The Empty Man (2020)

The Empty Man is gebaseerd op een gelijknamige strip uit 2014. Gewoon een feitje. Enige kennis van de strip is bij het kijken niet vereist. De strip is mij onbekend. Zijn niveau en lengte ook. De film ken ik inmiddels. Die duurt maar liefst 137 minuten en start met een ijzersterke inleiding van 20 minuten. Eenmaal aangekomen in het hoofdverhaal (dat dus nog 117 minuten duurt) glijdt het niveau langzaam af naar gemiddeld en soms iets daaronder.

De film trapt af in Bhutan alwaar vier rugzaktoeristen zich vermaken met een bergwandeling in het Himalaya gebergte. Dag één: een ongeluk, een vreemde holle ruimte, een verlaten hut. De film houdt een dagindeling bij die steeds prominent in beeld verschijnt. Zowel in de inleiding als in het hoofdverhaal. De derde dag is steeds de cruciale dag. Die service aan de kijker kwam op mij nogal zelfgenoegzaam over. Bovendiien is het zo dat door deze service mijn concentratieniveau op dag één en op dag twee af en toe laag was. Je kijkt toch uit naar dag drie.

Maar goed. Terug naar de inleiding. Die is veelbelovend. Van een zonnig en ruimtelijk berglandschap naar een sneeuwstorm, weinig zicht en een eenzame berghut. De weersomslag verschaft de film een onheilspellende sfeer. Eenzaamheid en wanhoop sluipen binnen. De spanning wordt langzaam opgebouwd. Er komt een gevoel opzetten dat de hut misschien niet afdoende verweer biedt tegen een duistere dreiging. Spannend is het. Episch is het. Ik kan me amper voorstellen dat de rest van de film die, in tegenstelling tot de puntige inleiding, breedvoerig over vele minuten is uitgesmeerd, erg boeiend is.

Van Bhutan verplaatst de film zich naar het midwesten van de Verenigde Staten. Een geheel andere setting met geheel andere personages. Er zijn wat jaartjes verstreken, maar in beeld verschijnen de herkenbare woorden: Dag één. En dag één is niet onaardig. Een kleinsteeds drama ontvouwt zich en groeit uit tot een bedreigende situatie. H.P. Lovecraft komt in deze fase van de film om de hoek kijken als de thema’s ‘verboden kennis, oude religie en bedreigde Westerse beschaving’ het verhaal binnendruppelen. Het noodlottige pad dat voor de protagonist is uitgestippeld en dat hij tegen zijn zin moet volgen roept eveneens Lovecraftiaanse sensaties op. Op dag één is de film nog steeds spannend en intrigerend.

Dag twee brengt minder vertier. Regisseur David Prior laat het verhaal rustig doorsudderen en voegt weinig nieuwe essentie toe. Hij grijpt terug op aloude horrortechnieken als het spel met licht en donker en verontrustende ontmoetingen met curieuze personages en heeft zelfs een enkele jumpscare in petto. De meeste scènes lijken bedoeld als een verklaring en nadere uitleg voor eerdere acties, handelingen en schimmige plotlijntjes. Ze willen iets verduidelijken dat de gemiddelde toeschouwer in dit stadium van het verhaal al begrijpt. Of wat hem simpelweg niets kan schelen. Volkomen onnodig en tijdrovend. Ook hier bespeurde ik wat zelfgenoegzaamheid bij de maker. Sfeervol is de film echter nog steeds.

Dag drie valt erg tegen.

Ik denk dat Prior een visoen had van een film met een epische reikwijdte. In beginsel lukt dat goed. De film vertelt een groots verhaal waarin het einde van de beschaving op het spel staat en intrigeert door de cryptische vertelwijze en de raadselachtige plotwendingen. De sfeer is onheilspellend en duister. Na verloop van tijd verliest de film zich echter in tijdrovende scènes en besteedt overbodige aandacht aan onnodige verduidelijking. Dat is saai, heeft een moordend effect op spanning en sfeer en doet je vermoeid beseffen dat de film eigenlijk een veel te lange speelduur heeft.

Tja wat moet je hier nu mee aanvangen? Deze film, was nog een overblijfsel van 20th Century Fox vóór de fusie met Disney. Of het (na twee jaar) dus nog een contractueel verplichting was of dat het diende als compensatie (ze lagen toch nog op de plank) voor de door Covid-19 uitgestelde dure films., of een gevalletje van een film waarvan de studio niet wist wat ze ermee aan moesten omdat de film inderdaad zo bedoeld was...Tja ik zal het nooit echt weten! Misschien dat kijkers die het verhaal hebben gelezen van de populaire graphic novel van Cullen Bunn met dezelfde naam, dit wel weten? (na wat ik erover heb gelezen zou het daarin om een virus gaan?) Echter nu voelt de film halfbakken, alsof ze gewoon het ruwe materiaal bij elkaar hadden gevoegd en uitbrachten. Ze staken zelfs geen kosten om het de 20th Century Fox-logo aan te passen! Ook is het ongebruikelijk lang (137 minuten!) Je zou aan de hand van de misleidende trailer en plot kunnen denken dat het om een nieuwe cheesy boemanfilm (in dit geval door te blazen in een lege fles op een brug) zou gaan. Gelukkig wijkt het af van het conventionele bovennatuurlijke vloekverhaal! Als de film ook slechts een horrorfilm was geweest, dan was het tempo veel te langzaam en er zijn lang niet genoeg horrorscènes om de looptijd van meer dan 2 uur te rechtvaardigen. Maar het blijkt een meer vreemde ambitieuze en soms wat avant gardische film te zijn! En het verhaalelement van de lokale legende van de Empty Man is maar een heel klein onderdeel van de film. Hoewel ik deze film niet bloederig of eng zou noemen, zijn er wel op zijn minst enkele goede creepy scènes. Alleen als je een horror verwacht, dan zal je waarschijnlijk meer dan teleurgesteld worden. Ook het einde voelt alsof niet alles goed met elkaar werd verbonden. Maar ondanks dat alles zag de film er wel best goed uit! Desalniettemin voelt gewoon niet als een compleet verhaal, of in ieder geval niet als een verhaal dat op een significante manier wordt uitgelegd. De film goed te noemen is misschien iets teveel van het goede maar intrigerend was het zeker!

Onbehaaglijke thriller met horror-elementen; met twee uur en een kwartier aan de (te) lange kant maar in ieder geval wel intrigerend en spannend. De structuur van de film is ook best ambitieus; na de min of meer standaard horror-achtige opbouw van het eerste uur wordt de film in de tweede helft behoorlijk bizar en vervreemdend. Goed gemaakt en gespeeld, met een prima hoofdrol voor James Badge Dale, een akteur die doorgaans niet zo opvalt maar steevast goed werk levert.

Zo’n typische, bovennatuurlijke thriller ie ze voornamelijk produceerden eind jaren ‘90, begin ‘00. De premisse is opzich vrij suf echter de tweede akte is behoorlijk intrigerend; het is alweer een tijdje geleden dat ik behoorlijk benieuwd was wat er nou allemaal aan de hand was en Dale hield zich goed staande. Jammer dat de derde akte het geheel niet mooi bij elkaar wist te knopen, wat anderzijds wel een beetje verwacht was (de RT score is vrij pover). Maar de tweede akte staat goed overeind en maakt het nog wel het kijken waard, ondanks de kop- en staart mankementen.

Ik ben na een aantal zeer slechte horrorfilms tot de bittere conclusie gekomen dat ze geen goede horrorfilms meer kunnen maken. Jump-scares zijn leuk maar dan moet het verhaal erachter wel goed zijn. Alleen bloed, gore en de soms voorbijkomende schrikmomenten is echt niet genoeg.

Ik weet dat ik niet mag zeggen vroeger was alles beter, maar 1 ding was vroeger zeker beter en dat waren de horrorfilms.

Laat ik maar beginnen met de goede dingen. De eerste 20 min zijn zeer sterk met een goede, creepy sfeer mooie omgevingen geen dom cliche dialogen gewoon pats boem geen gezeik met goed acteerwerk.

Regie is uitstekend met strakke cinematography. Dan de slechte dingen die voor mij de film toch echt hebben verpest. De speelduur (137 min) was echt te lang. Te veel saaie dialoog scenes en dan ook met een verhaal dat erg leek op een kruising tussen Stay en The Ring (remake) met een zwak einde.

Hm.

Ik wist vooraf al dat The Empty Man een trage film zou zijn die meer mikt op sfeer. Hier zullen de liefhebbers van smullen, maar daar behoor ik in dit geval niet bij. Niettemin had ik er wel vertrouwen in na het eerste uur, die best aardige sequenties kent. Daarna daalt de film in een steile lijn af.

De sfeer zit er soms goed in. Enkele beelden tijdens het eerste uur zijn zeer effectief en aangezien het mysterie ook echt werkt zit er weinig in om de film slecht op te vinden. Het camerawerk is precies, de filters zijn aardig en de opbouw effectief. The Empty Man moet het niet hebben van tempo, maar wel van sfeer en die weet tijdens het eerste uur dus aardig te werken.

Wanneer we na het spannende eerste uur meer overgaan naar mysterie vanaf het tweede uur daalt de film als geheel sterk af. De sfeer begint te verdwijnen, en plots wordt de film ronduit saai. Je komt er steeds moeilijker doorheen en aangezien er steeds minder spannende scenes inzitten begint het als geheel van solide te dalen naar vermoeiend.

Het laatste halfuur was bijna niet meer door te komen. Het was een serieuze opgave en de steeds beperktere beelden van sfeervolle horror weten het als geheel niet langer naar boven te trekken. Wanneer de ontknoping bekend wordt voel je je als kijker zelfs bedrogen. Werkt de film zich zo lang toe naar iets verklaarbaars, blijkt het toch om een bovennatuurlijke invloed te gaan. Vond het maar flauwtjes.

Een serieuze opgave met een speelduur van 137 minuten. Zo intelligent is het verhaal niet, en nooit echt complex. Waarom er dan toch zo'n speelduur aan vast moest zitten is onbegrijpelijk. Ik heb eigenlijk in tijden niet zoveel moeite gehad met een film. Toch valt het niet te ontkennen dat de film een aardig eerste uur kende, maar het bizar trage tempo en sfeer die er steeds meer uitsluipt werken de film dusdanig tegen dat het als resultaat gewoon slaapverwekkend wordt. Degelijke belichting, dreiging en sfeer tijdens het eerste uur ten spijt.

Sterke en zeer sfeervolle horror, die me aan het scherm had gekluisterd. Film zet vrijwel direct de toon en levert van begin tot eind top cinema af. Geen seconde verveling. Dikke 8/10, kleine 9. Bizar lage score hier.

Voormalige undercover-agent James [James Badge Dale] besluit op eigen houtje uit te zoeken wat er is gebeurd met Amanda [Sasha Frolova], de dochter van een goede vriendin [Marin Ireland]. Amanda is spoorloos verdwenen nadat ze in de badkamer een mysterieuze boodschap over ‘Empty Man’ achterliet. James ontdekt al snel een verband met een mythe die zegt dat als je een lege fles vindt op een brug en erop blaast, in contact komt ‘Empty Man’. Wat is er waar van deze mythe? Waar is Amanda gebleven? En wat is de rol van Pontiflex Institute in dit alles? Op papier lijkt dit een rip-off van Candyman, maar Priors scenario – losjes gebaseerd op de gelijknamige getekende roman van Boom! Studio’s – zit veel complexer in elkaar en lijkt (gelukkig) meer inspiratie te hebben geput uit The Wicker Man (het origineel welteverstaan). Begint met een ijzersterke proloog van 20 minuten en weet de angstaanjagende toon die daarmee is gezet uitstekend vast te houden. Voortreffelijke sfeerhorror met een innemende hoofdpersoon houdt de aandacht ondanks een hoop zweverig gebabbel (waar ik, net als James, amper een touw aan vast kon knopen) en bouwt de spanning en de verwachtingen flink op. Het is dan ook een behoorlijke teleurstelling dat de finale zo hoogdravend is en dat Prior alle openstaande vragen meent te moeten beantwoorden.

Wat een belachelijk lage score toch weer. Zeer fijne sfeervolle en spannende slow burner van een horror film. Heel wat beter dan die (tiener)wegwerp horror van de laatste jaren. Ongelofelijk tragisch dat deze film ‘verloren’ is geraakt tijdens de overname van 20th Century Fox door Disney. De duivel zal er wel mee spelen…

De eerste 20 minuten (voordat er ook maar een titel is verschenen) zijn zelfs fantastisch spannend en dan moet de rest nog beginnen. Wat volgt is de neergang van een man die naar antwoorden zoekt in een schemerwereld die niet de zijnde is. Regisseur Prior weet dat soms fantastisch vorm te geven. Erg gave edit trucjes en overgangen van de ene scène naar de andere. Doet sferisch soms ook wat Lynchiaans aan en regisseur Prior heeft ook goed gekeken naar beeld composities van mensen als Cronenberg en Fincher. En die sound design/score is op momenten kippenvel opwekkend.

The Empty Man geeft niet de makkelijke antwoorden en voelt als een vreemde eend. Maar in het huidige ‘veilige’ filmklimaat is dit echt een verademing. Misschien werkt het niet allemaal voor de volle 100% en de film is inderdaad ietwat te lang. Maar The Empty Man durft groots te mikken en slaagt daar grotendeels fantastisch in.

Dikke 4*en

Hm, had hier toch iets meer van verwacht. De film begon nochtans veelbelovend, maar na de inleiding werd het toch allemaal wat minder. De film duurde ook heel lang, met toch heel wat minder interessante stukken. De cast deed het wel niet slecht.

Dan is het tegenwoordig als lastig nog met iets aan te komen dat verrassend en origineel is en dan gaat (bijna) iedereen hier lopen roepen saai, matig, niet spannend, plotgaten, veel te lang. Hebben jullie per ongeluk een hele andere film gezien? Fascinerend mystery met horrorelementen. Misschien dat het verkeerde publiek hierna kijkt? Meesterwerkje wat mij betreft.

Gisteren bekeken maar het was in mijn ogen geen goede film. Saai, haast niet door te komen deze lange film. Doordat de hoofdrolspeler redelijk bekend is heb ik deze afgekeken. Geen aanrader. Ik zag dat deze film een budget had van 16 miljoen dollar. Dus ik ben van mening dat 75procent naar de lonen ging, 10 procent voor vergaderingen en omgeving bekijken voor de scène's en rest voor make-up. Zag er immers zo goedkoop uit. 1 ster.

Erg mysterieuze film die ijzersterk begint met een 20 minuten lange sequentie met vier globetrotters in de Himalaya. Daarna maakt de film een sprong meer dan 20 jaar later in de tijd. Ik zat me dan ook de hele tijd af te vragen hoe de intro en het verhaal rond de verdwijning van Amanda met elkaar zouden verbonden worden. Het is zeker niet je alledaagse griezelfilm. Ergens is het een klassieke boogeyman film maar de uitwerking vond ik onvoorspelbaar en weird. Het verhaal leidt naar een geheimzinnige sekte. Concepten die hierin verwerkt worden zijn gevaar voor sektes, controle over collectief bewustzijn, mentale kwetsbaarheid....

Vond het spannend en intrigerend, en daarom werkte het vrij goed op mij. Het blijft allemaal vaag en wazig maar in deze film stoorde mij dat niet zozeer. De regisseur komt met een aantal sterke scènes op de proppen en ik onthou dan vooral een scène met de vriendin van Amanda in een douche. Zo knap. De film is gebaseerd op een horror comic die me niet bekend is. Ari Aster en Jordan Peele worden vaak als de nieuwe generatie genoemd voor dit soort psychologische horrorfilms waarin bovennatuurlijke verschrikkingen de weerspiegeling zijn van innerlijke angsten en trauma's, maar voeg gerust David Prior aan dit lijstje toe.