Tell Me Who I Am (2019)

Een documentaire die ik op basis van bovenstaande reacties heb gekeken. Tja. Ik vind het een indrukwekkend verhaal, waarvan je weet dat het voorkomt. Tragisch en daarnaast begrijpelijk hoe dit verhaal niet makkelijk verteld kan worden. Ook begrijpelijk op welke wijze het verhaal uiteindelijk in zijn volledigheid het daglicht ziet. Alsnog geen documentaire die ik zelf zou bestempelen als must see, maar ook zeker het kijken waard.

Indrukwekkende documentarie en heel herkenbaar, die bij mij heel veel heeft los gemaakt wat ik eigenlijk ook gewoon wilde vergeten. Jarenlang heb ik ook gezwegen, tot het moment dat ik niet meer kon en toen verloor ik alles wat me nog dierbaar was, omdat ik stopte te zwijgen. IK vind het een must see film om duidelijk te maken aan mensen wat er allemaal speelt als je zelf in zo een situatie terecht komt en of heb gezeten.

Wat een verbijsterend verhaal.

Niet dat ik het dan een heel goeie film vind - zo vanaf de helft wordt het me een beetje teveel, tsja, gespeeld, gekunsteld. Maar ja hoe vertel je zo'n verhaal, dat is nog niet zo vanzelfsprekend. Duidelijk wel dat de makers naar een paar erg sterke documentaires hebben gekeken als voorbeeld - de stijl van vertellen deed me nogal denken aan Touching the Void (2003), maar dan zonder de luchtigheid die daar in zit. En ja, de wat erg overdreven grauwe achtergrond gaat ook wel wat irriteren - ook dat is me net iets te gekunsteld.

Grotendeels geniaal mooi gebracht door de beide broers. Naar het einde toe ook daarbij hier en daar wat twijfelachtig, maar ja, je zal het maar te doen krijgen. Alle respect.

Hartverscheurende documentaire over de britse tweelingbroers Marcus en Alex Lewis. Alex heeft op jonge leeftijd geheugenverlies opgelopen tijdens een ongeluk en vertrouwt al vele jaren op het geheugen van zijn broer. Langzaam ontvouwt zich een diep tragisch en schokkend verhaal. Door de innemende vertelwijze van de twee broers en de prachtige cameravoering raak je als kijker snel bij het relaas betrokken en ben je getuige van een bijzonder aangrijpende gebeurtenis. Meer verklappen zou zonde zijn. Heel erg knap gedaan dit, en enorm aangrijpend.

Interessante documentaire. Wel heel erg te danken aan het onderwerp en achteraf had het nog een stuk korter gekund, want uiteindelijk is het vooral het laatste deel wat heel sterk is. Maar het komt zeker binnen bij de kijker.

3.5*

Matig.

Voor een keertje is de stilering de positieve uitschieter bij een documentaire. Dat gebeurt toch zelden, dus zeker wel het vermelden waard. Er wordt aardig wat tijd gestoken in het audiovisuele, zodat het vertelde verhaal voldoende ondersteund wordt. Zouden meer docus mogen doen.

Maar met de opzet had ik wat meer problemen. Allereerst ligt het er in het begin net iets te dik op dat er "een groot geheim" is. Men blijft daar bijna een half uur omheendraaien, terwijl men wél steeds laten blijken dat er een onthulling gaat volgen. Die onthulling is uiteindelijk wat minder spectaculair, ondanks dat de feiten wél enorm dramatisch zijn natuurlijk. Da's toch niet echt de impact die je wil creëren lijkt mij.

Daarnaast vraag ik me toch ook wel af wat voor mensen zo'n gesprek of onthulling voor een hoop camera wil doen. Ik hoef daar als kijker eerlijk gezegd niet echt bij te zijn. Voer zo'n gesprek eerst privé en maak er dan een docu over, op deze manier voelt het toch ook wat aan als aandachtszoekerij.

Doet weinig af aan het drama dat er zich afgespeeld heeft natuurlijk, ook niet aan het unieke verhaal, maar dit had men toch veel beter kunnen brengen.

2.0*

Een bijzonder en wrang uitgangspunt maar zo..... ontzettend.....langzaam......verteld. Niet alleen door hoe het gemonteerd is, met veel creepy interieurs, herhaling van foto's en sfeershots, maar ook de mannen zelf vertellen alles op zo'n langzame manier met veel herhaling dat het me echt een beetje ging tegenstaan en ik er ongeduldig van werd.

Ik snap ook wel dat je dit ook in een half uurtje kan vertellen maar dan amper een documentaire hebt, maar toch. Er moest duidelijk een hoop kunstgrepen worden uitgehaald om dit 85 minuten te laten zijn.

Los daarvan is het zoals gezegd een bijzonder en wrang verhaal, en met name het laatste deel is wel interessant als we meer inzicht krijgen in de worsteling van hen beiden. De ene die het nodig heeft om te weten, de ander die het voor zichzelf juist niet aankan om de waarheid te vertellen. Psychologisch interessant, stylistisch wel aardig, maar of dit nou per se een full length documentaire moest worden, ik weet het niet.

Vaak zie je ook dat hoe heftiger het onderwerp, hoe hoger de beoordeling wordt. Niet altijd per se een terechte manier van stemmen.

3,25*

Tell Me Who I Am vertelt het bijzondere verhaal van twee eeneïige tweelingbroers waarvan de één door een verkeersongeluk zijn geheugen kwijt is, waardoor hij volledig afhankelijk is van zijn broer om zijn verleden opnieuw te leren kennen. Dat verleden blijkt dus een donkere kant te hebben die zich niet meteen openbaart.

De kijker wordt lang in het duister gehouden over wat er precies gebeurd is. De broers kiezen voorzichtig hun woorden en doen er lang over om tot de kern van het verhaal te komen. Dat lijkt een bewuste keuze van de regisseur, die tevens door een langzaam opbouwende montage zijn best doet om de kijker op het puntje van zijn stoel te laten zitten. Het werkt wel, maar de opzet voelt daardoor behoorlijk gekunsteld aan. De vele tussenshots van het landhuis en de reconstructie van bepaalde scènes versterkten dat gevoel.

Ook de slotact waarin Marcus aan Alex vertelt wat hen is overkomen, voelt geforceerd. Het is weliswaar een oprecht gesprek en integer in beeld gebracht zonder veel opsmuk, maar door de zorgvuldig ingerichte studiosetting bekruipt me tóch een gevoel van voyeurisme en effectbejag als je dit op camera vastlegt en aan de kijker toont. Maar goed, is dat ook niet de essentie van een documentaire?

Hoe dan ook, een tragisch verhaal, dat me ondanks het trage karakter wel aangreep.

Ben het wel eens met de gangbare mening hier. Alles is heel interessant en je vraagt je gelijk vanaf het begin al af wat er is gebeurd met de beste jongen. Visueel erg aantrekkelijk en de reconstructies worden ook hypnotiserend in beeld gebracht.

Gaandeweg wordt het steeds meer gerekt, terwijl je weet dat de onthulling komt. Eenmaal onthuld valt de shock toch wat tegen. Misschien ook omdat het allemaal wat afgeraffeld wordt en er verder helemaal niet verder op de grotere conspiracy wordt ingegaan. Er is in ieder geval voer voor meer dan dat de docu uiteindelijk laat zien.

Krappe 3,0*

Verpletterend!

Niet alleen het schokkend verhaal maar ook bepaalde beelden halen je onderuit zoals de grauwe kinderkamer met de twee bedjes waarvan er ééntje onbeslapen...

Knappe, originele en subtiele opbouw en montage.

Overtuigend voorgesteld door beide broers. Een verbijsterend, emotioneel relaas.

Ik heb me de ogen uit mijn kop gejankt. En in de geest van Marcus: meer wil ik er niet over zeggen. *5.0