Ayla (2017)

Heh.

Geen idee wie de Elias in kwestie is, maar kudos om dit gefinancieerd te krijgen via Kickstarter. Ik weet niet welke papieren hij kon voorleggen, maar het moet een enorm goede bluffer geweest zijn. Kijkende naar het resultaat - een film die misschien wel lof zou kunnen oogsten als best-of amateur YouTube project - ben ik blij geen investeerder te zijn.

De film voelt aan als een moedige poging om veel beter werk te kopiëren. Het poogt mysterieus en vervreemdend te zijn, maar heeft geen enkele kwaliteit om het waar te maken. Het wordt zo serieus gebracht, maar het mist alle impact, weet geen sfeer op te bouwen en komt dan ook redelijk belachelijk over.

Wilder is het exponent hiervan. Je zit je een hele film af te vragen op hij nu bekwaam een ongemakkelijk, weird personage neerzet, of gewoon geen goede acteur is. Het antwoord ligt waarschijnlijk in het midden. Deels zal zijn rol wel zo opgedragen zijn, maar wanneer het iets emotioneler wordt valt meteen op dat hij er niks van bakt.

Dat de film verder low budget is zal best, maar visueel is het drakerig en kaal, terwijl de soundtrack eerder een parodie is op mysterieuze muziek. En alles is zo zwaarmoedig en heavy handed dat het allemaal maar tragischer wordt. Het verhaaltje is dan nog het enige met een beetje potentieel, maar ook daarmee wordt erg weinig gedaan.

Als hobbyproject is het geloofwaardig en bovengemiddeld, het is eigenlijk zelfs een beetje sneu dat dit als volwaardige film moet bekeken worden, maar die keuze heeft beste Elias zelf gemaakt. Als regisseur is hij absoluut niet bekwaam en deze film is daar het pijnlijke bewijs van.

1.0*

Nou zeg, zo slecht was dit nou ook weer niet.

Het trage begin is even wennen, maar bleef het verhaal goed boeien. De spanning wordt rustig opgebouwd naar een wat abrupt en makkelijk einde. Daar had meer ingezeten, maar verder zat het wel degelijk inelkaar.

Die hoofdrolspeler is uitstekend gecast en speelt zijn vreemde rol ook heel overtuigend.

De stijl van de film moet je wel liggen, zeer minimalistisch en sober gefilmd. Beetje in de stijl van Possum (2018).

Verwacht geen horror, maar meer een mysterieus drama.