Stray (2020)

Na talloze pogingen om de populatie aan zwerfhonden in Istanbul te beheersen, is er nu een wet die het vangen of doden van zwerfhonden verbiedt. Lo volgt drie zwerfhonden wiens paden elkaar kruizen, tijdens hun rondzwervingen door de stad en probeert een link te leggen met filosofische quotes over honden. Hoewel er wat mooie momenten zijn, onder anderen wanneer de honden contact krijgen met een paar dakloze jongeren, is dit lang niet zo veelzeggend als Lo ons wil doen geloven. En waarom zijn er zoveel beelden van honden die hun behoefte doen? Daar doe je niemand een plezier mij, lijkt me zo.

De film volgt een paar zwerfhonden en heeft geen voice-over maar is toch niet zo saai als je zou verwachten. Aan de ene kant is het wel interessant om de wereld eens vanuit het perspectief van de hond te zien en aan de andere kant kent ook het hondenleven spanning zoals wanneer een hond een andere hond ontmoet. De hondensamenleving is een soort parallelle samenleving, enigszins zoals ook die van de straatjongeren die is en in de film lijken straathonden en straatjongeren ook wel naar elkaar toe te trekken, maar uiteindelijk trekken de honden zich natuurlijk niets aan van de zorgen of regels die wij mensen hebben. De film geeft een aantal citaten, met name van Diogenes die de grondlegger is van de filosofie van het cynisme welk woord is afgeleid van de hond (kynikos betekent hondachtig). Veel van de citaten kon ik niet zo goed terugzien in de beelden, maar de film opent met het volgende citaat van Diogenes dat het belangrijkste citaat lijkt en dat ook het beste de filosofie van Diogenes uitdrukt: “Human beings live artificially and hypocritically and would do well to study the dog.”. Honden trekken zich immers niets aan van onze ‘hypocriete’ beschaving en leven het natuurlijke leven.