Les Animaux Anonymes (2020)

Een bijzondere film. Niet buitengewoon eng, maar wel eentje met een statement die zomaar vanuit een dierenrechtenorganisatie zou kunnen komen. De geoefende filmkijker zal er wellicht niet wakker van liggen, maar voor sommigen kan het best shockerend overkomen. Wanneer het om mensen gaat en de angst in de ogen staat, kan men best gevoelig zijn voor een aantal zaken.

Wanneer het dus mensen betreft en geen dieren, Wanneer de zaken eens helemaal worden omgedraaid en wanneer je dieren als mensen zou beschouwen, dán pas wordt het au serieus genomen.

De angst van de mensen, zeker dat groepje dat als vee moest doorgaan leek me vrij authentiek, goed gespeeld alvast. Vaak ook de angst voor het onbekende, de muffe stal, de traliehekken, het transport in de trailer, ... erg bevreemdend als je het ziet vanuit het standpunt met mensen als slachtoffer. Ik moest zelfs even denken aan de Jodentransporten tijdens WOII. De man met de ketting kon ik iets minder plaatsen. Was hij de variant van de traditionele hond aan de ketting in het bos wanneer men op reis vertrekt?

Gezien het interessante thema zou je een leuke film kunnen verwachten. Helaas wordt de kijker voortdurend van de ene naar de andere scène gesleurd, vaak nietszeggend of heel kort, om daarna weer terug te gaan naar de vorige scène. Dit constant gepaard met zwarte beelden die de overgangen maken tussen de twee scènes. Heel irritant. Nergens wordt het spannend of eng want je krijgt nooit een band met de personages. De kijker krijgt geen enkele informatie over de personages en al zeker niet van de mensachtige wezens. Uiteraard is de bedoeling van de regisseur duidelijk, maar hier kon men heel wat meer van maken. Gelukkig duurt de film maar iets meer dan een uur. 2/10