De Kuthoer (2019)

Leuke film.

Katja Herbers speelt zoals gewoonlijk erg goed.

Neem deze film vooral niet te serieus aan dingen die niet kloppen want dat is vooral de bedoeling.

Leuke mix van horror en komedie

Film die laat zien hoe linkse mensen omgaan met vrijheid van meningsuiting: hypocriet en met geweld. Althans, dat lijkt de film te willen zeggen.

Niet altijd even goed. Visueel weinig bijzonders, alsof je gewoon naar een journaaluitzending kijkt. En zo'n Vlaamse tongval leidt ook enorm af en sommige momenten waren maar matig uitgewerkt. Zeker in het begin dat die 28-jarige student (?) niet verbaasd was dat Herbers daar ineens in zijn huis stond. Verder had dit misschien nog veel gruwelijker of grotesker mogen worden om echt indruk te maken.

Neemt niet weg dat ik me best vermaakt heb, vooral door Herbers die dit gewoon nog geloofwaardig weet te brengen. Ook qua locaties met een normale nieuwbouwwijk en achterpaadjes met schuurtjes en NS-treinen om het allemaal een gevoel van herkenbaarheid te geven. In het begin krijgt Herbers ook die opmerking dat mensen dat fijn vinden, en ik denk ook wel dat dat klopt. 3,0*.

Hm.

Een regisseur die wellicht heeft gekeken naar Amerikaanse horrorfilms die op dit gebied wel gelukt zijn. Alleen heeft hij dan niet de talenten overgenomen, want deze film had zeker meer moeten zijn. Het verhaal klonk in ieder geval oprecht grappig.

Aparte rol voor Herbers. Heb haar nog niet eerder in dit soort rollen gezien. Ze doet het voor de rest redelijk. Voor Nederlandse standaarden is ze een bovengemiddeld actrice. Maar Herbers blijft moeite hebben met dreigend en brutaal te zijn. Ze is te netjes en simpelweg net wat te geforceerd tijdens de moorden.

Voor de rest moet ik helaas zeggen dat de opvallende titel geen opvallende film kan waarmaken. Ik had eindelijk even hoop. Een gedurfde titel moet tenslotte wel een gedurfde uitwerking hebben, toch? Maar helaas ben ik teleurgesteld op dat gebied.

Zo zitten er wel een aantal moorden in de film, maar geen weten echt te boeien of zijn wat te tam. De meeste kills zijn gewoon te braaf of zelfs off-screen. (Dodelijk voor elke horrorfilm, off-screen kills). Slechts enkele kills zijn ietswat brutaler. Zoals de moord op Tarik en de kerel die van het dak is afgegooid.

In het algemeen ontbreekt het de film aan detail, memorabele scenes en horror. De komedie is wat afstandelijk en heel erg subtiel. Iets te geforceerd om echt leuk te zijn. De leukste grappen zijn dan nog waarschijnlijk de compleet stompzinnige comments, maar dat lijkt me niet bepaald de bedoeling bij deze film.

Wel redelijk camerawerk. Iets te kaal in elkaar gestoken op visueel gebied helaas. Het is allemaal iets te simpel en zeker de moorden hadden echt brutaler gemogen. Het is allemaal zo tam, waarom? Dialogen missen vaak ook een beetje scherpte.

De boodschap is wel overduidelijk, en dat is ook wel geinig gemixed met de film zelf. Acteerwerk is heel degelijk en visueel is het wel net een tandje beter dan de algemene Nederlandse film. Ik wilde hem eerst een 2,0* geven, maar besloot toch net wat hoger te geven omdat het voor Nederlandse standaard wel iets anders is en dat is dan wel weer leuk. Zie de regisseur graag bezig in een nieuw project. Mocht dat een horrorfilm zijn, brutaler zijn!

Leuk idee maar hoe ontzettend slecht uitgewerkt. De satire is vrijwel nooit grappig. Enkel bij de spandoek- en schoolsituaties kan er misschien een glimlach vanaf. En als die ouwe midden in een battle ‘domme kut’ roept. Verder is het steeds nét niet. Die laptop-scene in de badkamer is twintig jaar geleden al beter gedaan bij GTST.

Het thema van de film is ‘het vrije woord’ . Maar ik vraag me af of de regisseur zelf wel de ironie door had, dat dit vrije woord niet alleen door de twittertrollen maar juist ook door de acties van de hoofdrolspeelster de das wordt omgedaan. Het komt allemaal echt zo slecht over en het gaat nergens heen. Ik heb 2,5* aangeklikt maar nu ik hier zo loop te trollen verlaag ik m toch tot 2. Gemiste kans.

Eén van mijn favoriete exploitatiefilms is 'Ms .45' (1981) van Abel Ferrara, waarin de engelachtige Thana (Zoë Tamerlis) voor de tweede keer op dezelfde dag wordt verkracht en er iets in haar breekt. Ze schaft een colt.45 revolver aan en wapent zich tegen elke ongewenste intimiteit. Elke vorm van catcalling, elke opdringerige man, elke ongewenste aanraking, elke potentiële verkrachter. In één van de meest iconische scènes heeft ze haar lippen felrood gestift en hult ze zich in een nonnenhabijt, terwijl ze met haar revolver om zich heen schiet. Volslagen over the top, maar oh zo genietbaar om de absurditeit van deze wraakfantasie. En nu hebben we met Femke Boot (Katja Herbers) een Nederlandse wraakgodin voor wie het dumpertreeten, online trollen en de reaguurderscultuur als een donderslag bij heldere hemel binnenkomt. Ze zal ze allemaal te pakken krijgen, de zielige mannetjes die haar vanachter de veiligheid van hun beeldscherm de walgelijkste obsceniteiten toewensen of hun seksfantasieën delen.

Voor mij zijn de Nederlandse telefilms een instituut en het afgelopen decennium heb ik bijna elke productie vanuit dat fonds gezien. De laatste jaren blijkt de focus wat te zijn verlegd van sociaal realistische drama's naar onversneden genrefilms. Vorige jaren waren 'misdaad' en 'romantische komedie' aan de beurt; dit jaar lijkt het of 'Nederhorror' wordt gestimuleerd. Ergens vind ik het jammer dat er voor filmmakers geen totale vrijheid is, maar het verdedigbaar moet blijven waarom hun telefilmbijdrages maatschappelijk relevant zouden zijn. Met 'De Kuthoer' (2020) is in ieder geval een prima middenweg gevonden tussen een vermakelijke exploitatiefilm en een film met een boodschap. Hoe Katja Herbers zo heerlijk de boze witte vrouw neerzet, die afgestompt raakt door de redeloze haat naar haar persoon en zelf genoegdoening eist voor haar frustraties. Zij zien haar niet meer als volwaardig mens, dus hoeft zij het ook niet meer te doen. Haat beantwoorden met meer haat, de heggenschaar erin wanneer je er niet meer met elkaar uitkomt.

Maar eerlijk gezegd vind ik de invalshoek over de grenzen en mogelijkheden van het vrije woord bij lange na niet het sterkste punt. Zo had deze film zoveel sterker gekund als Femke Boot gespeeld werd door een zwarte actrice, omdat nu juist een politica als Sylvana Simons de haatdiarree over zich heen krijgt van trollend Nederland. Het voelt wat veilig om weg te gaan bij het racistische aspect van online haat en het slechts zijdelings aan te snijden. Maar de film werkt verder prima als lekkere pulp met snedige dialogen en een heuse bodycount aan kleurrijke typetjes. Meer humor dan horror, maar geholpen door de droge emotieloosheid waarmee Katja Herbers haar wraakheldin neerzet. Net als Thana uit 'Ms .45' (1981) heeft Femke Boot in 'De Kuthoer' (2020) niet meer motivatie nodig dan dat ze weigert om lijdzaam sommige vanzelfsprekendheden te ondergaan. Een vrouw die handelt terwijl zielige haatmannetjes niet verder komen dan hun beperkte fantasie.

Een redelijk vermakelijk verhaal. Ik vind de film niet grappig en niet bijzonder mooi of goed gemaakt. Ook voelde het wat oppervlakkig, ondanks een thema als online haat wel stof bevat om over na te denken. Ik vond het lastig om geboeid te blijven. Dit is geen hoogvlieger voor mij. Een matige 2,5*.

Om in stijl te blijven: geen k*tfilm, maar overweldigend is het ook niet. Grootste probleem is dat Van Aart maar niet lijkt te kunnen kiezen of dit nou humor, horror of serieus bedoeld drama moet worden met als resultaat een wat onevenwichtige cocktail van genres. Waarschijnlijk bedoeld als aanklacht tegen de ongein op sociale media, maar wat we vooral zien is een onwaarschijnlijk portret van een introverte, neurotische en over the top gekke tante. Was de gehele film maar zo sterk geweest als de heerlijk absurde slotscène dat had ik hier heel wat enthousiaster kunnen zijn, maar nu blijft dit toch vooral een gevalletje oude wijn in nieuwe zakken. Want we kennen ze al van vroeger, die op hol geslagen dames. Van Serial Mom(meer humor) tot Mama is boos!(meer absurder) en inderdaad het hierboven genoemde Ms.45(meer rechtlijniger en ernstiger). Kleine voldoende voor deze snel vergeten telefilm en datzelfde geld voor het acteerwerk van Herbers. Katja, de mooie en mysterieuze personality uit Westworld is hier niet slecht als oud ogend, nerveus wrak maar dat verbeten trekje om haar mond begon me al vlug te irriteren. Te gemakzuchtig en te weinig ambitieus om iets vernieuwends te bieden dit.

“Waarom kunnen we niet gewoon aardig zijn tegen elkaar?”

Die ene zin ontkracht direct elke vorm van horror want Man, man wat was dit slecht! Nu kijk ik niet vaak Nederlandse films maar 'De Kuthoer' heeft een vrij in het oog springende naam en als er ook nog het genreaanduiding horror staat wilde ik weleens een poging wagen. Ander interessant feit was dat actrice Katja Herbers, van bekendheid geniet door haar carrière in de VS; met rollen in series als Manhattan, Westworld en Evil. Niets ten kosten van haar maar ik had natuurlijk beter moeten weten!

De telefilm kende ik wel van naam en was dus voorbereid op een tv-film, ik ga er verder ook niet teveel woorden aan vuilmaken maar tjonge wat was dit... Truttig! Wat ik niet wist was dat de film een actueel maatschappelijk thema moest hebben. Deze film noemt ze allemaal wel op maar nergens wordt het ook maar horror. Hooguit is er misschien ergens aan de horizon nog een zeer slap aftreksel van regisseur Jordan Peele te ontdekken? Nu hoor ik je denken maar.. er is toch een seriemoordenaar? Tja, als je een huis-tuin-en-keuken-killer-miep, die wat rommelt met vingers, eng kan vinden? Hiermee is dit weer een zo'n typisch Nederlands product. Een film met een boodschap, slappe er dik bovenop liggende humor en verder alleen maar knullig!

Het is uiteindelijk een film zoals we er al zovele van Nederlandse bodem kennen,een film met een boodschap. zucht... flauwe slappe humor en van horror hebben ze géén kaas gegeten! Deze film past ondanks die boodschap meer in het rijtje Costa!, Schatjes!, Feestje!, Filmpje! of Sneekweek. Ik had beter moeten weten maar tja... ik hou hoop!

Op zich een leuk en tamelijk fris idee, maar dat gaat ten onder aan te weinig durf en teveel moraal. Aan Herbers ligt het niet - wat mij betreft toch op zeker een van de allerbeste Nederlandse actrices van de afgelopen teveel jaren. Hoewel het een heleboel had geholpen als ze wat meer boosaardig plezier had uitgestraald op het juiste moment. Want vanzelf is wraak nemen nooit genoeg, je moet het ook proeven, uitdrinken tot de laatste bittere druppel. Meer over the top, en dan nog meer, gaan waar het bloed niet kruipen kan - dat is het recept waarmee je zoiets tot een culthit maken kan. Of de makers dat niet door hadden, of liever op veilig wilden spelen en een uurtje of wat beeldvulling wilden maken? kennelijk was na de titel de durf wel een beetje op.

Toch, begrijp me goed, deze film staat wel mijlenver boven de gemiddelde vaderlandse productie, van het Johan Nijenhuis-genre tot het gebroddel van Roel Reiné. En ik heb me er prima mee vermaakt, dat ook.

Een opvallende titel is wel het minste dat je kan zeggen. Nu de film zelf viel gelukkig ook wel goed mee. Het verhaal boeide wel van begin tot einde. Ook de cast deed het zeker niet slecht.

Ik had geen grote verwachtingen, maar vond hem toch de moeite om gezien te hebben.

Eng hoe extreem dit realistisch is anno 2020 met Corona, voor wat betreft het social media gedeelte en de gelovigheid van mensen als het gaat om echt fakenews.. bezchuldiingen pedofilie bijv wat nu alle media en politici te horen krijgen..

Vond het zeker niet slecht. Prima vermaak

Lekker over the top film die danig uit de hand loopt wanneer een columniste het niet meer aankan dat ze persoonlijk wordt aangepakt op social media. De boodschap die de film wil geven is niet onbekend. Social media is vaak een riool voor anonieme trollen die hun ongenuanceerde mening spuien en zelden stilstaan met de gevolgen ervan. Vaak een pest gewoon.

Het personage Femke heeft er ook genoeg van en neemt het heft zelf in handen wanneer ze wordt uitgelachen door de politie. De metamorfose is misschien wat met de haren getrokken, maar vermakelijk is het wel. Hier en daar een aantal leuke scènes, mooi einde ook met een bebloed Femke dat de menigte instapt.

Oh wat leuk weer.

Natuurlijk ook weer logisch dat deze film slechts in Nederland af moet doen als TV-film. Natuurlijk, omdat Imbeciel Nederland deze film niet begrijp. Maarja, niet getreurd, al die huisvrouwen en Naaienhuis-prullen en F*kking verliefd-klonen zullen niet gekocht worden door buitenlandse festivals... en deze dan dus weer wel.

En werd het niet eens een keer tijd dat er eens een film als deze kwam? Het was namelijk eens wereldwijd bekend gemaakt: Nederland is toch wel vrijwel het enige land die bekend staat om zijn Social Media-reacties met oeverloos gescheld; met smaad, name and shaming en doodsbedreigingen van dien. Zelfs in Amerika is het nog niet zo erg. Femke Boot, schrijver/columnist, krijgt daar dagelijks mee te maken. Ze heeft ooit eens een naam gemaakt met haar opinies over Zwarte Piet en die naam is ze bij de reaguurders niet meer kwijtgeraakt. Dag in dag uit vliegen via het scherm de meest weerzinwekkende tweets, berichtjes enz haar om de oren, het houdt haar dag en nacht bezig, belemmerd haar levenssfeer... en dan heeft ze ook nog een dochter die voor politieke controverse zorgt op haar school.

Maar het leuke van dit alles is dat De Kuthoer hier twee hele verschillende, zo dan niet vrijwel gescheiden werelden toont.

Want zelfs van haar buurman krijgt ze de meest smerige dingen toeverwenst, maar ondertussen staat de man wel de volgende dag met een schijnheilige lach voor haar deur en wenst hij haar goedemorgen. Maar dan besluit Femke er echt een stokje voor te steken. Welja... ze gaat wraak nemen op haar haters... en dit resulteert in heerlijke slapstick achtige horrorscenes met een in your face gehalte. Echter... ze raakt ook verliefd op een van haar tegenstanders; haar concurrent-auteur Steven Dood; waarvan ik eerst altijd had gedacht dat het een Belg was.

De film weet hier op een ludieke wijze af te rekenen met die kleuterschool op de Nederlandse Social Media en staat bol van vele leuke, zo dan niet, actuele verrassingen. Het einde was echt een klapper!

Helaas zijn er ook wel een paar blunders: Hoe kan je bijvoorbeeld gewoon met een jachtgeweer midden op straat in een woonwijk lopen en vervolgens iemand voor de portiek neerschieten, en vervolgens boven iemand gijzelen... en waar blijven de loeiende sirenes dan? Of waarom zou je als moordenaares zo stom zijn om de afgehakte vingers in een pak vissticks in de familiale vrieskast te verstoppen?

Maar afin...
Leukste verrassing uit Nederland van deze tijd.

4,5*

Best een degelijke horrorfilm van onze buren met een donker kritische kijk naar al die social media reacties die soms toch wel een brug te ver gaan. Je kunt een eigen mening ook fatsoenlijk onderbouwen of reacties nog menselijk laten blijven. Bij onze buren gaat dat blijkbaar nog veel harder dan hier in België, al laat dat hier ook wel vaak de wensen over. De film weet dit op een spannende manier te brengen met een zwart komisch randje want de protagonist Femke Boot mag er lustig op los slaan met een koekenpan, met messen, tangen of iemand gewoon afduwen op een dak, met een geweer voor een voordeur staan en knallen maar....ze gaat volledig door het lint en ontziet niemand als erop aan komt. Voorspelbaar is het allerminst. Een minpunt wat je de film kunt kwalijk nemen is het politieonderzoek dat blijkbaar niet aan de orde is. Toch wel raar na zoveel moorden. Bizar is ook het feit dat ze de moordwapens niet echt verstopt heeft en dat de afgesneden vingers gewoon in een pak vissticks in de vriezer zitten. Maar ach, dit is misschien ook luchtig bedoeld van de regisseur. 6,5/10

Ik heb De Kuthoer een kans gegeven.

De cast is best in orde met Katja Herbers. Dat het een telefilm is druipt er vanaf. Van mij had er wel wat meer afwisseling in perspectief mogen zitten, die bezoekjes aan haar tegenstanders zijn wel geinig gedaan.

Redelijke film, wat eentonig en eendimensionaal.

Ondanks dat ik niet zo'n hoge pet op heb met Nederlandse films, moest ik deze Komedie / Horror film natuurlijk wel zien, want films met zo'n titel trekken natuurlijk mijn aandacht.

Kort door de bocht draait het in dit verhaal om Femke (Katja Herbers), die columniste is bij de Volkskrant. Ze krijgt op sociale media allemaal vervelende verwensingen naar haar hoofd gegooid, waar ze op een dag klaar mee is. Wraak volgt!

"De kuthoer" is een zwarte komedie, die stiekem gaat over veel meer dingen dan akelige reaguurders en hun al dan niet verdiende loon. Zo heeft Femke als succesvol columniste al een boekdeal, maar heeft ze nog geen idee waar haar roman dan over moet gaan. Haar redacteur praat zoals veel managers tegenwoordig praten, namelijk ze horen alleen zichzelf en vinden dan een dialoog geslaagd. Ook de rol van Femkes dochter Anna (Claire Pollo) is best belangrijk. Anna is een intelligente puber, die uit durft te komen voor haar mening én niet bij de pakken neerzit. Haar gesprekken met het hoofd (Harry van Rijthoven) van de school zijn best leuk en datzelfde geld voor haar kledingkeuze en met name de t shirts met opdruk. Ook de invulling van Femkes lover en collega-schrijver, Steven Dood (Bram van der Kelen), met een diabolisch uiterlijk is een fijne, omdat hij heel anders is dan je in eerste instantie denkt.

Katja Herbers speelt haar rol als doorgedraaide columnist heerlijk, waarbij ook de kant dat ze zelf helemaal niet zo perfect is goed uit de verf komt. Katja Herbers is perfect gecast voor deze rol en ze heeft precies de juiste uitstraling en is absoluut geloofwaardig, zowel als moeder, schrijver en wraakzuchtig type.

Het verhaal m.b.t. akelige reaguurders (die Femke o.a. uitmaken voor pedofiel, en waarvoor ook de politie langskomt, omdat ze vroeger een relatie heeft gehad met een 16 jarige jongen) was opzicht leuk gevonden, speelt ook goed in op het actuele thema van internettrollen, en ook is het leuk om te zien hoe Femke afrekent met deze personen, die allemaal mannen zijn. Zo gooit ze haar irritante (zorgt o.a. voor veel geluidsoverlast) buurman van het dak, vermoordt ze iemand met een koekenpan (die moord staat dan ook bekend als de "koekenpanmoord"), elektrocuteert zie iemand in bad met een laptop en schiet ze verschillende personen dood (al dan niet terecht). Van alle slachtoffers hakt ze ook hun middelvinger af, die ze dan thuis bewaart in een doos in het diepvriesvak bij de erwtjes.

Hoewel "De kuthoer" een zwarte komedie is, miste ik wel de echte humor die daar bij hoort, want echt gelachen heb ik eigenlijk nergens om. Daarnaast was de verhaallijn van de twee concurrenten die ineens geliefden zijn, ongeloofwaardig. Ook zitten er wat open eindjes aan en qua logica schort er ook het één en ander aan. Dat er moorden gepleegd worden zonder al te veel voorbereiding en dat de dader daar zonder meer mee weg komt, of lijkt te komen, bijvoorbeeld. Maar dat neemt niet weg dat het cirkeltje op het eind keurig rond is en de finale van de film mocht er best wezen.

Laat alle akelige reaguurders maar eens naar "De Kuthoer" kijken, misschien reageren ze na het zien van deze film dan normaal en gaan ze niet schelden, iemand enge ziektes wensen of iemand met de dood bedreigen.

Femke [Katja Herbers] schrijft columns op het scherpst van de snede en wordt daardoor mikpunt van trolls in de vorm van zware beledigingen, laster en doodsbedreigingen. Collega’s adviseren haar het te negeren en ook de politie voelt zich niet geroepen om in actie te komen en dus besluit Femke het heft in eigen hand te nemen. Begint veelbelovend, maar al snel blijkt scenarist Daan Windhorst dit actuele en uiterst relevante onderwerp met de botte bijl behandelt. Het resultaat is een oppervlakkige zwarte komedie die geen enkel inzicht geeft in de oorzaken van trolling en de emotionele gevolgen die het heeft op het slachtoffer. Herbers onevenwichtige spel lijkt te bevestigen dat Van Aart ook niet goed wist wat hij ermee aan moest.

Onderhoudende wraakkomedie over een columniste die zich op rücksichtsloze wijze afreageert op reaguurders. Die zijn een echte plaag aan het worden. Dat iedereen zo nodig overal een mening over moet hebben is nog tot daaraantoe, maar het is toch niet zo moeilijk om je reactie betamelijk te houden. Scheldkanonnades en/of bedreigingen maken een reactie allesbehalve geloofwaardig. De man of vrouw met de grootste mond heeft zelden of nooit gelijk.

Natuurlijk treedt deze film in het tweede deel buiten zijn oevers, maar over het geheel genomen vind ik ‘m best vermakelijk. Te meer omdat ie de aandacht vestigt op het onfatsoen en misinformatie die sociale media zo vaak ontsieren.

Katja Herbers zit lekker in haar rol. Mede dankzij haar een prima film.

Naar Nederlandse begrippen een spannende film met enige horror scenes.

Met prima acteer spel van Katja Herbers die de Column schrijfster Femke Boot speelt.

Die door haar schrijf werk gemene reacties en doodsbedreigingen ontvangt via sociale media.

Zij draait door hierdoor en gaat op een bloedige wraak tocht.

De gehele cast speelt goed.

Echt een komedie kan ik dit niet noemen.

Ook de film muziek is goed.

Een echt goede film.