Escape Room: Tournament of Champions (2021)

Goed? Nee. Vermakelijk? Toch nog wel. Escape Room: Tournament of Champions is een rechtstreeks vervolg op Escape Room (2019), die ik twee jaar terug echt leuk vond. Het deed wat denken aan Saw, met het ontsnappen uit ruimtes waar de dood op de loer ligt. Dit zit er hier ook in, maar het had allemaal wat wat pittiger en grover gemogen. Ook is het aantal kamers wel vrij weinig (ik tel er geloof ik maar 3), al zijn ze nog best even puzzelen. Zeker die laatste met het chemische regenwater vond ik wel aardig gedaan, maar de verrassing is er een beetje af, waardoor zelfs de slotminuten wel echt voorspelbaar waren. Alle ruimte voor een Escape Room 3 dus, wat ik op zich niet erg vind, maar het is wel wat lui geschreven.

3*

Eerste deel niet eens gezien geloof ik, maar had niet het idee dat ik veel miste. Vond het verder onverwachts best aardig allemaal. Typisch onzinverhaaltje met een hoop matig schrijfwerk, maar de ''actie'' zelf is niet verkeerd. Jammer dat het qua gore wel erg braaf blijft, zeker omdat de ideeën er wel potentie voor hadden, maar de set-pieces zelf waren best gaaf bedacht. Aardig popcornvermaak. 3*

Escape Room: Tournament of Champions is een prima en vlot vervolg op een van de betere Escape Room films die is uitgekomen in de 2017-2019 periode. Erg veel om het lijf heeft het niet. Het plot is erg simpel en de geloofwaardigheid van het plot in het geheel is natuurlijk ook waardeloos. Vooral hoe alles op gang wordt gezet is toch wel erg magertjes.

Toch geniet ik enorm van elke nieuwe Escape Room die de hoofdrolspelers betreden en is het telkens weer uitvogelen hoe ze er nu weer uit gaan komen, al is het natuurlijk wel een beetje onrealistisch snel hoe ze telkens achter elke veeeeeel te moeilijke puzzel komen. Maar dan houd je natuurlijk ook geen film over aan het eind.

De personages zelf zijn verder bordkarton en Taylor Russell in de hoofdrol bevalt me ook niet. Ik heb echt het gevoel dat ik naar een introvert 14-jarig pubermeisje zit te kijken wanneer zij haar mond open trekt. Maar ook haar looks kloppen niet. Terwijl ze al 27 jaar is. Als volwassene brengt ze niet wat ze zou moeten brengen. Dat is eigenlijk wel het grootste probleem voor mij.

Ik vind deze franchise prima te doen en een derde deel is natuurlijk onvermijdelijk gezien het einde, maar de leading role vind ik echt veel te licht om deze films te dragen. Doe me dan maar zo'n energieke meid als Jessica Rothe in Happy Death Day (2U). Die kan makkelijk een film dragen. Een sterke hoofdrol zou deze franchise eigenlijk ook zoveel beter maken.

3,0*

"This is way bigger than last time."

Het is altijd uitkijken als men zo snel met een vervolg op de proppen komt na een groot succes, maar 'Tournament of Champions' mag er zeker zijn.

De titel zegt het eigenlijk al; in dit deel doen er winnaars mee die eerdere varianten hebben gewonnen. Zo keren Zoey en Ben ook weer terug. Zij proberen Minos te ontmaskeren en voor ze er erg in hebben belanden ze in een escape room in de vorm van een metro. En zo begint het hele spelletje van voren af aan.

Het merendeel is min of meer een herhaling van zetten, gezien de gedwongen deelnemers hetzelfde riedeltje moeten doorlopen door puzzels op te lossen en naar een andere kamer te geraken. Toch blijft juist dit onderdeel het leukst, omdat de escape rooms degelijk in elkaar zitten. De pacing zit er goed in, waardoor je als kijker niet veel tijd hebt om na te denken over het hele - onlogische - gebeuren.

Ik vind het alleen jammer dat je niet echt veel te weten komt over de organisatie die erachter zit. Hetzelfde geldt ook voor de achtergrond van de deelnemers. Hier had best meer mee gedaan mogen worden, omdat er op sommige momenten gehint wordt naar een gruwelijke voorgeschiedenis. Qua gore had het misschien iets steviger gekund, maar het is geen groot gemis.

Al met al een vermakelijk vervolg. Laat deel drie maar komen hoor.

3,0 Sterren.

Zes jongeren zitten in dezelfde metrowagon en dat blijkt de eerste van een serie Escape Rooms te zijn. Geen verhaal, ook al geloof ik dat het einde een verrassende twist moet voorstellen. Verwacht veel gekrijs en een scenario waarin de woorden “Wait!”, “Hurry!” en “Noooo!” veelvuldig terugkomen, situaties die op vergezochte wijze in de allerlaatste seconden worden opgelost en het ultieme kenmerk van een slechte horrorfilm: de gekmakende, irritante elektronische percussie-soundtrack. Absolute bagger.

Beduidend minder vervolg. Er is eigenlijk te veel uitleg om wat meer achtergrond te geven. Hierdoor moeten de puzzels wel heel erg snel gaan. Hoe er hier wordt gedacht tijdens de puzzels is gewoon bovenmenselijk snel. Dat ondermijnt de kwaliteit van de film. Ook de rooms zelfs vond ik wel een stuk minder dan in het eerste deel. De kamer met de zure regen vond ik nog wel knap gevonden, maar de andere kamers zijn in mijn opzicht minder. Er komt hier volgens mij wat meer geluk bij kijken om hier al dan niet te overleven in tegenstelling met deel 1. Ik vrees dat dit een reeks is dat ze nog wel even verder zullen proberen uit te melken. Het heeft wat teveel weg van Saw dat ook een hele franchise is geworden maar waarschijnlijk nooit nog zal kunnen tippen aan de eerste drie delen.

Escape Room doet met haar sequels wat Final Destination deed. Het draait niet zo zeer meer om het verhaal, maar in dit geval om de boobytraps die opgezet zijn om uit te ontsnappen. En ik moet zeggen dat die er - zeker op groot filmdoek - er best goed uit zaten. Leuke momenten en voor het genre nog best spannend. Acteerwerk is verwaarloosbaar, maar ik geniet best van dit soort films. Op naar de volgende Escape Room!

Franchise.

Eens dat dit niet de slimste manier is om de franchise voor te zetten. Nu krijgt alles teveel een gezicht. Het is veel leuker als de bad guys gezichtloos zijn. Het geeft je vrijheid om snel naar de escape rooms te gaan en het blijft daardoor wat onheilspellender. De twee hoofdrolspelers zijn ook wat inwisselbaar en doordat vooral Zoey duidelijk het gezicht moet zijn van de franchise is het nimmer echt spannend of ze de escape room gaat redden. Het is jammerlijk want ondanks dit soort films niet nieuw zijn, is de hoogte van het budget hier boeiend genoeg om uit te kijken naar de kamers. Echt een geniale kamer zat er niet tussen maar dat vermaakte overduidelijk het meest. Hoewel ze in deel 3 hoogstwaarschijnlijk nog meer met die dochter gaan doen, is het hopen op een paar creatieve ruimtes in het volgende deel.

Niks hoogstaands, maar wel vermakelijk voor wat het is.

2.5 sterren.

Jammer, dit Escape Room vervolg viel me toch enorm tegen.

Het begint nog vrij goed, met die scènes in de sauna, de trein en daarna in die bar. De spanning wordt opgebouwd.

Daarna wordt het een stuurloos plot. Het leuke van die eerste film was, dat je nog een beetje zelf mee kon puzzelen en na een nieuwe clue / oplossing van een puzzel denken; ja dat had ik misschien zelf ook kunnen ontdekken en oplossen. Maar hier gaat het allemaal zo adhd snel, dat de lol er gauw af is.

In deze film worden echt lukraak zoveel mogelijk clues in een minuut gepropt. De hoofdrolspelers lijken allemaal van hogerhand door een opperwezen gestuurd om in de juiste splitseconds precies hun blik op een willekeurig plek in de ruimte te richten, en dan een eureka moment te hebben van ja ik zie dat en dat, we moeten nu dit doen.

Daardoor was het ook niet zo spannend, omdat je wel wist dat ze soort van oppermens skills hebben om dit soort dingen op te lossen. De montage is veel te gehaast, het wordt allemaal veel te snel afgerafeld. Het is daardoor ook regelmatig bijna niet te volgen. Op een gegeven moment dacht ik dan ook, het zal allemaal wel.

Ik denk dat die snelle montage moet verhullen dat die vergezochte clues op een onnatuurlijke en idiote manier in de ruimte zijn geplaatst. De personages zitten in een soort flipperkast.

De balans is dus ver te zoeken in deze film. Enkele escape rooms zien er bijzonder mooi uit.

Die Isabelle Fuhrman is 12 jaar ouder sinds Orphan, maar heeft nog steeds hetzelfde kinderlijke uiterlijk.

Het einde oogt als een goedkope b-film.

Prima vervolg op het eerste deel.

Vond dit wederom een leuke film om te kijken. Tempo lag hoog, ''de rooms '' waren weer origineel en pittig om op te lossen, de cast was wederom prima en er komt een deel 3, wat wil je nog meer? Niet teveel bij nadenken en gaan. Zeker een aanrader. 3 sterren!!!

schumacher eigenlijk totaal eens met je, deze mist duidelijk de spanning vd vorige, waar ik de vorige best kan categoriseren als zijnde thriller-horror, is deze te sci-fi. Ik hou deze ook met moeite op een 2.5*, 't is gewoon heel matig en lost mn verwachtingen niet in. Daar waar ik de vorige ook een dikke 3.5* gegeven heb.

Minder dan het vorige deel. Het verhaal borduurt verder op deel 1 maar is wel erg over the top wat ten koste gaat van de spanning. De uitwerking is matigjes. We gaan weer van kamer naar kamer en als kijker weet je ongeveer al wat er gaat komen. Ook dit komt de spanning niet ten goede. De kamers zijn wel weer leuk bedacht en visueel ziet alles er best goed uit. Het acteerwerk is eveneens matig waardoor de film bijna het B niveau nadert. Verder worden de kills niet heel close up in beeld gebracht waardoor de film ook geschikt is voor jongere kijkers (12+). 2.5

Twee jaar geleden kwam het eerste deel van Escape Room uit. Dat was geen nieuw concept maar wel een alleraardigste PG-13 horrorfilm! In deze film zijn Zoey met hulp van Ben, de twee overlevende, naargeestig op zoek naar de geheime organisatie Minos die verantwoordelijk was voor al het leed! Maar voordat ze het weten belanden ze in nieuwe escaperooms! En zoals het bij een tweede deeltje behoort, zijn deze nieuwe ‘kamers’ grootschaliger! Gelukkig zijn die puzzelkamers zoals een bankgebouw, een strandsetting of een zelfs een halve straat wel origineel. Regisseur Adam Robitel weet verder ook het mooi visueel te verpakken. Maar wie deze tournament van kampioenen overleeft, staat uiteindelijk alvast! Zodoende voelt de film als een herhaling van zetten en ben je aan het einde nog steeds geen steek verder! De film is nog wel aardig, maar door zijn sneltreinvaart een beetje futloos!

In een tijd waarin het wemelt van de complottheorieën waarin geheime machten de werkelijke macht over de wereld uitoefenen, grijpt het vervolg van Escape Room dat gegeven aan om de film mee te behangen. Het gegeven draagt effectief bij aan de spanning. Wie is te vertrouwen en wie niet. Het werkt even verraderlijk als een mysterieuze kamer die met allerlei valstrikken en raadsels probeert je te vermoorden.

De kamers in deze film zien er (onderhevig als ze zijn aan het veel hogere budget) goed verzorgd uit. Iedere setting is bijzonder en maakt nieuwsgierig. De uitwerking van de actie in de diverse kamers is in veel gevallen helaas wat overtrokken. De accenten liggen op snel en sensatie. De scènes hadden wat mij betreft soms ingetogener gemogen met meer aandacht voor de "saaie" oplossing van een raadsel. Het visuele spektakel is leading. Ook spannend maar ook oppervlakkiger, meer sensatiebelust en gemakkelijker.

De personages zijn inwisselbaar. Behalve misschien de twee personages die ook in het eerste deel optreden. Verder blijft niemand in de herinnering hangen. Voor empathie is geen ruimte. Daarvoor zijn de kennismakingen te oppervlakkig en (vaak) te kort. Uit het oog, uit het hart. Gelukkig wordt het kannonnenvlees steeds heel snel aangevuld met nieuw vlees dat het vermaak dient.

De film is enigszins voorspelbaar maar verveelt eigenlijk nooit. Bij het kijken dient wel het kritische vermogen van de kijker overboord te worden gezet. Voor logica en zinnigheid is in deze film geen plaats. Teveel contemplatie leidt tot een vermindering van de spanning en het vermaak.Verder ontbreekt natuurlijk de frisheid van het eerste deel. Logisch. Het verhaal is bekend. Compensatie is er. De kamers zijn wat ruimer. De aankleding spectaculairder. Het accent op het visuele groter. Leuk.

Ik heb me goed vermaakt.

Genietbare film.

Ik heb het origineel niet heel goed meer voor de geest, maar als ik de cijfers mag geloven vind ik deze net wat beter. Ik denk dat het vorige deel ook meer een introductie was waar het concept nog moet worden uitgewerkt. Als kijker weet je hier al snel wat je te wachten staat, en Robitel verspilt dan ook geen tijd.

Deze film leunt op een aantal spannende scenes die na een minuut of 10 beginnen. Het trapt de deur ook gelijk al fijn plat met de sequentie in de trein. Ik raad overigens iedereen aan de trailer niet te bekijken, waar ze het grootse deel van de film al weggeven. Terug naar de film: het tempo houdt nooit op en Robitel weet de spanning en druk knap op te voeren. De tijd tikt, als kijker voel je dat zeker aan.

Het acteerwerk is best aardig, ik snap ook de kritiek erop niet. Weinig personages krijgen de ruimte om een memorabel personage te spelen, maar voor wat ze hier laten zien is het redelijk tot zelfs heel goed. De angst is te merken, net als de stress. Miller en Rhoden vormen daarbij de uitschieters, terwijl ik Russell helaas nog steeds niet bepaald kan smaken.

Robitel leeft zich uit met de effecten en dat levert een hoop spectaculaire beelden op. Wat wel jammer is aan de film is dat het hoge tempo niet kan verhullen dat de logica ver te zoeken is. Hoe ieder personage daar terechtkomt is wel erg simpel uitgewerkt, en het gebrek aan introductie laat een nogal overweldigend geheel op een verkeerde manier naar buiten komen.

Ik heb zowel de theatrical cut als de extended cut gezien, maar ik beoordeel nu even de theatrical cut want de extended cut is echt zwaar kut. Het hele einde gaat daar naar de maan, terwijl de theatrical cut nog wel aardig uitgewerkt is. Als je de kans krijgt, theatrical cut dus! Escape Room 2 was een erg vermakelijke, spannende en snelle film. Ik heb me geen seconde verveeld. Ideaal entertainment.

Het gebeurt niet vaak dat de sequel van een film een ander genre heeft dan het origineel. Waar de eerste Escape Room een fijn horrorfilmpje was, is dit meer een avonturenfilm. Dat zorgt onvermijdelijk voor teleurstelling bij veel fans van het origineel. De karakters zijn doorsnee en zo vermakelijk is het allemaal niet meer. Misschien fijn om eens gezien te hebben voor mensen die tijd op overschot hebben, maar een echte aanrader zou ik toch dit niet noemen.

Inferieur vervolg, vergezocht en geforceerd. De twee hier terugkerende hoofdrolspelers van het eerste deel beschikken al niet over veel charisma, maar zij steken nog positief af bij de nieuwe personages, die werkelijk geen enkele indruk achterlaten. Vervelend ook dat iedereen continu aan het rondschreeuwen is wat hij/ zij aan het doen is. Daarnaast zijn de escape rooms ditmaal niet interessant en gaat de plot een kant op waar ik niet zoveel mee kan. Nee, spannend is anders.

Altijd jammer wanneer een vermakelijke pulpfilm een obligate sequel krijgt die ook nog eens de gebeurtenissen uit de vorige film overbodig maakt. Of hoe 'Escape Room: Tournament of Champions' (2021) opnieuw protagoniste Zoey (Taylor Russell) in een reeks dodelijke escape rooms plaatst. Eerlijk gezegd lijkt de creativiteit zelfs een beetje weg uit de ontwerpen van de moordkamers en oogt het allemaal erg generiek. Tel daarbij op dat het er moddervet bovenop ligt waar de liefdesaffaire tussen Zoey en Ben toe zal leiden. Het vervreemdende open einde suggereert overigens dat de makers meer vertrouwen hebben in de potentie van deze franchise.

“People have always been keen on watching people die it started with the coliseums and since then nothing much has changed”

Gezien mijn eerdere reactie kon ik eigenlijk al wel concluderen dat ik niet veel vertrouwen heb gehad in dit tweede deel. Hoewel het eerste deel best geinig was, was het wel meer een hypemoment ook in het echte leven waar de ‘Escape Rooms’ een booming onderwerp was en iedereen wou het doen. Dat zorgde er toch voor dat die film toch aardig populair was maar, ook goed scoorde en voor een mainstreamfilm is de score ook vrij hoog hier op deze site maar, heb ik hem met een zeven ook aardig hoog bestempeld en wat ik er nog van weet is dat ik me in ieder geval er wel mee vermaakt heb. Dit legt een hoge lat voor deze film, om het streven toch te halen wat deel één achterliet maar, erger nog; het onderwerp is niet meer booming, dit zorgde toch voor minder interesse niet alleen bij mij maar, ook bij het grotere publiek.

En eigenlijk is dit al vrij snel duidelijk dat we een vrij matige kant op gingen, want de eerste ‘game’ die de film bevat is ook meteen het meeste cliché. Voornamelijk wanneer de stroom aanging werd de spanning wel opgevoerd maar verloor de film langzamerhand gewoon zijn charmes. De grond konden ze bijvoorbeeld wel aanraken maar het leek mij als die hele bus onder stroom heeft gestaan dat zelfs dat niet mogelijk is. Mocht je daar niet naar gaan kijken, want je moet wel je verstand op nul zetten, dan is de puzzel wel aardig om te volgen maar, gewoon niet interessant genoeg gemaakt. En zo zijn eigenlijk alle puzzels in de film (ik meende in totaal vier) best saai, en haalde de film net het wow-effect niet wat ik er wel bij wou hebben.

Het acteerwerk liet aan alle wensen over en was op veel fronten echt enorm slecht, keuzes die gemaakt worden om een heldhaftig effect te creëren werkten eigenlijk niet goed uit en zo zorgde acteurs voor saaie cliché scenes. Het was overigens ook te verwachten bij een film als dit maar, het was erg onnodig. Alles voelde enorm geforceerd aan, wat toch averechts werkte op de meeste momenten.

En zo viel mij dit onnodige vervolg van ‘Escape Room’ toch wel een beetje tegen. Zoals ik al zei moet je vooral even je gedachten uitzetten, en gewoon de film kijken, wat ervoor zorgde dat de nodige b-actiescènes gewoon uitpakten waar ze voor bedoeld waren, en vond ik de puzzel in de bank persoonlijk het leukste om te volgen, en ook daar zaten vele haken en ogen aan, had ik toch wat meer actie verwacht en wellicht meer gehoopt op wat horror, wat uitbleef. Men kwam er aardig makkelijk van af, en dat was best jammer.

Vangt aan waar de eerste film eindigde... Zoey en Ben willen Minos opdoeken maar verzeilen opnieuw in een valstrik waarin ze escape room puzzles moeten oplossen met nog enkele andere overlevenden. De bank en de zuurregen vond ik de beste twee; de spanning zat er goed in. Wat me zwaar tegenzat was het verhaal van de game maker en zijn vrouw en dochter : sloeg helemaal nergens op.

Film begint waar deel 1 eindigt. Ik blijf het zeggen.Waar haal je Aldine fantasie vandaan om die kamers te verzinnen.Echt goed gedaan en dan nog een verrassend einde.Mijn avond was goed.Genoten van beide delen

Dit vervolg weet net als het vorig deel niet echt te boeien. Zoey en Ben willen Minos opdoeken, maar geraken weer in een valstrik waar ze samen met andere overlevenden van ander spellen moeten zien te overleven. Deze film is meer een avontuurlijke actiefilm die wat horrorelementen bezit. Echt spannend is het niet en de cast kan de film ook niet redden.

Vond het wel een vermakelijke film. Het was wel al even geleden dat ik de eerste had gezien, maar gelukkig krijg je in het begin nog een kleine samenvatting. De kamers waren wel leuk en get tempo lag toch wel hoog. De ene kamer uit en direct al weer een volgende. Cast deed het goed en de kamers zagen er ook goed uit. Op naar nr 3.

Tegenvallend: slechte geacteerd, matig verhaal, niet spannend.

Ik kan weinig positiefs melden. De oorspronkelijke 'Escape Room' was al geen topper, maar kon ik voldoende waarderen om me aan dit vervolg te wagen. Ik vind het concept op zich leuk. Maar dit vervolg deel kun je beter overslaan. De acteerprestaties zijn echt slechter dan slecht (de puzzelmaker is zelfs komisch, zo slecht). De kamers zijn veel minder interessant en te ver gezocht. De karakters worden ook veel minder goed geintroduceerd waardoor je geen enkele band met ze opbouwt. Er wordt alleen maar geschreeuwd wat iedereen aan het doen is. Vermoeiend. En de film trekt je niet IN de escape room. Ik stond erbij en keek er naar.

Ik denk een prima film als je het origineel met meer dan 4 sterren hebt beoordeeld. Dan denk ik dat je hier nog wel 2 of 3 sterren aan kunt geven. Maar anders: beter overslaan. Ik geef 1,5 ster.