Quincy (2018)

Uitstekende documentaire over de lange carrière van muzikant en producent Quincy Jones, mede geregisseerd door één van zijn dochters. Gelukkig niet slechts een lofzang op het leven en werk van de charimatische Jones, maar ook een eerlijk portret van een getalenteerd maar vaak tekortschietend mens. Ik had nog wel wat meer van zijn verleden willen zien, maar overwegend is dit een erg boeiende documentaire, bomvol mooie muziek en fascinerend archiefmateriaal. En omdat dochter Rashida uiteraard heel dicht bij haar onderwerp kan komen leren we de beste man op intieme wijze kennen.

Mr Jones

Dat Quincy Jones een legende is mogen duidelijk zijn. Maar alleen dat is helaas niet genoeg voor een goede docu.

Zijn dochter de sympathieke Rashida loopt met hem mee en daardoorheen verteld hij wat weetjes of zijn leven. Het moet een prachtig leven zijn geweest. In de vrij kritiekloze film word duidelijk dat hij er lekker op los neukte en muziek maakte. Om hem niet onsympathiek te maken zien we dat hij lief is voor al zijn kinderen en zijn vrouwen mochten hem altijd wel. De Zweedse dame iets minder, maar ook dat krijgt minimale aandacht. Het is niet zo heel erg. Ik hoef niet per se zijn die kanten te zien. Maar deze docu heeft wel het probleem daar vrij veel aandacht aan te geeft aan zijn prive leven. En daar is het weinig boeiend. Zo een scene dat 4 ja knikkers opschrijven wie ze moet uitnodigen of dat die moet meer moet bewegen. Het is duidelijk dat hij niet lang meer heeft. Maar het staat de boeiende verhalen in de weg.

2.5 sterren.

Quincy geeft een mooi beeld van de toch wel invloedrijke man uit de muziekgeschiedenis. Een evenwichtig beeld tussen de man zelf en zijn muzikale prestaties. Langs de ene kant een oude hardwerkende man die sukkelt met zijn gezondheid, maar wel nog altijd in de weer is. Langs de andere kant springen we af en toe het verleden in met archiefbeelden en zijn tal van ontmoetingen en prestaties. Het opvallende hier is dat we toch telkens de mensen zelf horen. Zowel persoonlijk horen we toch telkens de vrouwen waar hij mee samen was en zijn kinderen. Maar ook de mensen waar hij mee samenwerkte laten hun waardering voor hem zelf blijken. Geen pure interviews dus, wat het toch wel oprechter en boeiender maakt.

Quincy heeft zoveel te vertellen. Niet alleen de muziek waar hij aan meewerkte, maar je ziet hem ook echt aan het werk. Zijn inzet voor de zwarte Amerikanen komt ook mooi aan bod. We zien ook zijn rol als familieman, of net het ontbreken er van. Hoe hij toch wel houdt van zijn kinderen, en blijkbaar andersom toch ook wel. Maar hoe hij zo hard werkt en muziek op de eerste plaats zet, dat hij zijn huwelijken verwaarloost. De ex-vrouwen komen zelf ook even aan het woord, dus ik heb de indruk dat hij hen niet bepaald kwaad heeft gedaan maar eerder in de steek heeft gelaten. Al is dat op zich niet belangrijk voor mij in een documentaire rond een muzikant om verder uit te diepen. Tenzij het iets groots zou zijn dat je niet kan en mag verzwijgen.

Het lijstje van records, prijzen, samenwerkingen, albums, singles, films, ... is zo indrukwekkend dat sowieso een documentaire op zijn plaats is.