultaat geworden dat ik tot op zekere hoogte goed kon waarderen.

Tipjes van de sluier worden opgelicht, terwijl de plot al snel herkenbaar is. Krachtige van deze film is, als je de Epstein geschiedenis hier in meeneemt, er wereldwijd meer van dit soort elitegroepjes kunnen bestaan. De film zelf is aardig van opzet, doch het beperkte budget ervoor doet afbreuk aan het geheel en dat is jammer. Meer diepgang had de film krachtiger gemaakt. 2,4*

Ergens tussen Sin City en het noir-genre waande ik me op een gegeven moment in een variant van de seks-seance van Kubrick. Jammer dat alles te braaf bleef. Kortom, best vermakelijk maar niet meer dan dat.