Sakawa (2018)

Te zien op IDFA.

Vanaf 7 maart 2019 in de bioscoop

Nou, dit is geen goede docu! Zeer weinig diepgang, gemiste kans. Ook wat een abrupt einde.

Een kijk op het Afrikaanse Ghana, dat hier mogelijks model staat voor meerdere Afrikaanse landen.

De drang naar geld, de wipplank naar een beter leven lijkt in ieder geval sterk aanwezig en dat hierbij frauduleuze praktijken een kans krijgen is niet zo verwonderlijk.

Tekenend voor de nog ruime achtergesteldheid van het gebied is de manier waarop een vrouw met ongeloof en bewondering opkijkt naar het beeld van een doodgewoon gebuurte ergens in Amerika en hoe nog als ondersteuning hulp wordt ingeroepen van voodoo-praktijken maar het markantste van de documentaire is natuurlijk hoe handig gebruik gemaakt wordt van harde schijven van afgedankte computers om zich andere identiteiten toe te eigenen en tot afpersing over te gaan. Film houdt aldus eigenlijk wel een waarschuwing in...

Dit boeide mij. Het is een wereld die ik niet kende. Mensen doen een hoop voor geld, dat bewijst deze film maar weer. Ik houd van de echtheid van de film. Ik ben tegen oplichting en ik kreeg er daardoor een ongemakkelijk gevoel bij, wetende dat de mannen voor de gek werden gehouden. Ernstig dat dit allemaal kan. Een 7. 3,5*

De Belgisch-Ghanese documentairemaker Ben Asamoah dook met 'Sakawa' (2018) in de wondere wereld van Ghanese oplichters. Een schaduwmarkt van vraag en aanbod waar westerlingen denken dat ze via het internet lust, liefde en intimiteit kunnen kopen, terwijl ze in werkelijkheid het slachtoffer worden van gehaaide ondernemers. Onverbiddelijk ook, getuige de schrijnende en gênante fragmenten van een jongeman die zijn stemgeluid wat lager maakt om een vrouwenstem na te bootsen. Zo weet hij duizenden euro's binnen te harken via telefoonseks met een goedgelovige Amerikaan. En het zijn geen incidenten, want de plaatselijke markt heeft opties te over voor hulp bij de kip met de gouden eieren. Zo zijn er voor een euro of vijftien applicaties voorhanden die stemmen vervormen, of een plaatselijke medicijnman doet wat hocus pocus om een harde schijf in te zegenen. Toch verguist noch romantiseert Ben Asamoah de geportretteerde schavuiten niet, maar plaatst hen met hun dubbele maat in een samenleving waar masculiniteit en religiositeit een drukkende aanwezigheid zijn. En de ongemakkelijke waarheid is dat ze gelijk hebben door de mondiale inkomensgelijkheid en hoe weinig kansen zij krijgen om zichzelf langs andere weg te ontplooien.