Can't Buy My Love (2017)

Een film die van de clichés aan elkaar hangt, beetje b-film, maar kijkt heerlijk weg...

Matig.

Je zou niet snel verwachten dat namen als Farhad Mann überhaupt goede films maken, maar het pad dat deze specifieke regisseur neemt is me altijd een raadsel gebleven. Leek me altijd wel een beetje een naam die zich op horrorfilms richt, maar hoe hij dan bij deze film is uitgekomen blijft me een raadsel.

In ieder geval vinden we hier wat acteurs die waarschijnlijk niet aan beter werk zijn gekomen dan dit soort films. Kane mag dan misschien wel in wat bekendere films hebben gespeeld, maar in deze film hoort ze beter thuis. Dat is niet lullig bedoelt, want ze toont hierin meer charme dan in wat grotere producties. Misschien omdat ze daarvoor ook wat meer ruimte krijgt.

Het verloop is voorspelbaar en wat flauw. Je vraagt je toch wel af hoe deze twee ooit naar elkaar toegroeien. Uiteraard is het allemaal in het kader van liefde, plezier en hoera gedaan, maar ik vind de tactieken die Hollingsworth gebruikt toch wel erg merkwaardig. Maar ach, klaarblijkelijk is er publiek voor. In ieder geval is het onschuldig, maar ontzettend herkauwd.

Verder weinig toevoeging vanuit de regie, maar een aantal snoezige momenten brengen wat leven in de brouwerij. Waar ze op z'n minst op gelet hebben, is dat er tijdens elke draaidag in ieder geval mooi weer was. Dat straalt wel degelijk over de film af, maar veel verder gaan mijn complimenten niet. Had ik geweten dat dit een soort Hallmark-film was, had ik het waarschijnlijk niet eens aangezet.