Bob Ross: Happy Accidents, Betrayal & Greed (2021)

Een rechtoe rechtaan docu waarin het verhaal van Bob Ross zijn leven wordt verteld door mensen die dicht bij hem stonden. Het gaat vooral over Bob Ross en zijn positieve kijk op het leven en hoe hier groot mee is geworden. Helaas heeft hij wat aasgieren ontmoet en hebben zij gaandeweg via achterbakse politiek zijn nalatenschap overgenomen. Het gevoel van onrecht is enorm en je krijgt een instant hekel aan de Kowalski's. Maar uiteindelijk zijn het ook maar hele slimme zakenlui die van de naïviteit van Ross en zijn naasten hebben geprofiteerd. Erg interessant om te zien en fijn dat Netflix dit niet te lang heeft uitgerekt. Maar echt veel schokkende dingen doet de docu verder niet. Ik ben benieuwd of deze wat buzz zal krijgen de komende periode.

3,0*

Als je kitscherige schilderijtes maakt, zal je ook wel een kitscherig leven hebben...Ik pas...Dan kijk ik liever naar de film Modigliani , een echte schilder, die de strijd aanging met Picasso. (met Andy Garcia.)

weer een docu waarvan je denkt dat er niks aan zal zijn, maar waar je toch ( mede wederom de rustgevende stem van Bob Ross) blijft kijken.

Zo'n lieve vrolijke rustige man, die niet doorheeft hoe mensen van hem ( willen) profiteren.

Je stem wordt niet gemist iig. Wat een raar vooroordeel weer.

Kijk jij nou maar naar de film Modigliani, die gaat over Echte mensen en Echte kunst. ...

Ik vind het een beetje vallen in de categorie "zeg niet dat je honger hebt, kinderen in Afrika hebben honger".

Je kan ook zeggen dat Bob Ross van schilderkunst geen pretentieus geneuzel voor de elite wilde maken en de hele wereld met schilderen kennis wilde laten maken. Dat vind ik een veel nobeler streven. Dat iedereen talent heeft en het beste uit zichzelf moet halen door zelfvertrouwen te geven. Bob Ross pretendeerde ook geen nieuwe Rembrandt oid te zijn. Hij wilde niet de allerbeste zijn en mensen naar de kroon te steken.

Ross leerde mensen "'kunstjes , waardoor alle schilderijen op elkaar lijken..Onechte harde felle kleuren

Ervan uitgaande dat "kunst "de allerindividueelste expressie is, van de aller individueelste emotie, van de aller individueelste mens" ( ja, schrijf maar op.....) sloeg hij de plank ver mis En ja of nee, hij pretendeerde de mensen geen "kunst te laten maken , maar met wat andere aanwijzingen, zouden zijn'' schilderijtes van Reykjavik tot Johannesburg en van Tokyo tot Albuquerque niet allemaal hetzelfde zijn.

Intrigerende documentaire omtrent de sympathieke Bob Ross. Op een prima wijze krijg je een inkijk in zijn leven, waarbij er buiten archief materiaal van Ross zelf, relevante mensen die hem dierbaar waren aan het woord komen. Ook wordt er uit de doeken gedaan wat voor een gesteggel omtrent zijn nalatenschap plaatsvond voor en na zijn overlijden. Treurig om te zien hoe die gehaaide Kowalski's alles in een ijzeren greep houden en de merknaam Ross uitwrongen als een nietszeggende geldmachine, terwijl Bob's bloedeigen zoon Steve immer met lege handen achter is gebleven en onderhand zijn eigen naam niet eens mag gebruiken. Diep triest. Bob zou zich omdraaien in zijn graf. Onderhoudende en goed opgezette documentaire die aangenaam wegkijkt. 3,5 Ster.

Fascinerende documentaire over Bob Ross, de sympathieke productieve landschapskunstenaar en presentator van 'The Joy of Painting', en de kwalijke perikelen rond zijn nalatenschap. Treurig hoe zo'n lieve man vlak voor en zelfs na zijn (veel te vroege) dood is uitgebuit door zijn zakenpartners. Vooral aangrijpend is de relatie van Ross met zijn wat naïeve zoon, die overduidelijk ook slachtoffer is geworden van de hele situatie. De interviews met hem zijn oprecht aangrijpend. Prachtige beelden ook van het langlopende televisieprogramma. Destijds moest ik vooral lachen om de clichématige landschappen die binnen een half uur op het canvas werden getoverd, maar na het zien van deze documentaire moest ik mijn mening over de beste man en zijn kunnen toch behoorlijk bijstellen.

Goede fascinerende docu. Wel een minuut of 20 te lang. Jammer.

Terugblik op het leven en de carrière van Bob Ross, de schilder met de zoetgevooisde stem wiens die met met zijn programma ‘The Joy of Painting’ miljoenen Amerikanen warm liet lopen voor het schilderen van landschappen. Veel beoogde geïnterviewden haakten op het laatste moment af uit angst voor juridische represailles van de Kowalski’s, maar de bijdrage van Bobs zoon Steve, zijn pupil Dana Jester en collega-televisieschilders Gary en Kathwren Watkins, verleent meer dan voldoende geloofwaardigheid wanneer het gaat over de uiterst twijfelachtige manier waarop Walt en Annette Kowalski, Bobs zakenpartners, tegen het einde van Bobs leven de touwtjes volledig in handen probeerden te krijgen. Cruciaal in dat opzicht is de bijdrage van Bert Effing, de voormalig uitvoerend directeur van Bob Ross Inc. in Europa. Deels een thriller vol verraad en hebzucht, maar Rofé benadrukt gelukkig de positieve betekenis die Bob Ross had en nog steeds heeft in de levens van miljoenen mensen wereldwijd, waaronder mensen die lijden aan depressie en/of PTSS.