Unwelcome (2022)

Wat is dit toch pijnlijk slecht. In het begin dacht ik dit kan nog wat worden, maar je kan liever een uur naar Gordon luisteren dan naar dit gedrocht kijken. En die man van haar dan. Wat een lege doedelzak is dat toch. Overslaan die hap.

"Silly billy!"

Alles wat er niet goed aan was, vind ik gek genoeg ook een beetje leuk. Het is als het ware een soort manusje van alles, maar een meester in niets. Voor een film met een lager budget heeft het absoluut zijn verdiensten, vooral op het gebied van cinematografie. Op sommige momenten waren scenes die net een sprookje!

De zwangere Maya en haar man Jamie denken dat ze het grimmige gewelddadige Londen kunnen ontvluchten wanneer ze een huisje op het platteland van Ierland erven...dergelijk erfgoed kan echter nooit ongestraft blijven, er zit onvermijdelijk een addertje onder het gras. Het is Ierland, waar folklore gemeengoed is en het geloof in Fae sterk. Dus als de 'kleine mensen" of 'Far Darrig" of 'Redcaps' - nee geen kabouters - aan het einde van de tuin, geen bloedoffers krijgen....OEI!

Het zijn verrassend genoeg niet de redcaps die centraal staan, maar een lokale bouwer en zijn kinderen, dus als je op hen hoopt is de film niet aan te raden. Toch is het vreemd gestructureerde plot met aardig wat dialoog, langgerekte scènes en tijdsduur gemakkelijk te vergeven, aangezien de film het uiteindelijk in het derde bedrijf wint! Al zullen die tekortkomingen van de film voor vele andere zijn lot van lage beoordelingen bezegelen

Ja het is tonaal een beetje overal, het had misschien grappiger of enger kunnen zijn maar met een paar sprookjesachtige scenes een bevredigend einde en als de kleine mensen" verschijnen en allerlei onheil veroorzaken was dit zeker niet slecht! Zelfs naar mijn bescheiden mening een stuk leuker dan sommige andere bioscoop of goed aangeschreven horrorfilms. Hm, dit was gewoon een leuke film, best plezier aan beleeft met het kijken!

Nieuwe filmmakers die graag carrière willen maken binnen de horrorwereld kampen vaak met budgettaire tekorten, waardoor hun ambitieuze ideeën amper van de grond kunnen komen. Het tegenovergestelde is echter waar bij Unwelcome, ondertussen de derde horrorfilm van regisseur Jon Wright. Het gevoel heerst hier namelijk sterk dat er simpelweg teveel geld over was, waardoor met name de laatste 15 minuten compleet ontsporen en simpelweg nergens meer over gaan. Douglas Booth, Colm Meaney en Jamie Lee O'Donnell leveren zeer degelijke acteerprestaties af en slagen erin de film enigszins te voorzien van wat flair, maar de fantasierijke horrorideeën gaan nooit optimaal samen met de realistischere ideeën. Het team van Wright haalt uitgesproken hard uit met de praktische effecten en de film oogt visueel doordacht, maar er gaat teveel van het goede samen in Unwelcome. Als het laatste kwartier geschrapt was had ik hier overigens makkelijk een voldoende aan kwijt gekund.