Marcel the Shell with Shoes On (2021)

Deze A24 voelde ik dan weer niet helemaal. Marcel is wel lief, maar het hele youtube/60 minutes gebeuren voelt juist wat on-origineel en de emotie bij het vinden van zijn familie/community bleef dan ook uit bij mij. Het heeft wel wat mooie vondsten en het kabbelt wel ok voort, maar echt indruk maken deed het niet.

Wel een leuke film maar dit werkt wel beter als korte film. Neemt niet weg dat Marcel erg schattig is en de manier waarop hij naar de wereld kijkt is leuk. Maar ik miste wel een beetje iets van spanning of drama het is een zoet snoepje deze film.

Wat een fijne film! Het verhaal van een documentairemaker die een film maakt over Marcel, een schelp met voetjes. Vrij meta ook, want de documentairemaker is Dean Fleischer Camp die ook regisseerde en het verhaal maakte met zijn voormalige vriendin Jenny Slate, die dan weer de stem van Marcel verzorgt. Slate is geweldig en brengt één van de betere stemacteerprestaties. Het is een warme film geworden met rustige subtiele humor, zonder dat het ooit flauw wordt. Gaandeweg is het wat voorspelbaar en gaat het intieme iets verloren, maar tegen dan ben je al helemaal ingepakt door de kleine schelp.

Nogal suffe mengeling van animatie en live-action, over een documentairemaker (regisseur Dean Fleischer-Camp) die in een Airbnb een levende zeeschelp ontmoet. Wat volgt zou leuk en vertederend moeten zijn, maar ik zat me hoofdzakelijk te irriteren aan de zoetsappige en nogal geforceerde toestanden. Het stemmetje van Marcel is ook behoorlijk onuitstaanbaar. Er gebeurt verder bijzonder weinig in de film en de vormgeving, hoewel best leuk gedaan, is te eentonig en beperkt om een hele film te kunnen blijven boeien.

Ik had er eerlijk gezegd net iets meer van verwacht. Op zich wel erg mooi gedaan met erg mooie verzorgde beelden en een leuk uitgangspunt om er een soort social media documentaire van te maken. Charmant en innemend bij momenten. Ook inventief, hoewel ik het eveneens bij momenten nogal langdradig vond.

Marcel zelf dan. Mja, ik kreeg er moeilijk hoogte van. Enerzijds teder en leergierig, maar anderzijds vond ik hem ook irritant, niet in het minst door het schelle stemgeluid. Over het algemeen ging het nog, maar noch de schelp noch de film kon me helemaal inpakken. Leuk om eens gezien te hebben, dat wel.

Echt uniek en aandoenlijk; 50 procent door het unieke wezen Marcel en zijn oma. Ze zijn weekdieren en hilarisch dat ze gewoon korte voetjes met schoenen hebben.

De andere 50 procent vanwege de zeer geslaagde maffe stem van Jenny Slate die de stem van Marcel voor haar rekening neemt.

Een uniek weekdier universum, met een vergelijkbaar perspectief als in Toy Story.

De Mockumentary stijl werkt wel.

Van mij hoeft zoiets niet 89 minuten te duren, een half uur korter was ook prima geweest, maar ik heb me er prima mee vermaakt.

Ik dacht dat dit best leuk zou kunnen zijn, maar het was al heel snel erg duf.

De animaties & effecten zijn best goed gemaakt, maar het is echt allemaal wel heel saai en schraal.

Jammer.

Al een opmerkelijke titel en ook wel origineel uitgangspunt. Het verhaal is eenvoudig, maar wel oké. Visueel sprong hij er wel uit en was het mooi gemaakt. Ook de setstukken ( kroonkurkstoeltjes, ...) waren mooi en tof gevonden.

Had er misschien iets meer van verwacht, maar leuk voor een keertje.