Castle Freak (2020)

Inderdaad een teleurstelling. Ik keek hier eigenlijk wel naar uit op basis van het mijn goede waardering voor het origineel, H.P. Lovecraft en omdat ik genoten heb van de laatste films van Fangoria.(Puppet Master: The Littlest Reich, Satanic Panic, Porno en VFW ) Helaas ... vermaakt dit veel minder.

Vijfentwintig jaar na het origineel had het inderdaad weleens tijd geweest voor een remake/reimagining! Speciale effectman Tate Steinsiek (Scare Package, Satanic Panic, The Littlest Reich) mocht de film regisseren. En dat was denk ik de eerste misstap want de film weet veel minder sfeer op te roepen. Helder verlichte kasteelinterieurs deden de film maar weinig goed! En de special effecten waren maar spaarzaam, vaak niet opwindend en erg vergeetbaar. Dus dat was al niet zo iconisch als de film uit 1995.

Tja het tweede grotere probleem was het script van Kathy Charles. Had het maar lekker over de top uitgepakt of was er iets anders met het verhaal gedaan. Maar werkelijk...? Het grootste cliché van stal halen om een hogere PG te krijgen? In de film dus het groepje jong volwassen (Het ontbreekt de film aan echt sympathieke karakters) drugs laten gebruiken. Verder lopen ze veelvuldig rond en om het opleuken krijg je duffe soft erotische scènes. Drugsgebruik en het zinnespelen op groteske seks vallen voor mij niet onder goede horror...Uiteindelijk pas helemaal aan het einde is er wat tijd over voor een suffe wraakactie.

Nou oké er werd wel iets anders geprobeerd. Stuart Gordon baseerde zijn film losjes op 'The Outsider' en 'The Rats in the Walls' Echter in deze film verwerken ze ook zijn verhaal 'The Dunwich Horror' Zodoende blijkt deze Rebecca Reilly een afstammeling te zijn van de familie Whateley, vinden ze de Latijnstalige versie van de Necronomicon en is er een rol weggelegd voor de voorouder Yog-Sothoth. Maar als je één van de kernverhalen van de Cthulhu Mythos in je film verwerkt verwacht ik wel wat meer dan dit...!

Zeer matig horrorwerkje. Had de recensies gelezen bij de 1995 versie en verward met deze variant. Helaas is deze zeer teleurstellend. Het verhaal is bar slecht en de uitwerking stupide. Er is totaal geen spanning en de sfeer is lachwekkend. De lichte settings (voor een zogenaamd duister kasteel) dragen daar ook niet aan bij. Het enige redelijk geslaagde is in beperkte mate de gore. Verder is het acteerwerk ver onder de maat. Een trieste bedoeling. 1.5

Zoutloze herbewerking. Regisseur Tate Steinsiek heeft diverse prijzen gewonnen met opmaaktechniek, maar zet ze in Castle Freak amper in. De wezentjes zien er niet uit en zijn beslist niet intimiderend, wat toch jammer is als je zo'n sfeervolle locatie weet uit te kiezen. Het acteerwerk draait verder ook op niets uit, de spanning is ver te zoeken en de absurde finale is amper memorabel te noemen. Wat rest zijn wat bloederige momenten die de liefhebber soms laten ontwaken uit zijn/haar slaap, iets waar je haast niet aan ontkomt tijdens het zien van dit weinig imposante filmproject.