The Battle: Roar to Victory (2019)

Oei, totale miscast voor mij. Heel weinig positiefs over te vertellen. Zeer karikaturale voorstelling van historische feiten. De Japanse invasie tijdens WOII heeft de bedenkelijke reputatie ongemeen hard te zijn geweest, maar wat je hier krijgt, zijn ongenuanceerde brute scènes die nog weinig met de realiteit te maken hebben. Weinig tot geen diepgang en er werd nauwelijks moeite gedaan om een degelijk plot uit te werken.

Alles draait rond sensatie en bloedvergieten. Weinig memorabel. Eentje m erg snel te vergeten. Dat zal niet zo moeilijk zijn, denk ik, de mooie beelden soms ten spijt.

Redelijke oorlogsfilm. Het verhaal is eenvoudig. De uitwerking is wisselend. Aan de ene kant bruut, grof en gewelddadig, aan de andere kant zitten er ook enkele scènes in die komisch bedoeld lijken te zijn en daardoor uit een andere film lijken te komen. Buiten dat is het best vermakelijk met heel veel actie en spanning. De actiescenes zien er vakkundig uit met mooi massascenes. Het acteerwerk is matig en zoals eerder aangegeven zitten er wat vreemde karikaturen in. Visueel verder prima. 3.0/3.5

Tenslotte zaterdag nog even bezig met dit Aziaatje genaamd The battle; roar to victory over de Japanse bezetting van het Aziatische vasteland in de jaren '20 als aanloop naar de Tweede Wereldoorlog. En dat de Jappen regelrechte monsters waren en niet onderdeden voor de Duitsers en soms zelfs erger waren blijkt maar weer.

Desalniettemin is het even aftasten waar we zitten en met wie, waar het begin een beetje fragmentarisch is met de nodige karakters. Maar na de represaille van de Japanse troepen op de boeren na de overvallen patrouille is alle twijfel weg bij het zien van zoveel simpele en gemakkelijk uitgevoerde wreedheid iets dat cinematografisch en kleurtechnisch ook nog eens prachtig in beeld wordt gebracht. Wat dat betreft maken de Japanners hun naam meer dan waar wat hun reputatie betreft met tijdens de tweede wereldoorlog de dodenmarsen, behandeling van burgers in Mantsjoereij, behandeling van gevangenen of de gruwelen als onderzoekseenheid Unit 731. Het beloofd het nodige wat de film betreft met een sterke en mogelijk voltreffelijke botsing tussen de Koreanen en Japanners.

Maar helaas ontplooit het potentieel van de film zich nooit echt. Zoals reeds gezegd doen de Jappen wat er van ze verwacht wordt maar hebben we nog een stukje Japanse cultuur en gedragingen en zo zijn evenmin aardig tegen elkaar en is er die typische schaamte en druk om mislukking op te lossen. Buiten dat hebben we zelf een beetje humor, ziet de natuur en cinematografie er fantastisch uit, en zit het geheel vol met actie. Al met al niet slecht zou je zeggen, dus waar gaat het dan toch mis? Simpel, de karakters worden niet onderbouwd en blijven vreemden, van een plot en diepgang is weinig sprake en focust de film zich vooral op de nodige losse schermutselingen die verder weinig toe leiden en lijkt het geheel vooral een vehicle om de boze Japanners in hun volle wrede glorie te tonen. En dat is toch allemaal net wat te gemakkelijk, zo voelt het geheel regelmatig ook te modern en vlot aan, in ieder geval niet passend bij 1920.

En zo valt The battle toch best wel tegen waar doorgaans Koreaanse oorlogsfilms van goed tot hoog niveau zijn. Dat gold niet voor deze die in ieder geval een 3 voor de moeite krijgt.