Bad Hair (2020)

Justin Simien moet Sion Sono's Ekusute wel gezien hebben; een echt originele genrefilm over killer hair extensions. En hoewel 'Bad Hair' zeker geen slechte ''variant'' is van dit opvallend concept, is het vooral heel degelijk allemaal. Het is netjes geregisseerd, het acteerwerk prima en de effecten volstaan, maar het maakt geen blijvende indruk. Simien doet eigenlijk gewoon precies wat je van zo'n semi-weird idee verwacht, waar een regisseur als Sono het juist in richtingen stuurt die heel eigen en uniek zijn. Bad Hair is leuk, maar weet nergens te pieken.

Ach laat ik de film maar naar boven afronden, door het aardige feel-good sfeertje. De film beweegt netjes en vlot genoeg waardoor het fijn weg keek. Iets te braaf dus nergens was het echt schokkend. Het verhaal speelt zich af in Los Angeles rond 1989, en draait om Anna, een jonge aspirant-uitvoerend assistent die haar carrière bij een muziekzender wil verbeteren. Misschien werd het vlotte luchtige gevoel extra versterkt doordat het zich afspeelt in de entertainmentindustrie aan de vooravond van de jaren '90. Waar de toentertijd glad-geproduceerde soul meer werd vervangen voor soul met een hiphop-beat. Daardoor zie je ook Kelly Rowland als opkomend artieste en de nieuwe cheffin was zangeres Vanessa Williams. (verschrikkelijke liedjes) Hoofdrolspeelster Elle Lorraine was zeer goed en knap dat ze de film in haar eentje wist te dragen. Schrijver / regisseur Justin Simien besteedt wel erg veel tijd aan het opbouwen van deze wereld rond zijn personages Het duurt dus in de eerste helft iets te lang voordat het op gang komt. Interessant gegeven was het fictieve verhaal van de oude slavenfolklore over de “moss haired girl” die de makers aan de film erin hebben gestopt. Wie weet iets voor een volgen de film? In ieder geval een origineler concept dan deze want dit was zeker niet de eerste horrorfilm over killer-haar zo is er al de eigenzinnige film Ekusute (2007) van regisseur Sion Sono (en waar deze film ook elementen uit leent) en een goedkope knock-off uit 2014, genaamd Hair Extension. Het verschil is dat deze meer in op de sociale betekenis van haar (extensies) binnen de donkere vrouwelijke gemeenschap gaat. Daardoor lijdt deze film enigszins aan het ' Get Out Syndroom maar het werd gelukkig nooit al te zwaar op de hand of drammerig! Ja het was al met al wel aardig!

Hoewel Simien er niet altijd in slaagt om de balans tussen komedie en horror te handhaven, heeft deze satirische horrorfilm voldoende geslaagde momenten om de horrorliefhebbers tevreden te houden. In haar eerste hoofdrol maakt Elle Lorraine een uitstekende indruk als Anna, een jonge, ambitieuze vrouw die anno 1989 alles wil doen om te werken bij een fictieve variant van MTV. Wanneer haar leidinggevende [Vanessa Williams] haar sommeert om iets aan haar uiterlijk te doen (want 'de sterren verwachten dat'), besluit Anna een dure en pijnlijke behandeling te ondergaan waardoor ze haar kroeshaar kan vervangen door lang, golvend haar. Al gauw ontdekt ze dat er iets goed mis is met haar nieuwe kapsel.

Satirisch zonder prekerig te zijn en met amusante rolletjes van R&B-sterren Kelly Rowland en Usher, die geloofwaardigheid verlenen aan de door uiterlijk geobsedeerde showbizzwereld waarin het verhaal zich afspeelt. Van der Beek mag weer eens de blanke gluiperd uithangen en er is goed ondersteunend werk van actrice, zangeres en voormalig Miss American Williams.

Blanken zijn alweer het kind van de rekening in deze goedkoop ogende film. Ze draven uitsluitend op als 'onderdrukkers', patroons en huisbazen die als meedogenloze beesten tekeer gaan. De horror bestaat er uit te leven in een 'witte wereld'. We kennen het narratief uit Get Out, alleen is het hier nog irritanter uitgewerkt. De enige manier om het te maken in het racistische Amerika is je zwarte identiteit wissen door o.m. het kroezelhaar om te ruilen voor een sluike snit. De hele film is een weinig subtiele sneer en krampachtige poging tot sociale kritiek. Halfweg strandt de film vrij onverwachts op het niveau van Vampire in Brooklyn, maar dan zonder de humor. En die muziek, jeetje, zo slecht. Tijdverspilling.

Ik zou zweren dat ik dit in een Thaise of Koreaanse film heb gezien, ik vond het toen niet leuk, vond het nu niet leuk. Zelfs met een geweldige cast en een basisverhaal, kun je niet verwachten dat je een fatsoenlijke film met spook/monster-thema hebt met zulke vreselijke speciale effecten.