All the Creatures Were Stirring (2018)

Een sfeervolle maar ook zoals wel vaker wisselvallige anthologie waarbij de eerste 2 verhaaltjes voor mij duidelijk de beste waren. Het doorlopende verhaaltje is ook wel aardig creepy en mysterieus maar de andere 3 vond ik niet veel aan. Zeker de verhaaltjes met het rendier en de 3 geesten waren niet aan mij besteed. Niet de beste anthologie die ik gezien heb, maar ook zeker niet de minste.

2,5*

Inderdaad, helemaal geen verkeerd filmpje, maar hadden de verhaaltjes wel sterker mogen zijn.

De kerst-horrorfilm en de anthologie-film zijn beide subgenres binnen de horror. Dit regiedebuut van man en vrouw David Ian en Rebekah McKendry combineert beide tot een makkelijke en luie wegkijk film. Hier dan ook geen verschillende regisseurs die voor de shorts zorgde.

Op kerstavond ontmoeten Max ( Graham Skipper, Beyond the Gates, Carnage Park) en Jenna ( Ashley Clements) elkaar om in een klein theater naar de productie genaamd "All The Creatures Were Stirring", te gaan kijken. Een regisseur (Maria Olsen) onthult op het podium steeds via een titelkaart de naam van het verhaal, en drie artiesten beelden minimalistische aan het begin en eind het uit.

De eerste is 'The Stockings Were Hung', kerstfeest op kantoor, het is meer een verplichting dan een vreugde voor de werknemers. Als de werknemers (onder hen Jocelin Donahue, Doctor Sleep,The House of the Devil) om beurten een cadeautjes pakken, blijkt een gek spelletjes te spelen. Hoewel het, ondanks onwaarschijnlijk momenten, wat spanning opbouwt, eindigt het voordat het er echt van profiteert.

De tweede 'Dash Away All' Eric (Matt Long) is op kerstavond op het laatste moment aan het winkelen en staat op het punt om naar huis terugkeren, maar het lot, een griezelig busje en twee vriendelijke jonge vrouwen hebben andere plannen. De onthulling wordt goed afgehandeld en de make-up en speciale effecten zijn indrukwekkend.

De derde "All Through the House" is niets anders dan een horror-versie van Charles Dickens 'A Christmas Carol' Leukste aan dit segment was dat de personages uit een zwart-wit film via zijn televisie tegen Chet praten. Verder vergeetbaar en niet zo grappig als het hoopt te zijn.

De vierde "Arose Such a Clatter" Guy (Mark Kelly) rijdt naar huis als hij een rendier raakt dat midden op de weg stond. Bij thuiskomst ontdekken hij en Suzy (Megan Duffy) dat de rendieren Guy zijn gevolgd en uit zijn op wraak. Klinkt als behoorlijk goed en bloederig horror-materiaal? Helaas niet met dit budget.

De vijfde en laatste "In a Twinkling" waarin Steve (Morgan Peter Brown) kerstavond alleen wil doorbrengen maar zijn vrienden Gabby (Constance Wu), Mary (Stephanie Drake), Jill (Tiffany Elle) en Marcus (Craig Lee) verschijnen alsnog voor de deur. Dit laatste segment zou zich thuis voelen als aflevering van Black Mirror,The Twilight Zone revival, of reboot van The Outer Limits. Het combineert slim zwart-wit cinematografie met heldere kleuren die worden gebruikt om vreemde kerstgewoonten te benadrukken.

Het idee dat elke short op het podium wordt gespeeld, was best origineel.Het is aardig amusant om het eigenlijke stuk te zien versus de minimale podiumopvoering. Toch werkt het hele performance art-ding helaas niet zo goed als bedoeld. De regie is verder goed, en de acteurs hebben plezier. Het is duidelijk dat de McKendrys het genre kennen (evenals veel mensen uit de horror-scene van Los Angeles), maar deze film blijf vooral in aardig hangen. Nergens stijgt naar iets beters.

Gethematiseerde anthologie.

Had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord. Ooit wellicht vaag voorbij zien komen, maar All the Creatures Were Stirring kwam pas volledig onder mijn aandacht te staan nadat ik de prent voorbij zag komen in een virtuele filmlijst met kersthorrorthema's. Had er geen grote verwachtingen van, maar het zag er toch net wat interessanter uit dan zijn concurrentie. Zoals bij andere anthologieën neem ik het gemiddelde cijfer van de filmpjes.

The Stockings Were Hung (2,0*). Het voordeel van deze korte, maar directe film is dat het met een redelijk plots verloop werkt. De introductie is niet lang en de film grijpt je aandacht door plots en onverwachts naar de horrorthrillerkant te springen. Vervolgens wacht je een vermakelijke, maar weinig imposante thrillerfilm op die zichzelf op een nogal onbevredigende manier afsluit. Het mist de echte klap op de vuurpijl waardoor de gemiddelde aard niet gecompenseerd kan worden.

Dash Away All (2,0*). Ondanks dat het door dezelfde regisseurs gemaakt is ziet deze tweede film van All the Creatures Were Stirring er visueel een stuk interessanter uit. Met een aardig sfeertje en een lollige (maar frustrerende) situatie wordt er naar het eindpunt gewerkt. Het probleem is dat de film verzandt in een redelijk suffe en lamlendig gebeuren eenmaal duidelijk is waar het heen gaat. Met een degelijke uitwerking zou het geen probleem moeten zijn, maar in deze film is het eerder idioot.

All Through the House (2,0*). Nagenoeg op hetzelfde niveau als de eerdergenoemde stukjes film. Het heeft een aantal degelijke beelden en kan profiteren van zijn fantasierijke inhoud. Dit soort films maken ook meteen duidelijk dat de filmpjes nooit met elkaar overheen zullen lopen. Wat leuk gespeel met effecten hier en daar, verder eerder een saaie uitwerking van een gegeven dat erg leuk had kunnen zijn.

Arose Such a Clatter (1,5*). Waarschijnlijk het saaiste stukje. Naast het feit dat het praktisch gezien nergens over gaat is dit ook het filmpje met in z'n algemeen de minst interessante inhoud. Redelijk praktisch qua vormgeving en wat meer aandacht voor een Giallo-achtige sfeerzetting, maar het mag niet baten. Het voelt eerder aan als een luie kopie. Ergens heeft het potentie, maar het komt er maar matig uit.

In a Twinkling (3,0*). Een stuk vriendelijker en mysterieuzer van aard dan de eerdere filmpjes. Dit soort films maken het nogal bevreemdend om te bedenken dat elk segment door dezelfde makers is ingericht. In ieder geval een erg vermakelijk stukje dat profijt heeft aan goed acteerwerk en het aparte, onvoorspelbare verloop. Rekt zichzelf niet te lang uit en werkt zich naar een verrassend einde toe. Een soort positieve tint aan een film die voornamelijk negatief te werk ging.

Met uitzondering van het laatste segment is deze poging tot het maken van een anthologie met kerstthema's nogal flauwtjes. Afzonderlijk gezien zijn de clipjes best creatief te noemen omdat de makers niet wegduiken om er wat fantasie aan toe te voegen, maar veel van de stukjes voelen op hun eigen manier kaal aan. Daarnaast voelen de titels van de segmenten creatiever aan dan de inhoud van de film zelf. Een matig geheel. Gemiddelde cijfer is een 2,10*. Beneden afgerond naar 2,0*.