Adult Babies (2017)

Tja, dit is geen gemakkelijke film om te beoordelen! Een drievoudige-A horrorfilm is het zeker niet! Echter hebben we hier ook niet te maken met het zoveelste low-budget prul. De film ergens mee vergelijken valt ook niet mee! Wat nog een enigszins in de buurt komt is de serie The League of Gentlemen - TvMeter.nl en (de al aangehaalde) eerste horrorfilms van Peter Jackson. Of het wat recentere The Greasy Strangler (2016)

Vermoedelijk is het ook het bizarste werkje wat ik dit jaar te zien zal krijgen. Een stel hooggeplaatste blanke mannen van middelbare leeftijd komen samen, verkleden zich als baby's en veranderen in zwijnachtige lieden. Dames die gekleed zijn in latex zuster-pakjes, waaronder een paar pakjes die doen denken aan Naziploitation, geven hen melk te eten, lezen voor en verschonen hun vieze luiers. Scherpe Britse satirische humor, komische gore, Benny Hill maar dan op acid of inside-(horrorfilm)moppen en referenties. Wat je krijg te zien is zo belachelijk, bijna onbeschrijflijk, maar door de humor werkt het ontwapenend.

Maar dan zijn we er nog niet! Het is natuurlijk een horror. En ook op dat vlak stelt de film niet teleur! We zien genoeg bloed (helaas wel CGI) en andere smerigheden. Al word het nooit grotesk. De man die hier voor verantwoordelijk was, is niemand minder dan Shaune Harrison. Deze heeft een lange staat van dienst. Zijn werk is bv. te zien in; Harry Potter, Ex Machina, Avengers of Game of Thrones. Wie weleens een oude film heeft gezien, is ook bekend met de intermission. Vreemd genoeg heeft deze film er ook één! De film is domweg bizar tot aan het einde toe, want opeens is daar nog een onverwachte virtuele trip (van Alex Chandon (Inbred) in het hoofd van zoonlief, gevolgd door stop-motion Claymation van Lee Hardcastle. Fans van The Human Centipede zullen onder de "varkens" trouwens ook Laurence R. Harvey kunnen herkennen.

Adult Babies is hiermee de slimste en domste film die je in een lange tijd zal zien. Onderga deze film zonder enige verwachtingen, laat je morele oordeel buiten de deur en open je geest voor de zieke wonderen die zich zullen ontvouwen. Of je de film nu leuk vindt of juist er hekel aan gaat hebben, regisseur Dominic Brunt heeft op een extreme manier een originele en verrassende Britse horror-komedie gemaakt. Het is verachtelijk grappig en de film verdient het gewoon om minstens één keer te worden ervaren, zelfs als je er daarna het echt en echt nooit meer wil zien.

Dominic Brunt maakte met Bait (2014) al een hele aardige bloederige thriller met komische insteek. Met Adult Babies doet hij dat weer. Met meer gore en een tikje meer absurdisme is deze film ook weer heerlijk kijkvoer.

De film begint met helverlichte impressies van de camera die door een indrukwekkende villa zweeft. Opeens vangt de camera een strak geklede verpleegster die door een oude man met een luier om, achterna wordt gezeten. Oei, dacht ik meteen. Toch geen film vol flauwe slapsctick en plas- en poephumor? Gelukkig is dat niet het geval. Nou ja, een beetje tussendoor misschien, maar de humor die de hoofdmoot vormt is van een andere orde. Leuker.

De film biedt splatter, absurde situaties, heerlijke overdrijving, humoristische dialogen en een verhaal dat diverse kanten opschiet. Van logica is geen sprake. Dat past ook niet in een temporijke film vol dwaze verrassingen, talloze grappige situaties en wilde ingevingen. Het is een film vol onzin. Behalve natuurlijk het volwassen baby-syndroom. Dat is geen onzin, want dat bestaat uiteraard wel, maar dan vast niet in de absurde en hilarische weergave zoals in deze film is te zien. En wie weet. Misschien ook wel.

Het eerste uur film is heerlijk vermaak. De laatste 20 minuten film gaan nog een stapje verder. Nog meer verrassingen. Nog meer actie. Smerig, intrigerend en heel origineel raast de film onder muzikale begeleiding van piano en strijkers en een fijn sounddesign naar het einde. De finale rit is over the top en zeer plastisch maar vooral erg grappig.

Als je bovenstaande leest lijkt het alsof alles aan de film deugt. Dat is niet zo. Niet alles in de film is goed. In de film komen ook amateuristisch uitziende scènes voor en is heus niet alle absurde komedie succesvol te noemen. Ook het acteerwerk laat hier en daar wel wat te wensen over.

In de geslaagde onzinnighed en vermakelijkheid van het verhaal, zijn die mankementen trouwens amper storend. De film is vooral bijzonder vreemd en bijzonder vermakelijk. Vooral dat laatste weegt zwaar. En dan doen filmische en acteertechnische gebreken er eigenlijk ook niet veel toe.

Adult Babies is fijne gekte.