Godmothered (2020)

Vriendelijk hedendaags sprookje over een goedmoedige fee, die een neerslachtig gezin bij de hand neemt. Een sfeerrijk, aanstekelijk verhaal dat door de cast met het nodige enthousiasme over het voetlicht wordt gebracht.

Het Kerstseizoen is weer begonnen, dus ook de Kerstfilms passeren weer de revue.

De eerste die ik dit jaar bekeek was de film Godmothered. Een komische fantasyfilm uit de Disney-stal die erg doet denken aan de film Enchanted. Die film was echter een soort parodie op de Disney-animatiefilms en kon ook rekenen op een cast met diverse bekende namen. Godmothered moet het doen met een grotendeels onbekende cast.

Hoofdrolspeelster Bell doet het echter vrij aardig, maar de rest van de cast weet nauwelijks te overtuigen. Het verhaal zit boordevol clichés en het einde is natuurlijk mierzoet. Geen al te sterke film van regisseuse Sharon Maguire, bekend van films als Bridget Jones’s Diary.

Commerciële Disney.

Het is er met de jaren niet veel beter op geworden met dit bedrijf. Uiteraard hebben ze zich er altijd voor ingezet om zoveel mogelijk omzet te behalen, maar in het begin leek er nog wat oprechtheid in te zitten. Dat beetje magie en nostalgie. Door de jaren heen is dat echter verminderd en bij Godmothered zelfs nauwelijks meer aanwezig.

Deze film is op zichzelf best een aardige en goedbedoelde productie, maar Disney zal je er in de verste verte niet in herkennen. In dat geval is het eerder een soort boodschap dat alle films en bedrijven met de tijd meegaan. Dat valt ook te merken aan het feit dat Bell een typisch Disneyfiguurtje speelt die terechtkomt in een wereld waar er minder magie te zien valt en meer geld, en daarmee om moet zien te gaan.

Erg speciaal is dat alleen niet om te zien, vooral omdat er niet veel mee gedaan wordt. De grappen slaan de plank redelijk mis, visueel is het niet bijzonder en het verloop is voorspelbaar en doorzichtig. Gelukkig weten de acteurs nog redelijk wat uit te halen. Bell en Fisher doen het sterk en de kinderen zijn ook zeker niet mis. Ze leken er zelf in ieder geval nog wel in te geloven.

Het voornaamste voordeel is dat het allemaal best aardig weg weet te kijken en de wintersfeer wel degelijk aanwezig is. Het duurt waarschijnlijk wat lang en de kinderen zullen denk ik niet heel geboeid kijken, maar op een regenachtige zondermiddag vallen films als deze best te doen. Daar eindigt het echter ook weer, want erg veel belevenis zit er niet in.