Maria (2019)

"It should be obvious by now."

Na een aantal weken geleden 'Hai Phuong' gezien te hebben - met eveneens een protagoniste op zoek naar wraak - leek deze titel ook in datzelfde straatje te liggen. Maar helaas ligt het niveau hier beduidend lager.

Er wordt een simplistisch plot opgezet rondom een huurmoordenaar die haar werkgever de rug toekeert en haar dood ensceneert om zodoende een normaal leven te leiden. Dit kan natuurlijk nooit lang goed gaan, want een familietragedie gooit roet in het eten. Hierdoor is het aan Maria om à la John Wick iedereen om te leggen.

Je zou zeggen dat het allemaal vrij rechttoe rechtaan zou moeten zijn, maar er wordt opmerkelijk veel tijd besteed aan de oppervlakkige bad guys die een soort van intern conflict lijken te hebben. Daarbij is er nog een vaag subplot rondom één of andere politieke leider. Dat er veelvuldig geschakeld wordt tussen Filipijns en Engels als voertaal helpt de al brakke dialogen helemaal niet, vooral als het acteerwerk ondermaats is.

Er wordt een aardige poging gedaan om de actie spectaculair in beeld te brengen, maar de impact ontbreekt en spannend wil het geheel nergens worden. Deze scènes bevatten opzichtig CGI bloed en een nietszeggende soundtrack. Ik kan het wel waarderen dat er nog enigszins gespeeld wordt met de belichting, echter is dit slechts een druppel op de gloeiende plaat. Overigens mag het vrouwelijk schoon er zeker zijn.

Al met al is 'Maria' een vermoeiende actiefilm geworden. Dan ben je veel beter af bij het superieure 'Hai Phuong', welke trouwens in dezelfde periode is uitgebracht op Netflix (onder andere in Engeland).

1,0 Sterren.

She's still alive.

Who's she?

Lily. Lily's still alive!

John Wick had een goede reden om zijn voormalige baas het vuur aan de schenen te leggen. Ze hadden zijn schattig hondje geliquideerd en zijn wagen gestolen. In de film “Polar” kwam het pensioensparen van Duncan Vizla in gedrang. In deze Filipijnse wraakfilm laat Maria (Christine Reyes) een spoor van dood en vernieling achter omdat haar voormalige werknemer haar gezin heeft uitgemoord. Je zou voor minder. Wat heeft ze gemeen met Wick en Vizla? Ze is ook een huurmoordenaar op rust die het gewelddadig leven dat ze leidde de rug heeft toegekeerd. Verwacht je dus aan actierijke en uiterst gewelddadige scenes die uitgevoerd worden volgens een excellente choreografie.

Maria (oftewel Lilly in haar vorig leven) is niet zomaar op pensioen gegaan. Ze is op slinkse manier in de anonimiteit verdwenen toen ze bij haar laatste klus gewetenswroeging kreeg en weigerde om een onschuldige vrouw en haar dochter af te slachten. In plaats daarvan schoot ze haar toenmalige lover Kaleb (Germaine de Leon) door zijn knieschijf en verdween ze met de noorderzon. ’t Is pas wanneer diezelfde Kaleb haar opmerkt, tijdens de voorbereiding om één of andere gouverneur om zeep te helpen, dat de jacht op haar geopend wordt. Het noodlottige van deze klopjacht is de dood van haar huidige echtgenoot en haar lieftallig dochtertje.

Tja, echt vernieuwend is het allemaal niet. Er zijn de laatste jaren al ontelbare wraakfilms de revue gepasseerd (zoals bijvoorbeeld “I spit on your grave”, “Revenge”, “The Equalizer” en natuurlijk “John Wick”). Verwacht dan ook geen ingewikkeld en doordacht verhaal in deze Filippijnse actiefilm. De film is eigenlijk redelijk recht door zee. En uiteindelijk is het vooral om de keiharde confrontaties te doen in zulke actiefilms. Hier tracht men echter ook de leegtes op te vullen met niet ter zake doende goorheden. Om de haverklap worden er bedriegers en lastige getuigen gemarteld en afgeslacht. Het positiefste in deze film zijn dan ok de vechtscènes tussen Maria en andere beeldschone deernen. Deze zien er wel gelikt uit. De rest daarentegen was soms te erg voor woorden.

Laten we beginnen met datgene wat me mateloos ergerde. Dat het een Filippijnse film is, vond ik allereerst niet zo erg. Ook al verstond ik er geen barst van. En wie mij een beetje kent, weet dat ik een grondige hekel heb aan constant de ondertiteling te lezen. Soit, daar had ik me al overheen gezet. Maar waarom moesten deze Filippijnse conversaties continue worden afgewisseld met een Engelse zin? Het was precies alsof ze het dubben in eigen handen hadden genomen. En niet alleen het toepassen van deze tweetalige nonsens was irritant. Ook de klank van uitspraak was tenenkrommend. Het was precies alsof al die Filippijnen ineens klonken als Andy Kaufman uit “Taxi”. Laten we het vervolgens eventjes hebben over de mannelijke acteurs. Sommigen bezondigden zich aan theatraal overacting (vooral KC Montero was hier meester in). En ik weet niet of dit traditie is bij Filippijnse bendes, maar ik vond het feit dat de mannelijke protagonisten over vrouwelijke furies beschikten die de vuile klusjes opknapten, toch redelijk bizar. Al moet ik toegeven dat ze probleemloos hun mannetje konden staan.

Verder staat “Maria” weer bol van de gekende clichés die steeds maar weer worden gebruikt in actiefilms. De immer gehanteerde hardrockmuziek. Een resem stupide gangsters die domweg vooruit stormen als vee naar het slachthuis. Een nachtclubscène mocht natuurlijk ook niet ontbreken. Fluitende messen. Krakende beenderen. En de geluidseffecten bij aankomende vuistslagen deden me nostalgisch terugdenken aan de betere Terence Hill & Bud Spencer films. Het leek wel een Filippijnse “John Wick” persiflage. Alleen het charisma en de vanzelfsprekende coolness van Keanu Reeves ontbrak. En tenslotte vond ik dat sommige scènes overdreven gerekt werden (zoals bijvoorbeeld de flashbacks).

Al bij al is “Maria” niet meer dan een B-filmpje voorzien van een simplistische verhaallijn en matig acteerwerk. Ben je een liefhebber van een stevig vuisten- en voetenwerk dan zal je hier zeker aan je trekken komen. En voor diegenen die exotische vrouwen wel appreciëren, deze exotische schonen zien er bevallig uit en zijn zeker geen katjes om zonder handschoenen aan te pakken. Waarom ze echter de hele tijd in een soort aerobic pakje moesten rondlopen, is voor mij toch wel een raadsel. En Maria’s poseren als een model in de regen na het ultieme gevecht, vond ik overigens wel hilarisch. Gelukkig dat Denzel Washington niet iets gelijkaardigs deed in “The Equalizer”. Dat zou er nogal belachelijk uitzien, vrees ik !

2*

Van deze zitten er 13 in een dozijn. Toch ff lekker weggekeken.

Doorsnee actiefilm. Het verhaal is niet erg origineel, maar dat is ook bijzaak bij dit soort films. Waar het omgaat is om zo snel mogelijk over te gaan van de ene actiescene naar de ander. En dat werkt hier best aardig. De actie is echter niet heel bijzonder, maar ziet er wel vakkundig genoeg uit. Verder is de film behoorlijk hard en het bloed vloeit rijkelijk. Het acteerwerk is matig. Het wisselen van taal komt wat knullig over. Aardig hersenloos vermaak, maar we hebben dit al zo vaak gezien. 2.5/3.0

Chaotisch 13 in dozijn actiefilmpje waar alleen de actiescènes degelijk zijn uitgevoerd. Een pluspuntje zijn ook de aantrekkelijke exotische vrouwen : hoofdrolspeelster Cristine Reyes en haar twee tegenspeelsters Miru ( Jennifer Lee ) en Wednesday ( Cindy Miranda ). Het slot is een domper wat de film lijkt een vervolg te krijgen. 4/10