Martyrs Lane (2021)

“Do not neglect to show hospitality to strangers, for by so doing some people have shown hospitality to angels without knowing it.”

Er is iets vreemds en engs aan jonge kinderen. Dit spookverhaal concentreert zich op de relatie tussen twee jonge meisjes. Een groot deel van de film is gericht op de tienjarige Leah (Kiera Thompson). Ze is eigenzinnig, een spring-in-het-veld en nieuwsgierig. Haar vader is de dominee zodoende woont ze met haar familie in de pastorie. Echter als het 's nachts allang donker is klopt er een kleine meisje (Sienna Sayer) op het raam en vraagt voor haar verborgen schatten op te sporen. Maar is dit meisje een denkbeeldige vriendinnetje, een beschermengel of een Waanidee? In deze Britse bovennatuurlijke film hangt een ongelooflijk onderhuids gespannen sfeer.

Die griezelige kwaliteit wordt mede veroorzaakt doordat de schrijver/regisseur Ruth Platt voor het grootste deel de camera dichtbij de meisjes houdt. De andere kwaliteit komt van de twee jonge meisjes die uitstekende prestaties leveren! De film heeft een griezelig en tevens hartverscheurend verhaal. Een verhaal dat erg mooi in elkaar zat En waar zelfs de namen van de meisjes geen toeval waren (latere onthullingen maken duidelijk dat het een verwijzing is naar de Bijbelse vrouw van Jacob).

Regisseur Ruth Platt, had in 2019 al een korte film met dezelfde naam en dat is uiteindelijk deze lange speelfilm geworden. Een knappe rustige film met een goede setting en concept. Er zijn nergens jump scares of gore te bekennen en de onthulling is misschien ook niet zo groot maar verhaal was boeiend en werkte goed. Britse regisseurs schijnen toch net iets meer gevoel te hebben voor dit soort bovennatuurlijke drama -horror die zich afspelen op het platteland?

echt een tegen valler en zeer lang draadig

en moeilijk te snappen ik zou hem zeker niet nog eens willen zien mijn menning he

ik vond peter pan spannender

Ach.

Martyrs Lane neemt een aantal verrassende en creatieve wendingen, maar is uiteindelijk een film die verkeerd gepromoot is. Van tevoren zou je denken dat dit een onheilspellende horrorfilm wordt, maar in plaats daarvan krijg je een uitermate emotionele, subtiele en vooral trage dramafilm met tussendoor wat horrorelementen.

Het jammere is dat die horrorelementen volledig uitgekauwd en herhaald zijn. Hoe vaak gaan de kleine kinderen nog gebruikt worden binnen horrorfilms? Het enige verschil dat deze film ermee maakt is dat het ook een daadwerkelijk personage van het creepy kind maakt, waardoor ze niet heel creepy meer is. Leuk voor de voortgang van het verhaal, maar erg saai op het vlak van horror.

Sowieso valt er erg weinig te beleven qua griezelwerk. Saai opgebouwde spanningsscenes die ook op dezelfde manier zijn uitgevoerd. De terughoudende regie die weigert een visueel imponerende film neer te zetten zit het resultaat ook wat in de weg. Enkel de decoraties zitten soms wat mee, verder voelt de film nogal afgespoeld aan. Iets te herhaalde inrichting van stijlen die door andere horrorfilms beter ingevuld zijn.

Het werkt zich toe naar een redelijk originele en goed uitgedachte finale waarvoor punten, maar de weg daarnaartoe is vooral vermoeiend te noemen als je vooral tegen een lang uitgerekt drama zit te kijken die via herhaalde elementen een nieuw brouwseltje probeert te bekokstoven. Het probleem is alleen dat het de aandacht niet vast kan houden, en daardoor nogal taai van aard is.

Nee, dit was niet echt mijn ding. Ik kan traagheid best waarderen binnen het genre van horror, maar als vervolgens 85% van de film uit drama bestaat voel ik me wel wat bedrogen. Dat zal misschien met de slechte promotie te maken hebben, maar de film is gewoon wat gevoelloos op zowel drama als horror. Punten voor de finale, goed acteerwerk, wat knappe sfeerzettingen en een degelijk verhaal. Dat is het dan ook weer helaas.

Langdradig, saai en spanningsloos drama ofzoiets, zeker geen horror. Een echte geeuwfilm.