Spirits in the Dark (2019)

“Probably indie filmmakers came to shoot a horror movie?”

Technisch gezien is dit geen found footage-film, hoewel het er wel sterk op lijkt. De beelden zijn namelijk niet gevonden maar worden rechtstreeks gemaakt door ene urban explorer Gil terwijl hij rondneust in de verlaten Russische faciliteit Het is wel gefilmd in een mix van conventionele en first-person-beelden. En er is maar weinig dialoog, afgezien van Gils voice-overs.

Gil (de regisseur zelf) heeft recentelijk zijn vrouw en kind in het kraambed verloren. Die plots op beelden van zijn computer, de geest van zijn vrouw (omdat ze een witte hanger draagt) lijkt te zien. Hij gaat op zoek naar het verlaten gebouw waar de film is opgenomen en vindt meer dan hij had verwacht. Dat resulteert in lange stukken vol beelden van dwalen in een doodnormaal verlaten gebouw. Bijna 40 minuten is veel en te eentonig om bij een licht griezelige einde te komen!

Door de enigszins opvallende aanpak hebben de acteurs zeer beperkte schermtijd. Regisseur József Gallai is maar plusminus 13 minuten te zien, de rest van de cast redt amper de 3 minuten schermtijd. Deze Hongaarse film is ook een soort familieproject; zijn vrouw is te zien in een kleine rol, zijn dochter had een korte cameo, zijn schoonvader is producent en zijn schoonmoeder was verantwoordelijk voor de locatie. Zelfs de hond verschijnt in een korte scène.

Het is niet zo dat het heel slecht is gefilmd of gemonteerd. De muziekscore eronder is zelfs best oké Maar ronddwalen, begeleid door ademhaling en voice-over, faalt gewoon in het oproepen van angst of schrik.