The Manson Family Massacre (2019)

Een echt warrige film. Dacht dat we het initiële begin en einde van die moorden zouden zien. Maar in plaats van dat zien we twee verhalen; huidig en verleden. Er wordt te pas en onpas heen en weer geswitcht. Het heden blijft redelijk lineair, Maar het verleden schijnt een aaneenschakeling van incidenten te zijn. Als je niet weet wat ze gedaan hebben dan kom je er niet achter de tijdlijn. Het is steeds bam.. bam... Je komt er niet achter wat hun dreef. Dat de leider gestoord was was wel duidelijk in het begin. Het verleden had totaal geen diepgang. In dat opzicht heeft de film totaal gefaald. Het feit dat het bewuste huis steeds bij een oude foto bleef helpt ook niet echt. Overslaan deze rommel. En miezerige 0.5.

Ik heb een grote sympathie voor B-films en het lijkt erop dat regisseur Andrew Jones hard op weg is om een cult status te verwerven. Extreem low budget maar wel onderwerpen die prikkelend zijn. Met deze film over Charles Manson en zijn clubje heeft hij echter een voorlopig dieptepunt bereikt.

Het scenario is te belachelijk voor woorden en lastig te volgen voor een film die nauwelijks 75 minuten duurt. Jones heeft duidelijk een voorliefde voor krankzinnige figuren maar hij slaagt er in deze film in om een personage als Charles Manson ongelofelijk saai neer te zetten.

Enig positieve punt is hoofdrolspeelster Brendee Green die erin slaagt om naturel te acteren. De rest is geforceerd, saai en uitgekauwd. Jones heeft met deze Manson Family Massacre, met afstand slechtste film over dit onderwerp gemaakt.

Cult en pulp kan heel leuk zijn. Zoals Jones al eerder heeft bewezen maar hier slaat hij toch een beetje door in onzinnigheid.

Erg slecht

Voor ramptoeristen hij is hij nu te bewonderen op Netflix samen met nog 10 andere titels van deze regisseur.