Acrimony (2018)

Fijn die langzaam opborrelende boiling points ?

The voice over is storend

Maar behalve dat valt de film goed mee. Veel humor ook

geweldige film, wat een kl....z die vent zeg. Begrijp haar wel:D

Meer drama dan thriller. Pas de laatste 10 minuten ontstaat er een wat ongeloofwaardig thriller elementje. Verder is "Acrimony" vooral een goed vertolkt relatie drama vol met vooral misverstanden en frustraties als ingredienten.En verregaande jaloezie. Het knappe van deze film is dat je voor beide karakters symphatie krijgt. Hierdoor sleept dit drama je mee en verveelt de film geen seconde ondanks dat deze twee uur duurt. De plotselinge gewelddadige finale slaat de plank een beetje mis. Wat mij betreft een half puntje aftrek. 3.5*/4*

Wauw! Een film die je van begin tot eind blijft bekoren. Taraji P. Is echt een geweldige actrice. Door de voice over merkte je hoeveel emotie ze in haar stem heeft. Ze komt zo puur over dat ik nu in elke film waar zij in speelt met medelijden op haar terugblik. Wat was dat een valse streek zeg! Zo zie je maar weer hoe een vrouw slachtoffer kan worden van woorden zonder daden. Het zit ‘m echt in de rol van Taraji en zij verdient echt de dikke 5 sterren. Ik had alleen een zoetere wredere wraak in gedachte en dat stelde wel teleur op het einde.

Maar al goed. Zeker een aanrader en een eye opener deze film

Grappig dat door sommige van mijn voorgangers hier de vrouw als slachtoffer wordt gezien, ik zie het toch heel anders, maar dat is wellicht omdat ik een man ben. Anyhow, wel een vermakelijk verhaal dat geen moment verveeld, wel jammer van de ietwat irritante voice over. Verder speelt de cast ook gewoon naar behoren, Henson doet het goed als feeks al was het einde wel een beetje too much. Maar al met al toch een leuk filmpje.

heel erg jammer dat het als een dagboek allemaal word verteld.
Als dat gekwek ertussendoor was weggelaten zou ik het veel aangenamer vinden om naar te kijken.

echt een thriller word het niet, pas de laatste 10 minuten word er wat heen en weer gerend en gesprongen, wat overigens allemaal enorm overdreven is, en hoe ik me enorm afvraag hoe het in godsnaam kan als je in de zee valt vanaf een boot, koppie ondergaat, en er 5 minuten in blijft dobberen, je ineens weer incl droge jurk, droog kapsel zonder enige druppel aan boord kan komen....
helaas, op dat moment was ik er helemaal klaar mee, maar toen was de film ook 2 minuten daarna ook afgelopen.

en eigenlijk zie ik de personages beide als slachtoffers, ik kon me op zich in beide inleven en begreep hun gevoelens wel. een film zonder echte winnaars of verliezers, goede of slechte personages.
dit herken ik ook wel veel rondom mij heen en op de werkvloer.

het lag zeker niet aan de cast.

Goede film die van het begin tot einde bleef boeien, kan mij goed inleven in de personages..

Geld is vanaf de start een erg belangrijke leidraad in de film en tevens een gelukmeter... toen het geld helemaal op was en er geen uitweg was, was tevens de liefde uitgedoofd.. Vraag mij ook af hoe zij had gereageerd als hij met de dame in kwestie ging trouwen maar hij blut was...

Onzinbericht verwijderd.

Het kwam bij mij over als dat zij verliefd is op zijn verliefd zijn op haar, de mooie woorden, warm, teder, aardig.. Ze kreeg de juiste dosis aandacht van de man. Maarja als je gaat scheiden dan moet je ook achter je eigen punt staan. Ik zou die kans ook pakken als ik na al die jaren "lastig vallen" van een bedrijf een aanbod kreeg. En de zussen, is er niemand die zegt : dit is tussen ons, je gaat maar eindje verderop in de straat staan ofzo. Waar bemoeien ze zich überhaupt mee. Je hoeft niet altijd achter de keuzes van je man te staan maar laat je vent niet onrespectvol behandelen door de ander. En dat hij was vreemdgegaan.. Als je daarna besluit toch samen verder te gaan, moet je de hoofdstuk ook daadwerkelijk kunnen sluiten. Ze heeft veel moeten slikken, maar dat is ook een keuze. Hij heeft haar daarin niet verwaarloosd. Zij heeft zichzelf verwaarloosd. En ja, het zijn kei goede acteurs, dat zeker. Maar een 2 uur durende film, het was lang maar interessant genoeg om te blijven kijken. Wat voor mij normaal gesproken moeite kost.

Krijgt 5,8 op imbd en 18% op Rotten Tomatoes, dus ik ben niet de enige die dit een vervelende saaie film vind, dit is geen meesterwerk, dit is gewoon vervelend prutswerk....en inderdaad die vervelende slaapverwekkende voice over...

Nog één ding, het is toch echt belachelijk dat het duidelijk is dat dezelfde man op latere leeftijd een heel andere man is zeker in grote, het mag toch iets geloofwaardig zijn he....

Wat een ongelooflijk slechte film. Ik ben gaan kijken vanwege de 3 sterren die de film hier kreeg, maar begrijp niets van deze waardering; het acteren is bagger, de personages roepen geen enkele sympathie op, het camerawerk is saai, de muziek deugt niet en het verhaal is een 13 in een dozijn verhaal.

Al heeft dit eerder weg van een goedkoop snel in elkaar geflanst drama zonder grote namen verder, het verhaal houdt de aandacht toch vast. De personages worden gespeeld door verschillende acteurs, maar lijken totaal niet op elkaar. Een personage als Melinda komt op mij heel ongeloofwaardig over. Het ene moment ramt ze met haar auto uit jaloezie de camper van haar vriend doormidden, maar vervolgens trouwt ze met hem en is ze opeens die brave echtgenote die alles gelaten ondergaat. Het is zo over de top eigenlijk dat het tegen de komedie aan schuurt: die twee valse (stief)zusjes bijvoorbeeld, het is net Assepoester. Amusante rol trouwens van Taraji P. Henson.

Het aardige aan deze film is dat er min of meer gespeeld wordt met de vraag wie van het stel nu eigenlijk de kwade genius is en wie het slachtoffer, of beide?

De 'Cape Fear' scène aan het einde haha, wtf was dat? Celebrity Deathmatch tussen Rihanna en Lil' Kim haha... Raar gefilmd en ook helemaal niet spannend.

Heel veel Nina Simone.

Slecht en tegelijk ook wel weer heel leuk.

Als regisseur is Tyler Perry niet bepaald het meest innemende figuur binnen de business, maar als scenarist toont hij zijn kwaliteiten echter wel. Acrimony is (hopelijk) het resultaat als je Perry even wegneemt van zijn Madea-films. Een genuanceerde blik op het leven van een man en vrouw, ieder met zijn of haar eigen problemen. Het knappe van de film is dat een discussie daadwerkelijk mogelijk wordt gemaakt omdat er in het midden wordt gelaten wie het echte slachtoffer is. Als je het me persoonlijk vraagt is het de verkeerde instelling om in Acrimony een kant te kiezen, aangezien ze allebei bijzonder grote fouten maken. De opvoering van druk en de vordering van het verhaal maken de 120 minuten amper tot een lange zit. Het gaat echter mis in de finale, waar Perry wat te nadrukkelijk naar sensatie opzoek gaat. Verder een degelijke en vooral boeiende dramathriller die de kijker genoeg aanzet tot denken. Lyriq Bent acteert overigens uitstekend.