Ratsasan (2018)

Voeger werd ik een beetje lacherig als ik "Bollywood" hoorde, maar die tijd is voorbij: daar worden tegenwoordig goede films gemaakt, zoals "Uri-the surgical Strike" en ook het meeslepende "Dangal", beiden waargebeurd. De misdaadfilm "Raatchasan" is niet waargebeurd, maar weer een Bollywood-film die de moeite waard is om te kijken. Het verhaal gaat over een Psycho-killer die het voorzien heeft op jonge middelbare-school studentes en hen op gruwelijke wijze vermoordt. Een ex-filmregiseur die, vanwege gebrek aan werk, bij de politie terechtgekomen is werpt zijn licht op de zaak en vanwege zijn vroegere voorstudie naar psycho-killers voor een te maken film komt hij de echte psycho-killer op het spoor...

De IMDB-waardering voor Raatchasan is hoger dan bijvoorbeeld de legendarische en vergelijkbare thriller "Seven", maar mijns inziens niet terecht: de acteurskwaliteiten zijn weliswaar goed, maar niet van het nivo Morgan Freeman/Brad Pitt. Het verhaal van Raatchasan is dat echter WEL: het komt langzaam en luchtig op gang, maar naarmate het dichter bij het einde komt en duidelijk wordt wie de psycho-killer is en waarom deze zo geworden is zit je op het puntje van je stoel... Wat mij betreft 3,5 sterren voor deze film.

Aparte film.

Toch 1 van de eerste kennismakingen die ik nu heb gemaakt met Bollywood. Ook al heb ik bijna 2800 films gezien, uit India heb ik nog weinig films ontdekt. Deze film werd me ooit online eens aangeraden en is sindsdien op de kijklijst blijven hangen. Onlangs toch kunnen bemachtigen en gekeken.

Bollywood staat wel vaker bekend om de overdreven regiestijl die ze hanteren, en dat is hier niet anders. Het acteerwerk wordt gedaan met grootse gebaren en veel emotie, maar fantastisch wil het nooit worden. Mede omdat ik moeilijk aan het acteerwerk kon wennen, maar ook omdat Vishal een nogal bijzonder personage speelt die veel van zijn problemen met gewelddadige handelingen oplost. Niet dat dit nooit door andere films gedaan wordt, maar hier viel het extra op.

Visueel is alles erg scherp. De beelden zijn van behoorlijke kwaliteit en de cinematografie is vrolijk opgezet. Enkele scenes zien er visueel behoorlijk verzorgd uit, maar tijdens de meer donkere scenes is het net niet spannend of dreigend genoeg. De film houdt toch voornamelijk één enkele toon aan en kan zich moeilijk aanpassen als de film verder van toon verandert.

Diegene die klaarzitten voor een gewelddadige en gruwelijke psychofilm moet ik teleurstellen. Ratsasan gaat inderdaad over een psycho, maar het geweld wordt slim uit beeld gehouden en enkel op foto's of bijna van de beelden af getoond. Jammer, want zo kan de film nooit echt uithalen qua lugubere beelden. Niet dat dat hoeft, maar deze film lijkt daar wel op te willen scoren. Doe het dan ook.

Verder duurt het best lang, ik heb zelf de bioscoopversie gezien. Gelukkig weet het allemaal aardig te vermaken en het verhaal is aan de makkelijke kant dus veel puzzelen hoef je niet. Ergens wel jammer, want het gaat de politie regelmatig best makkelijk af. Het laatste uur wordt namelijk meer besteedt aan de zoektocht zelf, als de clues al op de plaats zijn gevallen. Daarnaast is het eerste uur zowat introductie, dus veel mystery zal je niet vinden hier.

Killer is trouwens wel gaaf en best origineel bedacht. De finale is daarom ook spannend en leuk genoeg, maar de rest van de film weet hier niet naar op te leven. Soms zijn er ook kleine tekens van onkunde te bekennen, zoals hamers of vuisten die gezichten duidelijk niet raken of wat problemen in de editing en timing. Perfect is Ratsasan niet, maar het is voor een keertje wel te doen.

Aardige kennismaking met Bollywood. Veel meer ben ik niet van plan te kijken, maar soms iets uitproberen kan uiteraard geen kwaad. Ratsasan is een aardige film, maar je zal er in het begin even aan moeten wennen, en vooral voor klaar moeten zitten aangezien je er wel een ruime twee en een halfuur aan kwijt bent.

Wederom een poging tot het genieten van een Bollywoodfilm, en hoewel het minder slecht beviel dan sommige andere pogingen, echt veel soeps was dit alsnog niet. Ratsasan probeert op momenten een grimmige thriller te zijn, met moord, marteling, ontvoeringen en een gestoorde en mismaakte moordenaar, maar overtuigt geen moment in die grimmigheid. Het blijft een veilige middle-of-the-road film, waarbij het wel knap is hoeveel verschillende clichés de film bij elkaar veegt maar toch eigenlijk geen moment echt verrast. Naast het feit dat het vooral wat dertien-in-een-dozijn aanvoelt, heb ik nog wel een probleem, en dat is dat de typische Bollywood-stijl ook hier regelmatig boven komt drijven. En die ligt mij niet zo.

Ik kan een hoop dingen opnoemen die mij storen. Alles wordt enorm dik aangezet, waarbij overacteren de norm is en het sentiment steeds gezocht wordt. Het moralistische toontje, en de onvermijdelijke en niet zo heel overtuigende romance. Een paar suikerzoete draken van liedjes (gelukkig wordt er hier niet in dansen uitgebarst). De gezochte verhaallijntjes, met ja hoor, opnieuw een filmregisseur die nu als politie-inspecteur dienst doet. De uitleggerige wijze van vertellen. En ja, ook deze film duurt weer bijna drie uur. Gelukkig ziet hier onder nog wel een redelijke thriller verstopt, al is ie dan nogal standaard en braaf binnen de lijntjes uitgevoerd. Met een dader die nogal overdreven en over the top is, maar met een flinke korrel zout nog wel enigszins te harden is. Maar het is dat dit (volkomen onterecht) in de IMDb Top 250 terecht is gekomen, want anders zou ik dit soort werk absoluut links laten liggen.