Souad (2021)

Beetje vreemde film. Vooral door die dood van Saoud (zelfmoord?) halverwege en dat de film ineens om het zusje draait en haar zoektocht naar antwoorden. En zelfs met Ahmed af en toe in de hoofdrol. Dit voelt dan ook veel meer als twee films, of zelfs drie, dan als één film en helemaal werken doet dat niet. Ook begint de film zwak, juist het deel rond Saoud die ook wat mat wordt vertolkt. Het deel rond het zusje is een stuk beter door de ontwapenende Rabab en de chemie die ze steeds meer krijgt met Ahmed. Ook visueel prima en fijn sfeervol in de vele avondscènes.

Wel met een aardig idee nog qua titels in de film. De film heet Saoud, tevens de naam van de hoofdpersoon, en ergens in het begin komt die titel ook in beeld. Maar halverwege, na haar dood (sowieso een raar moment en te indirect verteld, dat ik denk, heb ik even wat gemist? Daardoor is de verwarring groter dan de impact) komt de naam van het zusje in beeld. Dat is best leuk spelen met de verwachting van de kijker. Verder een aardig beeld van tieners in Egypte. 3,0*.

Souad is een film die is op te splitsen in twee delen met ieder een eigen sfeer, focus en tempo. De eerste helft geeft een inkijk in het leven van Saoud die in een identiteitscrisis terecht komt als ze moet laveren tussen de verplichte verwachtingen die haar door de ultra repressieve maatschappij worden opgelegd en de vrijheidsbelofte die de sociale media zo verleidelijk en verraderlijk propage-ren.

Het eerste deel geeft fragmentarisch de leefwereld van Egyptische tienermeisjes weer. We zien in hoog tempo documentaire-achtige flitsen voorbijkomen van meisjes die steeds met hun telefoon in de weer zijn en praten over familie, religie, school, uiterlijk en jongens natuurlijk. Het gebeurt wat heimelijker en de sfeer is wat verstikkender, maar verder is er weinig verschil met tienermeisjes die in andere delen van de wereld met hun telefoon in de weer zijn. Het is vrij oppervlakkig en je komt eigenlijk maar weinig te weten over de omgang met het conflict tussen vrijheid en gevangenschap en hoe de meisjes daarmee in psychologische zin worstelen.

In de tweede helft staat Rabab in het middelpint. Zij is het zusje van Souad en heeft een lang ge-sprek met Ahmed die de oudere vriend van Souad is. De opnames te midden van het drukke stads-gewoel waar beide personages zich te voet en per openbaar vervoer doorheen werken, zijn indruk-wekkend en stralen een bepaalde onderdrukte energie uit. Inhoudelijk levert het allemaal niet veel op. Verheldering en verduidelijking over de personages Souad, Ahmed en Rabab vind je in dit deel eveneens niet. Het gesprek kabbelt wat voort en is eigenlijk niet zo interessant.

Ondanks veelbelovende aanzetjes zijn beide verhalen slechts oppervlakkige vertellingen over het leven van twee jeugdige personages die in bezit van moderne middelen en een modern gedachten-goed in een verstikkend patriarchaal systeem worstelen met ouderwetse normen en waarden. De culturele inkijk is interessant. Indringend is het amper.

Best goed gemaakt deze film, qua cinematografie dan… Alleen de bepalende gebeurtenissen van het plot schitteren door afwezigheid,alsof juist de essentiële scènes ontbreken.

Misschien moet je Egyptenaar zijn om het te kunnen begrijpen, of de censuur heeft precies alle belangrijke scènes weten uit te wissen……