Qimen Dunjia (2017)

Yuen weer in China.

Gelukkig maar, want zijn laatste uitstapje naar Amerika was toch beneden z'n niveau. Al was het toch ook wel even schrikken toen deze film begon. Schrijfwerk van Tsui Hark (merkbaar) dat wel érg fantasy-geïnspireerd is, niet meteen iets waar Yuen erg bekwaam in is.

Zonder Hark aan het roer blijven dit soort films soms toch een beetje kwakkel. De CG is zeker niet altijd op niveau, al maakt de stilering wel wat goed. Vraag me ook af of het allemaal CG was, sommige beelden leker eerder op traditionele poppenanimatie. In ieder geval zagen de bad guys (en zeker die rooie) er cool uit, iets wat de matige CG eenvoudig verbloemt.

Verder is het een typisch Chinees fantasy verhaal, met nogal wat aparte creaturen, heel wat martial arts invloeden en wat gekke humor tussendoor. De film banjert vlot doorheen z'n speelduur en ondanks dat het op bepaalde momenten een beetje lijkt in te vallen weet Yuen de motor toch steeds weer aan te zwengelen.

Erg leuk tussendoortje. Yuen kan nog beter, maar dan moet hij het fantasy-gebeuren aan anderen overlaten en weer vol voor de martial arts gaan.

3.5*

De wereld wordt geconfronteerd met een grote dreiging, demonen zijn namelijk op vernietiging ervan uit. Aan een prominente groep Alien-jagers, de Wuyin (zoiets wat de mannen in het zwart een paar eeuwen later doen) de taak om dit te voorkomen. Een verhaal wat ontsproten is aan de grenzeloze verbeeldingskracht van schrijver-producer Tsui Hark. En dat is te zien in de bizarre CGI-visies! Gelukkig is 'Dunjia' veel meer want de komedie slaagt wel! En met Woo-Ping Yuen aan het roer kan het niet anders dan dit ook geldt voor de vecht-scenes. Daarnaast profiteert de film van een erg leuke cast. Waarbij de vier hoofdpersonages (Zhuge, Dragonfly, Dao Yichang en Circle) betrokken zijn in iets als een liefdes-vierhoek, en hun gekibbel en misverstanden waren veel vermakelijker dan de CGI. Dus, ondanks de overweldigde CGI in de film, en de enigszins verwarde mythologie, ben ik wel enthousiaste om het vervolg, waar al op gezinnespeelt werd, ergens tussen de aftiteling, te bekijken. Uiteindelijk blijkt dit net zo goed vermakelijk te zijn als dat het vergeetbaar is.