Munich: The Edge of War (2021)

Trailer is wel aardig, maar Engels sprekende Duitsers

is vaak al een minpunt. Daarbij ziet Hitler er niet uit.

Lees het boek zou ik zeggen van robert Harris, ze spreken engels als de twee vrienden elkaar weer ontmoeten. Prachtig boek overigens.De rest is tweetalig. Dus de Duitser spreken Duits en de Engelsen, engels in de film.

Ik kijk hier wel naar uit. Mooie trailer. Zal dit de blockbuster voor netflix worden?

Solide historisch drama. De regie en het acteerwerk zijn allemaal dik in orde. Teruggaan naar de tijd en plaats waar een nieuwe oorlog in de lucht hing en diverse scenario's mogelijk waren blijft interessant. Ondanks dat de uitkomst uiteraard bekend is. Geschiedenis benadrukt vaak de onvermijdelijkheid van gebeurtenissen. Dit impliceert de facto een vorm van determinisme, als gevolg van oversimplificatie.

Grappig detail dat Hitler hier wordt gespeeld door Ulrich Matthes, die in Der Untergang nog een overtuigende interpretatie van Joseph Goebbels gaf.

Die August Diehl heeft wel HET ideale porum om een Duitse SS'er te spelen. Dat liet hij ook al in Inglourious Basterds zien. Want als je een SS'er voor geest haalt, dan kom je toch uit bij August Diehl? Tenminste ik wel

Ja inderdaad, en in "Plan A" speelt ie zelfs een Joodse verzetsstrijder hahaha. Ik dacht eerst nog, zou het een informant zijn haha maar dat was toch niet het geval.

Munich is een goede film. Acteurs spelen goed. Aankleding is keurig. Verhaal is goed en de soundtrack is ook best redelijk. Maar nergens wordt het groots. Nergens voel je de spanning die er destijds geheerst moet hebben. Waar ligt dan dan aan? Als de film zich afspeelt in Munchen krijg ik nooit het gevoel dat de film zich ook werkelijk afspeelt in Duitsland. En bij de paar intense scenes die er zijn ondersteunt de soundtrack naar mijn mening ook maar matig. Ik had hoge verwachtingen van deze film mede door de uiterst positieve kritieken die in diverse media doorsijpelden. Wat dat betreft was de Munich een teleurstelling. Blijft staan een onderhoudende spionage film die zich afspeelt in een fascinerend tijdsgewricht.

Op zich een aardig gemaakte film, naar het boek Munchen 1938 van Robert Harris maar voor mij had er wel iets meer pit in gemogen. De cast deed zijn best maar meer ook niet, Jeremy Irons vond ik goed gecast als Neville Chamberlain, maar Ulrich Matthes als Adolf Hitler weer minder, wel grappig om te vertellen dat Ulrich Joseph Goebbles speelt in Der Untergang. Al met al een aardig filmpje met weinig spanning, maar misschien leuk voor de mensen die dat soort films wel leuk vinden.

Ik vind het ook wel jammer dat ze geen betere acteur hebben gecast voor de vertolking van Adolf Hitler, want deze lijkt toch totaal helemaal niet! Maar afijn, laten we hopen dat dat het enige minpunt van de film is.

Fictie. Het verhaal, deze film is fictie. En moet je dan zo’n verhaal vertellen, verfilmen ? Bij zo’n belangrijk geschiedkundige gebeurtenis ? ‘What if..?’ is niet eens van toepassing omdat er geen radicale wending is. Natuurlijk, het is goed geacteerd en zeer menselijk. De beelden zijn bijna alledaags verfilmd en de sfeer die ik gewend ben van vooroorlogse films is er niet. Het is juist zeer realistisch alsof je erbij bent, in realiteit. Geen grauwe sfeerkleuren. Maar alsof we toeschouwers zijn in deze periode, zonder de sfeerbeleving zoals we die kennen van de ‘gewoonlijke’ oorlogsfilms. Dat beviel mij goed, was nieuw.

Juist daardoor het besef dat we vandaag de dag ook in een bijzondere periode leven. Zitten wij ook, net als in deze film, in de laatste periode van een interbellum ?

Valkuil in deze film vind ik de woorden van Chamberlain in het vliegtuig richting Londen na de laatste ontmoeting met Herr Hitler. Zou hij het echt een ‘kans’ hebben gevonden om zich voor te bereiden op een oorlog mocht het mis gaan ? Wordt hier het straatje van Chamberlain schoongepoetst ?

Ok, het verhaal van Legat en von Hartmann heeft nooit plaatsgevonden. Het geeft zeker mooi de spanning weer om een Wereldoorlog te voorkomen en de invloed van kleine menselijke relaties op grote gebeurtenissen laat zien hoe belangrijk soms die kleine gebeurtenissen zien. En juist dat laatste vindt , volgens mij, elke dag plaats. Dat wordt nog weleens vergeten.

Ja, een mooie onrealistische film in een ooit zo bijzondere geschiedkundige gebeurtenis. We laten steeds meer WO II achter ons. Maar volgens mij hebben we er niks van geleerd als mensheid. Op naar de volgende..

Goeie film over twee bevriende ex-studenten die elkaar opnieuw ontmoeten in München. Een deels fictieve film over het verdrag van München. Het tempo is wat aan de lage kant en het duurt ook even voordat de film goed op gang komt. Maar naarmate het verhaal vordert, wordt het steeds beter met een aantal goeie scenes (vooral ook omdat je weet dat de oorlog er gaat komen. Iets wat de personages uiteraard niet weten).

Film naar het boek van Robert Harris.

Ik heb het boek gelezen en vond dat spannend.

De film vond ik lang niet zo spannend als het boek.

Goed dat iedereen zijn eigen taal spreekt.

De film straalt een typisch jaren 30 sfeer uit. Maar dat je in Berlijn en München over de SSers bruinhemden en Hitlerjugend struikelde, betwijfel ik.

Het verhaal is deels verzonnen. Zou Chamberlain het verdrag hebben getekend als hij de info had gehad van de ware bedoelingen van Hitler? Ik denk het wel. De angst voor het communisme was groot. Net als in de film. Zonder verdrag zou hij gezichtsverlies hebben geleden.

Zoals in meerdere personen reeds schreven, is de casting van Hitler een misser. Storend detail.

De rest van de acteurs doen het prima. Chamberlain vertolker Jeremy Irons was top.

Een film die je niet te serieus moet nemen. Er zijn over deze diplomatieke rompslomp betere gemaakt zoals "Darkest Hour".

Masterpiece, in elk opzicht, aanrader! Meeslepend vooral door het spel van beide hoofdpersonen! Of het verhaal klopt of niet...ik zag Chamberlain als de rest van de wereld: de voetveeg van Hitler, dit verhaal werpt een ander licht. Alleen de Hitler vertolking is wel de slechtste ooit. Toch 4 sterren en dat geef ik niet vaak.

Redelijke film maar je moet er voor zijn.

Iets minder mijn ding.

Duitsers spreken gewoon Duits

Duitsers spreken gewoon Duits. En Hitler is idd heel slecht gecast.

Degelijke oorlogsfilm, gebaseerd op een boek van Robert Harris. Ik heb het boek niet gelezen, dus kan de film daar niet mee vergelijken, maar het is wel het type verhaal dat je van Harris verwacht. Een onderhoudend verhaal, dat zeer behoorlijk in elkaar steekt. In zijn algemeenheid degelijk acteerwerk. De twee hoofdrolspelers vertolken hun personages Hugh en Paul prima. Ook Jeremy Irons doet het niet verkeerd als Chamberlain. De vertolking van Hitler vond ik daarentegen niet best. De film zakt af en toe een klein beetje in, maar verveelt nergens. Verder wordt alles sfeervol in beeld gebracht en het is bij een film als deze altijd een pluspunt wanneer Engelsen Engels spreken en Duitsers Duits.

Prima cast goed gespeeld mooie setting, gewoon een goede film over een heikel thema.

Uitstekende film over diplomatie tussen de Britten en Duitsers in de aanloop van de tweede wereldoorlog.

Vanuit de Britten om oorlog te vermijden, vanuit de Duitsers om....... Ja waarom eigenlijk? Tijd te rekken tot het echt zou beginnen?

Het deel over het geheime document is er in gefantaseerd maar dat vond ik niet storend.

Het hele diplomatische gebeuren zou zo gegaan kunnen zijn als hier neergezet.

Chamberlain, peace in our time, een zoals we nu weten toch wat tragische figuur wordt hier uitstekend neergezet.

Haha, nee Hitler ziet er niet uit en lijkt niet erg op Hitler maar wordt wel uitstekend neergezet door Ulrich Matthes.

En die kennen we nog van de sublieme film der Untergang.

Daarin speelt hij Goebels waar hij ook niet echt op lijkt maar die hij ook uitstekend neerzet.

In der Untergang Goebels, in deze film Hitler.

Dan heeft hij toch behoorlijk promotie gemaakt zou ik zeggen.

Promotie ha ha ha. Ja der Untergang vond ik top!

Deze fictieve thriller speelt zich af in het jaar 1938 voor en tijdens de conferentie van München. Het diplomatieke overleg dat gevoerd werd tussen de Britse premier Neville Chamberlain, de Franse premier Édouard Daladier, de Italiaanse dictator Benito Mussolini,en Hitler-Duitsland nadat de laatste, bedreigingen richting Tsjecho-Slowakije(de grote afwezige bij de gesprekken) had geuit. Het overleg moest een impasse van een nieuwe oorlog afwenden.

Fictief want de Duitse diplomaat (die buitenlandse kranten vertaalt) Paul von Hartmann (Jannis Niewöhner) probeert een geheim document waarop staat dat Hitler heel Europa wil veroveren, naar de Britse privésecretaris Hugh Legat (Georg MacKay) te krijgen. Kortom: deze op een boek van Robert Harris gebaseerde film vertrekt met het idee dat de allerlaatste hoop om de oorlog af te wenden berust bij twee jonge ambtenaren

En dat was best wel fascinerend, vooral omdat de in de geschiedenisboeken zo vaak verguisde Britse premier Neville Chamberlain ditmaal in een soort heldenrol is te zien. De Brits Prime Minister werd fantastisch neergezet door acteur Jeremy Irons. Maar verhalend ging het soms ook allemaal best wel erg makkelijk. Gewoon even in een bomvolle Duitse bierstube vertellen dat je Hitler neer gaat schieten, Lenya die dan opeens maar Joods was of even zo met een pistool de vertrekken van Adolf Hitler binnenlopen..?

Enfin in geschiedkundig opzicht niet heel accuraat en soms dus iets te gemakkelijk was dit niettemin een goede veilige en conventionele film maar die ook behoorlijk een entertainende race-tegen-de-klok-thriller met als achtergrond de vredesakkoorden van München eind jaren ’30, brengt.

Een film die vrij politiek en diplomatisch gericht is. Het is zoals de titel het al stelt een film over de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog. Ja, het is een film waarin veel gepraat wordt, maar dat vond ik niet storend en je leert weer wat bij. Naar het einde toe voel je wel een soort onderhuidse spanning. Je hoeft dus niet enkel actie te hebben om een sterke oorlogsfilm te maken. Hitler kon wel een betere vertolking gebruiken vond ik. Hij wordt in ieder geval minder dreigend afgebeeld dan gewoonlijk in films, misschien omdat het zich voor de oorlog afspeelt. Een onderhoudende spionagefilm met wat diplomatie, die ik zeker kon appreciëren.

Mooi epos over een cruciaal moment in de Europese geschiedenis.

Puike film over de conferentie van Munchen.

Deze conferentie zou vrede moeten brengen in Europa, maar dat was buiten de krankzinnigheid van Hitler gerekend, die zijn plannen voor de verovering van Europa al lang klaar had.

We weten intussen hoe het allemaal afloopt, met vele miljoenen doden.

Of het document waarvan sprake in deze film echt heeft bestaan, daar heb ik mijn twijfels over, het is de eerste maal dat ik er iets van hoor.

Maar verder is de film wel goed opgebouwd, met prachtige beelden van Londen, Berlijn en Munchen uit die tijd.

En het grote pluspunt van deze Amerikaans/Britse productie, elk personage spreek zijn eigen moedertaal, het is een hele opluchting om eens geen Engelssprekende Hitler aan het werk te zien !!

Interessante goede film, met mooie beelden. Het mainstream-beeld wat mensen van Chamberlain hebben (en ikzelf ook oppervlakkig had) wordt hier toch wel prachtig gepareerd. Ik vond Hitler ook prima gedaan, in tegenstelling tot sommige meningen hier. Wel zitten er wat plotholes in en neemt de film ongetwijfeld wat loopjes met de waarheid.

Oorlogsfilm? Er wordt geen schot gelost in deze film!

Het gaat inderdaad over de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog, dus 'oorlogsfilm' is niet helemaal de juiste typering.

Sterk gemaakte spionagefilm. Het verhaal is niet waargebeurd, maar het kon waargebeurd zijn.

Het biedt ook een diepere kijk op de 'gewone' Duitsers die in 1932 op Hitler stemden. Het lijkt alsof je er zelf bij bent.

De vertolking van Hitler vind ik heel sterk. Fysiek lijkt de man er niet op, maar dat is slechts bijzaak. Zelden heb ik Hitler zo dreigend ervaren op het witte doek. Op een of andere manier 'intelligent', maar toch zeer gevaarlijk.

Ik heb altijd ook respect gehad voor de (tevergeefse) inspanningen die Chamberlain deed om de vrede in Europa te bewaren. Heel anders dan Churchill, die ik maar een vette, aristocratisch, man vind. Na het falen in Gallipoli hadden ze de man nooit meer een publiek ambt mogen geven.

Ik ben blij dat de inspanningen eindelijk op film gezet zijn.