Ryad 19 (2020)

Matig.

Babaev is klaarblijkelijk onder het publiek dat actief naar dit soort films zoek best een populaire optie, maar in Nederland is deze regisseur (terecht) niet echt opgemerkt. Row 19 is een Russische horrorfilm waarvan ik niet wist dat deze Russisch was, maar toen de Engelse dub over het verhaal stortte wist ik wel dat er wat mis was.

Row 19 dendert redelijk vroeg door het verhaal heen, wat betekent dat het tempo er meteen op ligt. De opening mag er namelijk best zijn. Babaev kiest voor een kleine setting, dus verwacht een film die zichzelf vooral ontrafelt binnen een kleine locatie. Daardoor zijn er waarschijnlijk wat centen overgebleven om de speciale effecten op orde te krijgen, want daarvan zie je er genoeg. En het zijn ook serieus goede effecten.

Acteerwerk is alleen wel zwaar ruk en de personages worden allemaal erg hard in een typetje gedrukt. Ook de uiteindelijke uitkomst van het narratief is best flauw te noemen, maar dat zal je maar even voor lief moeten nemen. Mijn minpunten gaan dan ook vooral uit naar het feit dat de film ondanks de meerdere wendingen nooit vooruit kan bewegen. De spanning werkt niet mee, de bedreigingen zijn niet indrukwekkend en voor een film die zoveel tempo kent en zo kort duurt weet het toch nog saaie momenten te hebben.

Babaev heeft erg de nadruk gelegd op het niet vergeetbaar maken van de film, maar weet toch een film neer te zetten die de gemiddelde horrorfanaat waarschijnlijk snel is vergeten. Een iets minder filmische aanpak had waarschijnlijk wonderen kunnen doen, want regelmatig voelt de film eerder aan als een soort toneelstukje in plaats van volbloed horrorfilm. Toch zit er ergens wel talent in verscholen, maar het wordt alleen niet zo goed verspreidt.