Benedetta (2021)

kappeuter

Je hebt hier al verschillende posts geplaatst. De film moet je toch ergens intrigeren. Wanneer ga je hem zelf eens bekijken?

Jazeker! Goeie vraag, waarschijnlijk meteen na de eerste VOD-release. Dat kan dus nog wel even duren.

In de tussentijd blijf ik hier gewoon berichten posten.

Paul Verhoeven over 'politiek incorrecte' film: 'Pornografie? Wat een onzin' | Nieuwsuur - nos.nl

Een aanrader!

NRC 4 ballen: Verhoeven plaagt en provoceert in ‘Benedetta’ - NRC

Ben benieuwd naar de film review op de BBC. Meestal is dat rond 07.15 uur op zaterdag (onder andere). Search BBC

De film oogt als Verhoeven op z’n slechts: het vulgaire en het belachelijke wisselen elkaar af in een slecht geacteerd toneelstuk waarbij de acteurs niet weten of ze nou Jeanne d‘Arc of The Exorcist naspelen en dat alleen kan worden gemaakt door een stel melige schooljongens dan wel door Verhoeven. Maar zoals evenzeer typisch is voor Verhoeven is de film beter is dan hij lijkt: achter de slechte smaak in uitvoering zitten wel degelijk goede ideeën. Verhoeven speelt op een geraffineerde manier met ogenschijnlijk tegengestelde begrippen als geestelijke liefde (de non als bruid van Jezus) vs. lichamelijke liefde (lesbische seks als vleselijke zonde), genade door pijn vs. sadomasochisme, het godsvruchtige vs. het godslasterlijke, de heilige vs. de zondaar, Christus vs. de Antichrist, waarheid vs. leugen, etc met uiteindelijk als boodschap dat we allen mensen zijn, dat we allen liefde èn macht nastreven (in die zin goed èn slecht zijn) en dat we geloven wat we willen geloven – wat ons perspectief of in ons belang is – waarmee religie met postmodernisme wordt verbonden. God en de duivel blijken dan dezelfde persoon en slechts verschillend vanuit verschillend perspectief, zoals de film draait om de erotische relatie tussen een maagd en een hoer die alletwee op eigen manier proberen te overleven.

Zo ook is het beeld van de middeleeuwse kerk in de film niet ondubbelzinnig negatief als hypocriet of zelfs duivels omdat het mensen, schuldig of onschuldig, martelden, zodat ook de kerk zelf wordt ontmaskerd in plaats van dat zij anderen ontmaskert, maar zien we ook dat de kerk toen opvallend nuchter, kritisch en dus ‘werelds’ – in feite machiavellistisch - handelde bij ‘wonderen’, flagellanten (zelfkastijders), volksgeloof en dat mensen die zich opwierpen als spreekbuis van God na bewijs van volksverlakkerij op de brandstapel liet eindigden (Jeanne d’Arc kan erover meepraten) waarbij natuurlijk ook eigenbelang dus behoud van macht meespeelde. Het thema van valse profeten wijst misschien naar het politieke populisme van deze tijd waarin leiders zich ook opwerpen als de Messias die als enige het volk kan redden. En het verhaal speelt zich af tijdens een pestepidemie waardoor ook quarantaine – dat uiteraard doet denken aan onze coronapandemie – een rol krijgt in het verhaal.

Kortom, de film is een typische Verhoeven-film: hij oogt en voelt als een wanstaltige, puberale poep- en seksfilm met sadistische blasfemie als doel (PS. De Sade liet al een prostituee masterberen met een kruisbeeld) maar de ideeën erachter zijn volwassen.

Benedetta

Gelovige mensen kunnen hier beter niet naar toe gaan is ieder geval mijn mening, er wordt flink wat aan de haak gesteld aan de keuzes en macht en denkwijze van de kerk. Ik ga me daar verder ook niet aan wagen. Je kunt om veel dingen lachen dat wel.

Mooi camerawerk en je waant je in de tijd van de pest als je de realistische omgeving en straten ziet, door goed gekozen acteurs bepaalt het de sfeer ten goede.

Terzijde van de preutsheid die rond gaat om deze film, het ziet er smaakvol uit kwa bloot en lesbische gedrag, een sensuele gelovige boetedoening van een film.

Als je een nonnenklooster hebt dat om puurheid draait is het dan verstandig om sexuele vrouwen toe te voegen? Soms is het ook een kwestie of alles wel goed werkt in een persoon’s hoofd. k

De costuums in de film staan vaak voor geen meter. De rovers die in beeld werden gebracht aan het begin van de film leken zo gestolen uit een slechte tv-serie uit de 90'er jaren. De decors lijken door en door cliché (bv. met de rode lucht). Of erger: de decors zitten er meestal uit als precies wat ze zijn, namelijk decors (bv. de kerk). Ook de mensen met de pest worden op zo'n idiote wijze in beeld gebracht dat verschillende mensen in de zaal in de lach schoten. Maar dat soort zaken kunnen mij meestal gestolen worden. Een slecht uitziende film kan nog steeds goed zijn: als het maar karakter heeft.

Benedetta heeft echter nauwelijks karakter, en als het dan karakter zou hebben dan heeft het 100% zeker geen ziel. Ik vind het een beetje simpel van Paul Verhoeven om alle kritiek weg te wuiven met 'preuts'. Want ik heb totaal geen problemen met naaktheid in films. Ik heb wel moeite met banaliteit. En Paul Verhoeven reduceert erotiek tot pornografie, hij reduceert religie tot pinkstergemeentepraktijken, en hij reduceert de dood tot een cliché. De film is dus niet veel anders dan puberaal en pak 'm beet kinderachtig. Het heeft geen diepgang. Verhoeven heeft er geen liefde in gestopt. En anders heeft hij de liefde verward voor zijn eigen hebzuchtige hitsigheid.

Het lijkt soms wel dat Verhoeven maar naaktheid in zijn films stopt om zich te wapenen tegen kritiek. Neem bijvoorbeeld de scene tussen de overste en de bisschop. Saaie scene. Wat doet Verhoeven? We gooien er gewoon wat controverse (d.w.z. tieten) in. Telkens denk je: Verhoeven stopt dit soort vieze-oude-mannen-dingen erin simpelweg omdat hij weet hoe slecht zijn film is. Verhoeven (toch een intelligente man) ziet dat zijn film cliché is en dan is het beste medicijn scheten, naaktheid of godslastering. Maar ik hou daar niet van. Ik hou niet van films die zichzelf continu ironiseren om maar aan kritiek te ontsnappen. Ik hou van films die oprecht zijn, die een boodschap hebben. Als je niks te zeggen hebt dan hoef je daarom nog niet jezelf of anderen belachelijk te maken.

Verhoeven, en dat ontkent hij graag, heeft de blik van een oude man. Continu bevestigt hij het cliché dat hij de vieze oude oom is die bij het zwembad naar de meisjes staat te gluren. Wanneer je Benedetta kijkt, voel je gewoon zijn oude smeerlappen-ogen over het doek trekken. Overal waar er tieten te zien zijn rust de camera. Alles moet geseksualiseerd worden.

Maar het vervelende is nog dat Verhoeven zijn eigen geilheid ontkent. Hij wilt dus dat zijn films zowel kunstzinnig als geil zijn. Hoe doet hij dat? Door telkens de grens te proberen overschrijden, hij wilt telkens een controverse opzoeken. Dus moeten alle dingen die kleine kinderen interessant vinden aan de aandacht gebracht worden: er moeten scheten gelaten worden, er moet melk uit andermans borsten komen, er moeten mannen met vagina's in beeld worden gebracht, en we moeten vooral naar heel veel tieten kijken.

Freud zou zeggen dat Verhoeven de orale-fase nooit heeft verlaten. Ik zou zeggen Verhoeven is de volwassenheid nog niet of nauwelijks toegetreden. Nu is het opzoeken van grenzen helemaal niet zo verkeerd (voor pubers). Maar het is zo jammer dat Verhoeven religie en seks zo slecht begrijpt. Het is gek dat een man met zo'n leeftijd niets anders over seks kan bedenken dan zijn eigen hitsigheid. Het is jammer om te zien hoe hij religie niet anders in beeld kan brengen dan een gekte. De hele films is een parodie.

Eigenlijk deed Benedetta me vooral denken aan Gibsons Passion of Christ. Dat was ook zo'n sensatie-zoekende film zonder inhoud. Gibson en Verhoeven hebben allebei een film gemaakt die typisch sadistisch is. Zowel Gibson als Verhoeven romantiseren de pijn. Maar elke poging om pijn tot iets romantisch te maken is een teken van banaliteit, een cliché. Het laat een ideologie doorschemeren die alles behalve begrip vertoont. Want het wezen van de pijn is juist zijn betekenisloosheid.

Mij kan mij het een worst wezen of Verhoeven nu wel of niet dat Maria-beeldje gebruikt als dildo in de film (wat dat betreft vond ik de martel-scene inderdaad veel afgrijselijker). Het gaat mij erom dat deze scene op dezelfde manier als in een pornofilm in scene wordt gebracht. Religie en seksualiteit zijn grote en interessante thema's. En je hoeft niet preuts te zijn om respectvol te zijn. En je hoeft ook niet respectvol te zijn om diepte in een film te stoppen. Maar Verhoeven komt niet verder dan de oppervlakte. Hij komt niet verder dan Gibson + Porno = Verhoeven. De karakters zijn zo diep als een jumboreclame, de seks zo oppervlakkig als 50 shades of gray. De hele film is een dooddoener.

En voor de mensen die hierboven Verhoeven verdedigen. Ik ben het er niet mee eens. De theologie van Verhoeven is buitengewoon oppervlakkig. Het is niet middeleeuws. Het geeft een middelbare scholiereninterpretatie van de middeleeuwen. Ja, er zitten wat leuke spelingen. Benedetta's kruistoch lijkt op dat van Jezus, maar is toch ook anders. Jezus tonen als vrouwenlichaam is ook goed gevonden. Daarnaast klopt het dat de middeleeuwse mystiek vaak het lichaam van Christus seksualiseerde (sublimatie?). Maar de middeleeuwse mystiek toonde ook altijd al een vorm van aandacht, meditatie, en relationele liefde. Dat zie je weinig terug in Verhoeven. Verhoevens aandacht is zo kort als een lontje. De camera kan nauwelijks stil houden of het brengt alweer scheten en porno in beeld.

Benedetta Carlini [Virginie Efira] gelooft als kind al dat ze kan spreken met de Heilige Maagd Maria. Het is dan ook geen wonder dat zij kiest voor een leven als non. Ze komt terecht in de abdij die onder leiding staat van Felicita [Charlotte Rampling] waar ze het opneemt voor Bartolomea [Daphne Patakia], een wanhopige vrouw die wil ontsnappen aan haar gewelddadige echtgenoot. Benedetta en Bartolomea ontdekken seksuele gevoelens voor elkaar te hebben en Benedetta vertoont de stigmata waardoor zij een haast onaantastbare status krijgt. De uiterst onevenwichtige toon doet je de hele tijd afvragen waar dit nu eigenlijk om gaat. Enerzijds heb je de controversiële seksscènes met een aantal momenten die je laten gniffelen (Bartolomea’s cadeau en de verschijning van een komeet, om maar wat te noemen), anderzijds de melodramatische scènes met de stigmata. Uitstekend geacteerd en zeker niet zonder goede momenten, maar alleen het laatste kwart weet werkelijk te boeien.

Lekker blote toeters kieken!

Ik heb wel eens de indruk dat hoeveel ik opschrijf over een film meer zegt dan de waardering in sterren. Als dat voor jou ook geldt, oef - 906 woorden, deze moet ik maar gauw eens gaan zien dan...

Indrukwekkende film met zeer sfeervolle muziek.

Niet echt schokkend, veel word aan de verbeelding overgelaten, maar intrigerend is het wel.

Benedetta is een mooie verschijning, maar vond Bartelomea toch intrigerender.

Bij haar spatte de erotiek van haar gezicht.

Enige minpuntje, ze zijn te knap, rechte tanden en Benedetta was duidelijk zonnebank bruin.

Maar Verhoeven heeft een degelijke film afgeleverd, die minder shockerend was dan verwacht.

Wat ik wel creepy vond is als ze in "tongen" gaat spreken, vind dat in elke religieuze horrorfilm kippenvel opwekkend.

Na 24 uur nog steeds met deze film in mijn hoofd.

Benedetta was mooi, maar bartelomea was toch echt aantrekkelijker dan haar.

De lesbische scènes waren heel mooi subtiel gedaan.

Meesterwerk

Ja klopt, maar dit is een zeer vroege teaser poster zonder credits / billing block, die nemen we in principe niet als er wel definitieve posters zijn met credits.

Date 29 August 2018

Verhoeven doet het toch gewoon weer. Dit is opnieuw een hele knappe film, waarbij Efira een geweldige prestatie neerzet. Spreekt ze de waarheid, zijn het leugens, Verhoeven weet mooi de balans te vinden.

Kan me wel deels vinden in de reactie van DeRidder hierboven. De film, zoals wel meer Verhoevens, is zeker niet zonder gebreken. De vraag is hoe vergeeflijk je als kijker bent. Benedetta is vooral een lange aaneenschakeling van scenes met een functie, waardoor een bepaalde natuurlijkheid ontbreekt (voor mij) en het soms vrij geforceerd en allesbehalve subtiel gaat.

Voorbeelden:
1. Introductie van Benedetta en een hint op een wonder: een out of the blue verschijning van wat rovers, wat met een Floris-achtige kinderlijkheid gaat.
2. Eerste interactie Bartelomea en Benedetta: douchescene.
3. Eerste avance Bartelomea: een hand die Benedetta van achteren tussen haar dijen grijpt.

Al die scenes hebben een functie: ze stuwen het verhaal voorwaarts. Maar het voelt vaak te snel, te erop gelegd, te ontdaan van subtiliteit en karakteruitdieping, waardoor de indruk nog meer gewekt wordt dat Verhoeven door een typische mannenbril de vrouwenliefde bekijkt en de setting gebruikt om gehoor te geven aan een fantasie die niet iedereen vreemd zal zijn: seks hebben in een kerk. Het contrasteert, het hoort niet, het is spannend. Maar het is ook erg jaren '70 en mist zijn uitwerking op millennials als ik.

Toch is Benedetta meer dan een excuus voor wat lesbische porno in een kerk. Zo speelt Verhoeven met de ambivalentie van 'wonderen' en legt hij de kerkelijke machtscultuur bloot. Bartelomea, eigenlijk een interessanter karakter dan de hoofdpersoon, schittert in een hartverscheurende martelscene. Bovenal is ook Benedetta zo'n Verhoeven die die X-factor heeft, een sfeertje waardoor ik 'm weer wil zien. Dat maakt mij vergeeflijk: 3,5*

Hieronder berichten deridder en De filosoof over de film, in hun beoordeling nogal uiteenlopend (2 versus 4 sterren), en ik ben het met beiden eens. Kan ik hier een punt aan draaien?

De Ridder onderbouwt overtuigend waarom de film een zwakke uitvoering is van een slecht toneelstuk, geschreven en geregisseerd door een oude man die de puberteit niet ontgroeid lijkt te zijn. De filosoof is het hiermee van harte eens, maar legt vervolgens in de film ideeën en motieven bloot die hout snijden.

Wellicht gaat er nu een belletje rinkelen? Eerdere films van Paul Verhoeven zijn vaak uitgemaakt voor banale exploitatiefilms waarin seks en geweld het strijdtoneel vormen van macht. Later verkrijgen ze evenwel een cultstatus en blijken ze bij nader inzien - zelden kan deze uitdrukking beter gebruikt worden dan hier - toch meer diepte te bieden dan een eerste blik verraadt.

En zo zal ook geschieden met deze film, Benedetta, lijken de bijdragen van De Ridder en De filosoof nu al te voorspellen. Voor alsnog neig ik naar De Ridder, maar de toekomst zal mij doen inzien dat De filosoof ook gelijk had.

Gerard Soeteman kan echt uit het lijstje van de cast worden gehaald. Hij staat niet op de aftiteling.

Ik vind het een moeilijke film om te beoordelen, als ik eerlijk ben. Er werkt een hoop wel, maar ook niet voor me. Hoe dan ook tof om op het grote scherm gezien te hebben!

Hoop hem zaterdag voor de 2e x te zien. Zit nog steeds in mijn hoofd.

Het is pas 26 oktober 2021, maar Benedetta is wat mij betreft de slechtste film van 2021. Echt een draak van een film. De decors, de figuranten, het camerawerk, een en al lelijkheid. Het ontstijgt het niveau van de televisieserie Floris amper. Floris was in ieder geval spannender. Het verhaal is erg ongeloofwaardig gebracht, hoewel blijkbaar gebaseerd op feiten, en dat geeft ook niet als je het maar overtuigend brengt. Helaas slagen beide hoofdrolspeelsters en de makers daar niet in. Potsierlijkheid troef, en daarnaast een opeenstapeling van "pestcliches".

Benedetta is een platte, grove, soms wat ordinaire, en vrouwonvriendelijke film. Verhoeven is nog steeds de 5 jarige kleuter die met de wijsvinger in zijn eigen poep zit te roeren. Excuse moi.

Vandaag heb ik Benedetta gezien. Persoonlijk vind ik het niet zo'n mooie film. Doordat ik een moviepass heb, ga ik ook weleens naar een film waar ik over twijfel. Soms pakt dat heel goed uit (The Father), maar helaas ook weleens verkeerd. Ik vond het wat langdradig en niet echt een verhaal om zo'n lange film van te maken. Aan het einde vond ik het wel mooi zo dat dorp van een afstand gefilmd.

Het knappe zusje van de Exorcist.

Toch weer een sterke Verhoeven. Was vooraf niet echt getriggerd door het onderwerp als is Verhoeven en de middeleeuwen wel een interessant combi.

Wist vooraf ook niks van de film behalve dat het over lesbische nonnen (een pleonasme?) ging en het waargebeurd was dus Verhoeven ook alles liet zien.

Dat laatste viel overigens behoorlijk mee. Het werd wat mij betreft toch best beschaafd gehouden.

Vroeg me in het begin ook af welke kant het verhaal precies op zou gaan, want lange tijd was het vooral een portret van Benedetta, soort biofilm, maar dan over een leven waarin weinig gebeurd. Maar gelukkig is daar altijd nog de kerk met hun valse processen en martelmethoden. Zo komt het toch nog tot een mooi en indrukwekkend eindschot.

Dikke 4*

deridderAls ik jou review zo lees heb ik erg het idee dat het je eigen projectie op de film is. Ik heb nergens pornografie gezien. Enkel twee jonge vrouwen waarvan de een de ander haar sex laat ontdekken. Niks geen vieze mannen ogen, maar gewoon functioneel bloot. Uiteindelijk is hun relatie ook essentieel voor het plot.

Wat voor wat betreft het verwijt van gebrek aan inhoud verwijs ik je graag naar de review van De filosoof op deze pagina. Die ambivalentie maakt de film juist bijzonder sterk.

Prima Basto, ieder zijn mening. Ik moet eerlijk zeggen dat ik inmiddels ook een beetje moet glimlachen van mijn review. Ik heb het geschreven net nadat ik de film zag. Welnu, ik had eigenlijk hele hoge verwachtingen (ik hou van films over religie en seksualiteit), maar ik kwam diep teleurgesteld thuis. Mijn review, van hierboven, was eerder therapie dan een goed doordacht stuk over de film.

Ik zou echter niet weten wat je bedoelt met 'projectie' in deze context. Zoals je het nu geformuleerd hebt zou ik, grammaticaal gezien, volgens jou 'pornografie' projecteren. Maar aangezien ik geen 'porno' in mij heb, kan ik dat ook lastig projecteren. Misschien bedoel je dat ik Verhoeven seksistisch noem omdat ik eigenlijk stiekem graag naar seksistische films kijk? Dat lijkt me echter een vreemde interpretatie van mijn woorden en anders kan ik je garanderen dat ik het niet zo bedoeld heb.

Met "functioneel bloot" kan ik weinig mee. Ik heb mijn redenen gegeven waarom ik het niet 'functioneel' vond. Agree to disagree. Ik heb overigens niets tegen bloot in films. Naar mijn mening is het bloot in Verhoevens film alleen te geseksualiseerd in beeld gebracht. Ik merkte in de bios dat er ook een lacherig, beetje naar, sfeertje ontstond. Ik snap goed waarom sommige mensen uit de bios wegliepen. De beelden zijn zo geseksualiseerd neergezet dat voor de meeste kijkers Verhoevens fantasie in deugen valt. Het maakt je erg bewust dat je naar een film van een mannelijke regisseur kijkt.

Verhoeven verweert zich nu publiekelijk tegen de opmerking dat hij seksistische films maakt, maar vroeger was hij daar veel opener over. Zo zei hij over zijn film "show girls" destijds: ‘Dit is een film over een vrouw die haar kleren uittrekt. Dat trok me aan. [...] Ik kijk graag naar blote meiden. I love tits and ass.’ Daasnaast heeft Verhoeven tijdens de opnames van Basic Instinct Stone zowat gedwongen om haar ondergoed uit te trekken. Das toch gek?

Ik heb de recensie van defilosoof gelezen (als we dan toch verwijzen, verwijs ik graag naar Gishs review). Ik vind dat defilosoof, zoals altijd, een hartstikke mooie en leuke review geschreven heeft. Persoonlijk denk ik dat het echter meer getuigt van de intelligentie van defilosoof dan dat van Paul Verhoeven. Verhoeven, in de interviews die ik gelezen heb, ziet Benedetta als een anti-Katholieke, anti-religieuze, film. Het is bedoeld als een film dat de gevaren van religie laat zien, en de barbarij van de Katholieke kerk. Verhoeven is dan ook helemaal niet ambigu over de status van Benedetta. Ze is helemaal niet heilig. Ik kan me ook nauwelijks voorstellen dat Verhoeven in Benedetta religie serieus neemt. De film komt op mij door-en-door cynisch over.

Enfin, meningen verschillen. Ik ga hier verder geen discussie over voeren. Laat iedereen vooral zelf beslissen wat ze van Benedetta vinden.

Ik vond het een lange zit en een hoop gedoe. Het eerste gedeelte vond ik nogal rommelig en ik kon m'n aandacht er maar met moeite bijhouden. De 'echte' Verhoeven krijgen we pas in het tweede deel te zien als hij uitpakt met de pest, de brandstapel en de bevolking die in opstand komt tegen de bisschop. Dan kan Verhoeven pas echt z'n ei kwijt. Het gedoe in dat klooster vond ik nogal langdradig.

De cinematografie is dik in orde. Dat kun je wel aan een vakman als Verhoeven overlaten. Z'n casting is ook niet mis. Charlotte Rampling is een oude rot, die kan alles spelen. Virginie Efira heeft mooie tieten. Van die seksscènes waar zoveel over te doen is geweest was ik niet erg onder de indruk. Er zitten ook nogal wat anachronismen in; in de zeventiende eeuw gingen ze niet onder de douche. Ik weet het, dat zijn de knipogen van Verhoeven, van mij mag hij. .

Nooit vies van controverses gebruikt Paul Verhoeven een waargebeurd verhaal uit de zeventiende eeuw om een film te maken over erotiek binnen de muren van een nonnenklooster. In het licht van aanhoudende stroom onthullingen over seksueel misbruik binnen de katholieke kerk, kun je dat op zich geen verrassend thema meer noemen. Maar goedbeschouwd is dat ook niet het Leitmotiv van deze film. Dat is veeleer de slinkse wijze waarop een non door middel van zelf aangebrachte stigmata zich opwerkt tot overste van de kloostergemeenschap. Door dat verder in te kleuren met een lesbische relatie maakt Verhoeven er een meeslepend geheel van.
Dat is mede te danken aan het optreden van de protagonisten Virginie Efira en Daphné Patakia. Efira is misschien wat te mooi om op geloofwaardige wijze invulling te geven aan haar personage als non, maar Patakia –ook uitstekend op dreef in Djam (2017)– is geknipt voor haar rol.
Ik vind het een mooie film; Paul Verhoeven waardig (in meerdere opzichten).